ANAΛΩΣIMA Aνώτατα και Yψηλότατα

Απέραντο κάμπους, ίδια κτίρια, από εκείνα τα μοντέρνα που μόνο φρεσκοβαμμένα
είναι όμορφα, αλλά δεν τα βάφουν ποτέ, έρημοι δρόμοι. Πολυτεχνειούπολη
Ζωγράφου. Το λεωφορείο σε αφήνει μια γερή ανηφόρα πιο κάτω. Μόνο με αυτοκίνητο
βολεύει να πηγαινοέρχεσαι, από μικρός να ζεις τις ταξικές διακρίσεις. Τα πιο
γυμνά από εκείνα τα μαύρα ποτιστικά καλώδια της Αθήνας είναι σ’ αυτό το χώμα.
Ποτίζουν μεν αυτόματα, αλλά δεν τα φροντίζουν, και τα δέντρα δεν πείθονται να
φουντώσουν και να χαρούν δημοσίως. Μια μαυροντυμένη γριά με τσεμπέρι μαζεύει
χόρτα σε μια πλαγιά, είναι κι αυτό κάτι, δίνει ένα νόημα σ’ αυτή τη
μαραγκιασμένη και περιφρονημένη εξοχή. Ποτέ δεν σκέφτηκαν να ζητήσουν οι
φοιτητές στάση του Μετρό για τις Σχολές τους. Σπουδάζουν και κάνουν υπομονή,
πέντε, έξι χρόνια είναι, σκαρφαλώνουν. Ούτε οι καθηγητές τους όμως, που
περνάνε μια ζωή εδώ πέρα, σκέφτηκαν να απαιτήσουν στάση Μετρό για την απρόσιτη
ετούτη ερημιά. Μακριά, μακριά τούς έχουν στείλει τους καημένους. Στο όρος το
εξώτερον. Τα Πανεπιστήμια έχουν πάρει τα όρη και τα βουνά και κανένας δεν τα
ακολούθησε. Ούτε τρόλεϊ, ούτε λεωφορεία, ούτε τραμ, ούτε Μετρό, ούτε τελεφερίκ
που θα χρειαζόταν κανονικά, ούτε κανένα τυροπιτάδικο, σουβλατζήδικο,
φαστφουντάδικο. Εκεί, ψηλά στον Υμηττό, υπάρχει κάποιο μυστικό… Γι’ αυτό τα
λένε Ανώτατες Σχολές, σου βγαίνει η γλώσσα στο ανέβασμα. Πρέπει να εύχονται
λοιπόν να γίνει γήπεδο κοντά τους. Τότε, κάποιος θα φροντίσει να κάνει σταθμό
Μετρό. Για να μπορούν να τον σπάνε οι φίλαθλοι. Στο Γουδί δεν θέλουν να κάνουν
γήπεδο; Εκεί που δεν έδιναν οικόπεδο για το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης, γιατί
ήταν ελεύθερος χώρος; E, αν γίνει, έχουν ελπίδες και τα Ανώτατα, να κατέβουν λίγο.