[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

AN ΔΕΝ ΜΑΣ ΗΞΕΡΕ, θα μπορούσε κανείς να πει ότι οι Έλληνες είναι ο πιο
αθλητικός λαός του κόσμου! Πώς αλλιώς να εξηγηθεί ότι, π.χ. στο Φάληρο, αντί
να φτιάξουμε τεμπέλικες αμμουδερές παραλίες, επιφάνειες με πράσινο και
παγκάκια, καφέ και μεσογειακά ρεστοράν, τσιμεντώσαμε όλη την ακτή, χτίσαμε
ακόμα ένα κλειστό γήπεδο (τάε κβον ντο) και τοποθετήσαμε στη μία άκρη έναν
ανισόπεδο κόμβο-μαμούθ και στην άλλη την πιο κρύα και αφιλόξενη εσπλανάδα του
κόσμου; Και ακόμη συζητάμε πού θα χτίσουμε και νέα γήπεδα.

Είναι καμιά φορά ν’ αναρωτιέται κανείς γιατί οι άνθρωποι που παίρνουν τις
αποφάσεις για ζητήματα του περιβάλλοντος στερούνται τόσο πολύ κοινής λογικής.
Δεν έχουν δει ποτέ στη ζωή τους πετυχημένες αισθητικά παρεμβάσεις σε άλλες
αστικές παραλίες του κόσμου; Δεν έχουν περπατήσει ποτέ στον Βόσπορο και τη
Βαρκελώνη; Δεν έχουν καταφέρει να έχουν ποτέ δίπλα τους συνεργάτες που να
εκτιμήσουν αισθητικά τη σχέση με τη θάλασσα πόλεων όπως το Σαν Φρανσίσκο και
το Ρίο ντε Τζανέιρο;

Εμείς γιατί γεμίσαμε την παραλία της Αθήνας με γήπεδα;

Ο Γιώργος Σουφλιάς δεν έκρυψε ποτέ τις προτεραιότητές του. Πρώτα τα έργα της
Περιφέρειας. Όμως δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να αγνοήσει ότι στα δικά του
χέρια έμελλε να πέσει η τύχη των μοναδικών πλέον μεγάλων ελεύθερων χώρων της
πρωτεύουσας. Οι δύο από αυτές, Ελληνικό και Ιππόδρομος, είναι στην παραλία.

Στο Ελληνικό ο υπουργός ΠΕΧΩΔΕ έχει τη μοναδική δυνατότητα να συνδέσει το
όνομά του με τη δημιουργία του πιο φρέσκου και σημαντικού Μητροπολιτικού
Πάρκου στην Ευρώπη. Ακόμα μπορεί να δρομολογήσει τη δημιουργία εφαρμόσιμου
Ρυθμιστικού Σχεδίου για την Αθήνα με λύσεις τολμηρές και οραματικές και να
βάλει την υπογραφή του σε έργα που θα μνημονεύονται από τους κατοίκους αυτής
της πόλης ύστερα από δεκαετίες. Αρκεί να μη γεμίσει με… γήπεδα και τους
τελευταίους ελεύθερους χώρους της Αθήνας.

ΥΓ: Κανένας δήμαρχος στην Ελλάδα δεν έχει συνδέσει – μέχρι στιγμής – το όνομά
του με επιτυχή διαχείριση υπερτοπικής σημασίας ελεύθερων χώρων. Αυτά για όσους
κόπτονται σήμερα για το Γουδί – έναν χώρο «νεκρό» – όπου οι επισκέπτες είναι
σπάνιοι, ακόμη κι εκεί όπου έγινε πάρκο. Γιατί και το Σέντραλ Παρκ πάρκο
είναι, αλλά πώς λέμε «καμία σχέση»;