Tα παιδιά που «βαφτίστηκαν» στο τσουνάμι

Τσουνάμι: Έτσι ονόμασε ένας γιατρός του νοσοκομείου του Πορτ Μπλερ το αγοράκι που γέννησε η Ναμίτα Ρόι μέσα στο σκοτεινό δάσος όπου είχε καταφύγει για να γλιτώσει από τα παλιρροϊκά κύματα

H ΕΛΠΙΔΑ ΠΛΑΙ ΣΤΗΝ ΑΠΟΓΝΩΣΗ. Το αγοράκι που γεννήθηκε μέσα στη ζούγκλα,
ενόσω το τσουνάμι καταβρόχθιζε το νησί του. Το μωρό που τα ίδια τα κύματα δεν
θέλησαν να πάρουν. H τύχη πλάι στη δυστυχία.

Οκτώ ημέρες αφότου τα γιγάντια παλιρροϊκά κύματα κατάπιαν τόσες παράκτιες
περιοχές της Νοτιοανατολικής Ασίας, οι ιστορίες που αφηγούνται οι επιζώντες
εξακολουθούν να προκαλούν δέος. Ουδείς θα ξεχάσει την ημέρα εκείνη, την
περασμένη Κυριακή. H Ναμίτα Ρόι, από το νησί Χουτ Μπέι, στο νησιωτικό
σύμπλεγμα Άνταμαν και Νικομπάρ, έχει έναν λόγο παραπάνω: τότε γεννήθηκε ο γιος
της.

Ο σύζυγός της της είχε μόλις ετοιμάσει ένα τσάι. H Ναμίτα επρόκειτο κανονικά
να γεννήσει στις 15 Ιανουαρίου. Ξαφνικά, η γη άρχισε να σείεται. Λίγα λεπτά
αργότερα, το σπίτι είχε ισοπεδωθεί, όπως και εκατοντάδες άλλα στο νησί.
Μερικές ώρες αργότερα, κι ενώ η οικογένεια Ρόι μαζί με περίπου 700 ακόμα
ανθρώπους είχαν καταφύγει στο υψηλότερο σημείο της περιοχής, σε ένα δάσος, η
Ναμίτα άρχισε να πονάει. Ανάμεσα στο πλήθος, βρέθηκε μια νοσοκόμα. H γέννα
ήταν δύσκολη. «Όλα είναι θέλημα Θεού», λέει η Ναμίτα σήμερα από τον προσφυγικό
καταυλισμό του Πορτ Μπλερ. Στο νοσοκομείο όπου είχε μεταφερθεί νωρίτερα, ένας
γιατρός «βάφτισε» το αγοράκι Τσουνάμι. «Μου αρέσει, δεν θα το αλλάξω. Είμαι
όμως σίγουρη πως θα με κακίζει αργότερα που του έδωσα γυναικείο όνομα», λέει

Μικροί επιζώντες. H δίχρονη Αντζέλικα Μάρτιν, μισή Ιταλίδα μισή Ταϊλανδή, κατάφερε να γλιτώσει από τον θάνατο. Δεκάδες χιλιάδες άλλα παιδιά δεν είχαν την ίδια τύχη

Εκατοντάδες χιλιόμετρα νοτιότερα, στο νησί Τσόουρα, ο Τζερεμάια και η Σάφρα
δεν μπορούν ακόμα να πιστέψουν πως ο οκτάμηνος γιος τους, Μάικλ, βρίσκεται
κοντά τους, σώος. Κατευθύνονταν όλοι μαζί προς την εκκλησία την ημέρα εκείνη,
μαζί και η έφηβη κόρη τους, όταν τους παρέσυρε το τσουνάμι. Ο Μάικλ ξέφυγε από
την αγκαλιά της Σάφρα. H μητέρα του τον παρακολουθούσε με φρίκη να
απομακρύνεται μέσα στο νερά. Και τότε ο Τζερεμάια έμπηξε τις φωνές: «Τα
δάχτυλα! Βλέπω τα δάχτυλά του!». Το τσουνάμι σαν να αρνήθηκε να αρπάξει το
μωρό. Ο Τζερεμάια άρπαξε το ποδαράκι του γιου του και τον ανέσυρε πίσω στη
ζωή.

Οι ιστορίες δεν έχουν τελειωμό. Στις Μαλδίβες, ο Βρετανός Στίβεν Μπόλτον
κατάφερε να σώσει τα τρία παιδιά του δένοντάς τα, με πετσέτες θαλάσσης, από
την κορυφή ενός φοίνικα: «Βρισκόμαστε στην αποβάθρα όταν ήρθε το κύμα.
Καταφέραμε να διασχίσουμε εκείνα τα φρικτά ρεύματα και να φτάσουμε στο δέντρο.
Σκαρφαλώσαμε πάνω, με τα παιδιά στην πλάτη μας. Το κύμα είχε φτάσει σε ύψος τα
τρία μέτρα. Έδεσα τα παιδιά στα κλαδιά με τις πετσέτες…». H οικογένεια
Μπόλτον παρέμεινε στην κορυφή του φοίνικα επί πέντε ώρες. Έπειτα ήρθε η
βοήθεια. Ο πόνος πλάι πλάι με την ανακούφιση.