«Xάθηκαν στον ωκεανό»

Οι μαρτυρίες είναι συγκλονιστικές. Ψαράδες και τουρίστες χάνονταν εν ριπή
οφθαλμού μέσα στα μανιασμένα νερά χωρίς κανείς να μπορεί να τους προσφέρει την
παραμικρή βοήθεια. Στη Σρι Λάνκα, ένας παππούς είδε την τετράχρονη εγγονή του
να εξαφανίζεται μπροστά στα μάτια του.

Το τσουνάμι καταπίνει τα παραλιακά σπίτια μερικά χιλιόμετρα νότια του Κολόμπο, στη Σρι Λάνκα

Πρόκειται για τον Γάλλο Φιλίπ Ζιλμπέρ, ο οποίος περνούσε τις διακοπές του στο
θέρετρο Τανγκάλε της Σρι Λάνκα. «Με παρέσυρε ένα τερατώδες κύμα που σάρωσε το
μπανγκαλόου», είπε στο γαλλικό τηλεοπτικό δίκτυο LCI. Και ανήμπορος να
αντιδράσει παρακολούθησε την 4χρονη εγγονή του να εξαφανίζεται στο κύμα.
«Έχασα την εγγονή μου», θρηνούσε.

Ο Βρετανός Γκέραρντ Ντόνελι βρισκόταν στο δωμάτιο του ξενοδοχείου του στο
Πουκέτ της Ταϊλάνδης όταν το νησί επλήγη από τα τεράστια κύματα, περίπου την
ώρα του πρωινού. «Στην αρχή ακούσαμε μόνον έναν δυνατό, πολύ δυνατό κρότο»,
είπε στο βρετανικό τηλεοπτικό δίκτυο Sky News. «Νομίσαμε ότι ήταν τρομοκρατική
επίθεση, αλλά μετά ήρθε το κύμα κι εμείς αρχίσαμε να ανεβαίνουμε τρέχοντας τις
σκάλες του ξενοδοχείου για να πάμε όσο πιο ψηλά γινόταν». H Σουηδέζα Ιβόν Εκ
βρισκόταν επίσης στο Πουκέτ και είδε τουρίστες να χάνονται στα κύματα. «Είδα
αρκετούς ανθρώπους να εξαφανίζονται στον ωκεανό», είπε μιλώντας στο Σουηδικό
Πρακτορείο Ειδήσεων.

«Παρασυρθήκαμε μακριά»

H οικογένεια Σκολντ, από τη Σουηδία, είχε μόλις ξεκινήσει τις διακοπές της στο
Πουκέτ. Παγιδεύτηκε από τα νερά μέσα στο παραθαλάσσιο μπανγκαλόου της. «Τα
νερά έφυγαν και ξαναήρθαν πολύ, πολύ γρήγορα, παίρνοντας τα πάντα μαζί τους»,
είπε ο Κγελ Σκολντ, ο πατέρας. «Όταν το νερό μπήκε στο μπανγκαλόου, βάλαμε όλα
τα πράγματα πάνω στα κρεβάτια. Όλα τα παράθυρα ήταν κλειστά, έτσι το νερό
συνέχιζε να σπρώχνει τα πάντα προς το ταβάνι. Έσπρωξε κι εμάς προς το ταβάνι
και μετά το ταβάνι υποχώρησε και παρασυρθήκαμε μακριά». Όταν κατάφεραν να
πατήσουν και πάλι σε γη, ο Σκολντ και η γυναίκα του, η Μπίμπι,
συνειδητοποίησαν μαζί με την επτάχρονη κόρη τους, τη Στεφανί, ότι ο 10χρονος
γιος τους, ο Σεμπάστιαν, είχε εξαφανιστεί. Άρχισαν να τον αναζητούν σαν τρελοί
και ευτυχώς τον βρήκαν έπειτα από λίγα λεπτά, 200 μέτρα μακρύτερα, να κάθεται
πάνω σ’ ένα δένδρο στο οποίο τον είχαν αποθέσει τα νερά. «Δεν μπορώ να σας
περιγράψω με λόγια πώς αισθάνεσαι όταν ο γιος σου είναι αγνοούμενος», είπε ο
Σκολντ.

Λασπωμένα νερά

H Λίλι Μαρφάνι από το Μάντσεστερ βρισκόταν στο νησί Πενάνγκ της Μαλαισίας και
δειπνούσε σ’ ένα εστιατόριο δίπλα στη θάλασσα με την 20μελή οικογένειά της.
«Είδαμε τη θάλασσα να αγριεύει και παραξενευτήκαμε. Μακρύτερα στη θάλασσα
είδαμε ψαρόβαρκες να αναποδογυρίζουν. Όταν το πρώτο κύμα έπληξε τον
κυματοθραύστη, πολύ γρήγορα γεμίσαμε λασπωμένα νερά. Ήμουν γεμάτη λάσπη.
Προσπαθήσαμε να βγούμε από το εστιατόριο. Το δεύτερο κύμα ήρθε πολύ γρήγορα,
αμέσως μετά το πρώτο, και μέσα σε δευτερόλεπτα βρεθήκαμε χωμένοι ώς τη μέση σ’
αυτή τη φρικτή γκρίζα λάσπη. Χάσαμε δύο παιδιά όταν τα κάλυψε το νερό και τα
ξαναβρήκαμε ψάχνοντας απελπισμένα στην πηχτή λάσπη. Ανοίξαμε δρόμο ανάμεσα σε
τοίχους που κατέρρεαν, σε σπασμένα γυαλιά, αναποδογυρισμένα έπιπλα και
αυτοκίνητα. Όταν φτάσαμε τελικά στο χωριό, οι άνθρωποι περιφέρονταν σαν
χαμένοι. Χάος επακολούθησε γιατί κανείς δεν ήξερε τι είχε συμβεί. Καμιά
βοήθεια δεν μας προσφέρθηκε. Τα σωστικά συνεργεία έφτασαν μία ώρα αφότου
χτύπησαν τα κύματα».

«Είδα ξαφνικά αυτό το τεράστιο κύμα, ψηλότερο από τις φοινικιές»

Ο χαλασμός. Δρόμος στην παραλία Πατόνγκ, στο Πουκέτ της Ταϊλάνδης, μετά την καταστροφή

Ο ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ του BBC Ρόλαντ Μπιουρκ βρέθηκε στην πόλη Ουναουατούνα
της Νότιας Σρι Λάνκα. «Ήταν περίπου 10 το πρωί και ήμασταν ακόμη στο κρεβάτι,
όταν ακούσαμε ξαφνικά φωνές απ’ έξω», αφηγήθηκε στο βρετανικό ραδιοτηλεοπτικό
δίκτυο. «Τότε το νερό άρχισε να μπαίνει κάτω από την πόρτα. Μέσα σε λίγα
δευτερόλεπτα έφτασε στο ύψος του παραθύρου. Καταφέραμε να βγούμε από το
δωμάτιο και μετά από το ξενοδοχείο περνώντας μέσα από απίστευτα ορμητικά νερά.
Πρώτα σκαρφαλώσαμε σ’ ένα δένδρο, αλλά έπειτα από ένα-δύο λεπτά αυτό άρχισε να
υποχωρεί στην πίεση του νερού. Παρασυρθήκαμε για λίγες εκατοντάδες μέτρα,
προσπαθώντας να αποφύγουμε τις μοτοσυκλέτες και τα πλυντήρια και τα αυτοκίνητα
που παρασύρονταν κι αυτά από το νερό. Τελικά καταφέραμε να πιαστούμε από έναν
στύλο και κρατηθήκαμε από αυτόν μέχρι που τα νερά άρχισαν να υποχωρούν. H
καταστροφή είναι απίστευτη».

«Δεν μπορούσα να πιστέψω στα μάτια μου», είπε ο 45χρονος Σουηδός Μπόρι
Κάρλσον, που εργάζεται σε ξενοδοχείο στην παραλία Πατόνγκ του Πουκέτ, στην
Ταϊλάνδη. Το γιγάντιο κύμα πλημμύρισε το λόμπι του ξενοδοχείου μέσα σε
δευτερόλεπτα και παρέσυρε τα έπιπλα στον δρόμο. Ο Κάρλσον κατάφερε να πιαστεί
από μια κολόνα. «Ενώ βρισκόμουν εκεί, τα νερά έφεραν ένα αυτοκίνητο μέσα στο
λόμπι και μάλιστα το αναποδογύρισαν, τόσο δυνατό ήταν το ρεύμα. Το νερό έφτανε
στο στήθος μου και κρατούσα γερά το χέρι του φίλου μου, επειδή δεν ξέρει
κολύμπι». Λίγα λεπτά μετά το πρώτο κύμα, άκουσε ανθρώπους να φωνάζουν πως η
παραλία εξαφανίστηκε. «Όταν πλησίασα στην ακτή, άκουσα κι άλλες φωνές και είδα
ξαφνικά αυτό το τεράστιο κύμα, ψηλότερο από τις φοινικιές, να έρχεται καταπάνω
μας. Ήταν απίστευτο».

Τα κύματα μας χτυπούσαν περίπου κάθε 45 λεπτά

Ο ΝΤΑΝΙΕΛ ΤΙΜΠΟΛΤ, από το Τζέρσι της Βρετανίας, βρισκόταν στη
Νοτιοδυτική Σρι Λάνκα όταν χτύπησαν τα τσουνάμι. «Παίρναμε πρωινό στο
ξενοδοχείο μας, περίπου 50 μέτρα από την ακτή, όταν άνθρωποι που κάθονταν
κοντά στα παράθυρα άρχισαν να φωνάζουν. Ακούσαμε ένα υπόκωφο βουητό και είδαμε
αφρισμένα νερά να προχωρούν με ταχύτητα από την ακτή προς εμάς. Δύο ή τρία
λεπτά αργότερα, τα κύματα χτύπησαν το ξενοδοχείο, σπάζοντας τα παράθυρα και
σηκώνοντας τα τραπέζια. Μετά, ξαφνικά, το νερό άδειασε και μπορέσαμε να
επιστρέψουμε στο δωμάτιό μας στον πρώτο όροφο. Αλλά η θάλασσα ξανάρχισε την
επίθεση και για τις δύο ή τρεις επόμενες ώρες μεγάλα κύματα μας έπλητταν
περίπου κάθε 45 λεπτά. Κατέστρεψαν το ξενοδοχείο, το οποίο έτρεμε. Πολύ μεγάλα
κομμάτια της παραλίας παρασύρθηκαν εντελώς, υπάρχουν τεράστια κενά σε σημεία
όπου βρίσκονταν ξενοδοχεία και οι φοινικιές είναι δύο μέτρα κάτω από τα νερά».