Aιχμάλωτη των Bρυξελλών η οικονομία

Αιχμάλωτη των συνεπειών της δημοσιονομικής απογραφής θα είναι για πολύ καιρό
ακόμη η ελληνική οικονομία. Αυτό έγινε πια σαφές μετά την προχθεσινή απόφαση
της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η οποία δίνει στην ελληνική κυβέρνηση το δηλητήριο
με το κουταλάκι.

Τώρα της λέει ότι δεν θα πετύχει τους στόχους του προϋπολογισμού της του 2005.
Τον Ιανουάριο καλεί το ECOFIN να επιβεβαιώσει ότι τα μέτρα είναι ανεπαρκή. Τον
Φεβρουάριο πιθανότατα θα υπάρξει νέα σύσταση των υπουργών Οικονομίας για
πρόσθετα μέτρα. Αν αυτό γίνει με βάση το άρθρο 104 παρ. 9 της Συνθήκης, τότε
θα αρχίσει η ανά τρίμηνο παρακολούθηση των επιδόσεων της οικονομίας. Ούτως ή
άλλως, η παρακολούθηση θα είναι στενή. H κυβέρνηση θα αγωνιά να πετύχει τους
στόχους της και οι Βρυξέλλες θα παρεμβαίνουν όταν θεωρούν ότι κάτι δεν πάει
καλά.

Νέες αγωνίες

Σε περίπτωση που το ECOFIN δώσει διετή περίοδο προσαρμογής στην Ελλάδα, θα
αρχίσει από το καλοκαίρι η αναζήτηση των πρόσθετων μέτρων που θα χρειασθεί να
ληφθούν το 2006. Στη συνέχεια, θα περάσουμε νέα αγωνία μέχρι να αποφασίσει το
Συμβούλιο αν τα μέτρα αυτά είναι αρκετά πειστικά για να ρίξουν το έλλειμμα,
έστω το 2006, κάτω από 3% του ΑΕΠ. Και το 2006 η αγωνία θα κορυφωθεί, γιατί η
ανάγκη επίτευξης των στόχων του επόμενου προϋπολογισμού θα είναι πλέον
επιτακτική. Σε περίπτωση αποτυχίας η Ελλάδα θα διατρέχει τον κίνδυνο να
τιμωρηθεί με πρόστιμο.

Είναι προφανές ότι πρόκειται για ένα σκηνικό αιχμαλωσίας, από το οποίο δεν θα
μπορέσει να ξεφύγει το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης. Κάθε του κίνηση,
κάθε απόφαση, κάθε μέτρο που θα λαμβάνει, θα πρέπει να σταθμίζεται με γνώμονα
το κατά πόσον εξυπηρετεί ή αντιστρατεύεται τον στόχο της μείωσης του
ελλείμματος και εμμέσως θα χρειάζεται την έγκριση των Βρυξελλών.

Μίζερος στόχος

Αναπόφευκτα ο πρωταρχικός στόχος της οικονομικής πολιτικής της κυβέρνησης
είναι, πλέον, ο μίζερος στόχος της μείωσης του ελλείμματος. Όχι η τόνωση της
ανάπτυξης, όχι η μείωση της ανεργίας, όχι η αύξηση των εισοδημάτων. Την ώρα
που η Ευρώπη θα συζητά για τις διαρθρωτικές αλλαγές που πρέπει να κάνει, για
να γίνει πιο ανταγωνιστική, εμείς θα είμαστε υποχρεωμένοι να μετράμε – ευρώ το
ευρώ – τις δημόσιες δαπάνες μας, μην τυχόν και ξοδευτεί κάτι παραπάνω και
πέσει έξω ο στόχος του ελλείμματος. Την ώρα που θα έπρεπε να ασχολούμαστε με
έναν μεσοπρόθεσμο σχεδιασμό για την προσέλκυση επενδύσεων, την προώθηση
διαρθρωτικών αλλαγών, την τόνωση των εξαγωγών μας, θα έχουμε στο νου μας την
επόμενη επίσκεψη της Eurostat.

Και εν τω μεταξύ, κάθε φορά που οι Βρυξέλλες θα ασχολούνται με την πρόοδο της
δημοσιονομικής μας εξυγίανσης, η χώρα θα έχει την «τιμητική» της στον διεθνή
Τύπο, όπως κατ’ επανάληψιν έγινε το τελευταίο διάστημα.