Πρόσωπα «Kαθήκον του πολιτικού, ο λόγος»

Τον ερχόμενο μήνα πιθανόν να είναι ο πρωθυπουργός της Πορτογαλίας

Ο Ζοζέ Σόκρατες, 47 χρόνων, είναι ο γενικός γραμματέας του Πορτογαλικού
Σοσιαλιστικού Κόμματος και, αν πιστέψει κανείς τις δημοσκοπήσεις, τον ερχόμενο
μήνα θα είναι πρωθυπουργός της Πορτογαλίας. Επικεφαλής των σοσιαλιστών εξελέγη
στα τέλη Σεπτεμβρίου με ποσοστό 80%, ωστόσο δεν είναι τυπικός εκπρόσωπος της
πορτογαλικής Αριστεράς. Φροντίζει την εμφάνισή του, γυμνάζεται, προσέχει τη
δίαιτά του, δεν ξενυχτάει, δεν πίνει σχεδόν καθόλου, έκοψε και το κάπνισμα,
ενδιαφέρεται για την ανδρική μόδα, καλλιεργεί τη διαφορετικότητά του. Και
δηλώνει πως πιστεύει ότι «το κύριο καθήκον ενός πολιτικού περνάει από τον
λόγο», σε μια εποχή που οι περισσότεροι πολιτικοί θεωρούν ότι κύριο καθήκον
τους είναι η πράξη.

Ο «λόγος» του Σόκρατες δίνει οδηγίες, καθορίζει προσανατολισμούς, θέτει
προτεραιότητες και κινητοποιεί αυτούς που πρέπει ώστε οι προτεραιότητες να
υλοποιούνται. Τα «θέματα» τα εμπιστεύεται στους «τεχνοκράτες». H τακτική του
έχει ήδη αποδείξει την αποτελεσματικότητά της. Στα έξι χρόνια που ο Σόκρατες
ήταν στην κυβέρνηση (Οκτώβριος 1995 – Μάρτιος 2002) υποχρέωσε τις δημόσιες
υπηρεσίες (τηλεπικοινωνίες, ηλεκτρικό, νερό, αέριο) να παρέχουν αναλυτικούς
λογαριασμούς στους πελάτες τους, πέτυχε να διεξαχθεί το Euro 2004 στην
Πορτογαλία, εισήγαγε τη χρήση της μεθαδόνης ως θεραπείας για τους
τοξικομανείς, εξαφάνισε δεκάδες αυτοσχέδιες χωματερές σε όλη τη χώρα.

Ο Ζοζέ Σόκρατες Πίντο ντε Σούζα γεννήθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου 1957 στο Πόρτο.
Οι γονείς του χώρισαν όταν ήταν 7-8 χρόνων, εκείνος έμεινε με τον πατέρα του
που εργαζόταν ως αρχιτέκτονας στον δήμο της Κοβίλια, ενώ ο αδελφός και η
αδελφή του πήγαν με τη μητέρα τους στη Λισαβώνα. Έχει διηγηθεί πόσο δύσκολο
ήταν να είσαι παιδί χωρισμένου πατέρα στην Πορτογαλία της δεκαετίας του 1960
και ίσως αυτό το βίωμα είναι που τον έκανε τόσο φιλελεύθερο σε θέματα ηθών.
Τον ιό της πολιτικής τον κόλλησε από τον πατέρα του που το 1974, όταν ξέσπασε
η «επανάσταση των γαριφάλων», έστησε την οργάνωση του Λαϊκού Δημοκρατικού
Κόμματος στην Κοβίλια. Ο γιος τον ακολούθησε εντασσόμενος στη
Σοσιαλδημοκρατική Νεολαία. Το 1981 έκανε το βήμα που άλλαξε τη ζωή του – έγινε
μέλος του Πορτογαλικού Σοσιαλιστικού Κόμματος, όπου το 1984 γνώρισε τον
μέντορά του, τον Αντόνιο Γκουτιέρες, πρωθυπουργό από το 1995 ώς το 2002. Το
1987 εξελέγη βουλευτής.

Για την προσωπική ζωή του δεν είναι γνωστά πολλά πράγματα. Είναι οικονομικά
ανεξάρτητος, κληρονόμος της περιουσίας που έφτιαξε ο παππούς του κατά τον B’
Παγκόσμιο Πόλεμο με το εμπόριο βολφραμίου. Είναι διαζευγμένος και πατέρας δύο
αγοριών 8 και 11 ετών. Πρόσφατα ομολόγησε πως «ο ενθουσιασμός (του) για τη ζωή
μειώθηκε» το 1988, μετά τον θάνατο της αδελφής του σε συνθήκες τις οποίες δεν
διευκρινίζει. H διαφύλαξη της ιδιωτικής ζωής του είναι ένα από τα
χαρακτηριστικά της δημόσιας στάσης του.