Δρόμοι

Επιτέλους…

… τα πολυκαταστήματα Wal-Mart, τα μεγαλύτερα του κόσμου, βρήκαν ένα
συνδικάτο που τους ταιριάζει. Μέχρι τώρα, ο μεγαλύτερος εργοδότης στην Αμερική
ήταν αντίθετος σε όλες τις προσπάθειες των εργαζομένων του να οργανώσουν ένα
συνδικάτο. Άλλωστε, το Wal-Mart δεν αναγνωρίζει τα συνδικάτα. Δεν αναγνωρίζει
ούτε καν τους «εργαζομένους». Αυτούς που έχει στη δούλεψή του, το Wal-Mart
τους ονομάζει «συνεργάτες» – ένας όρος που παραπέμπει σε κάτι παραπάνω από
απλούς εργαζομένους, αλλά που, όπως επισημαίνει το περιοδικό «Αμέρικαν
Πρόσπεκτ», στην πραγματικότητα σημαίνει μικρότερη αμοιβή και λιγότερα
δικαιώματα. Αυτά συμβαίνουν στο Wal-Mart Αμερικής.

Το Wal-Mart…

… Κίνας ανακοίνωσε στις αρχές του μήνα πως αν οι «συνεργάτες» του θελήσουν
να κάνουν συνδικάτο, «θα σεβαστεί τη θέλησή τους». Γιατί άραγε θεωρεί τους
20.000 Κινέζους «συνεργάτες» του που εργάζονται στα 40 κινεζικά μαγαζιά του
αντάξιους να έχουν συνδικάτο, ενώ δεν δίνει το ίδιο δικαίωμα στο ένα
εκατομμύριο των Αμερικανών «συνεργατών» του; Σε τι οφείλεται αυτή η σινοφιλία
και η αμερικανοφοβία; Γιατί το Wal-Mart βρήκε ένα συνδικάτο του γούστου του
μόνο στην Κίνα, όπου κυριαρχεί αυτό το ανεκδιήγητο μείγμα από πρωτόγονο
καπιταλισμό και αυταρχικό κομμουνισμό; Δεν είναι να απορεί κανείς, μας εξηγεί
ο Χάρολντ Μέγιερσον, αρχισυντάκτης του περιοδικού «Αμέρικαν Πρόσπεκτ».

Τα συνδικάτα…

… που είναι συνδεδεμένα με την Παγκινεζική Ομοσπονδία σπάνια προβάλλουν
διεκδικήσεις. Συνήθως διευθύνονται από μάνατζερ των επιχειρήσεων. Όχι πως δεν
υπάρχει εργατική δυσαρέσκεια. Αυθόρμητες απεργίες γίνονται κάθε τόσο. Όμως, ο
ρόλος των κρατικών συνδικάτων δεν είναι να διοχετεύουν αυτήν τη δυσαρέσκεια σε
διεκδικήσεις, αλλά να τη συγκρατούν προς όφελος του εργοδότη. Οι ηγέτες των
γνήσιων συνδικαλιστικών κινημάτων δεν καταλήγουν στην Παγκινεζική Ομοσπονδία,
αλλά στη φυλακή. Δεν μπορούν να υπάρξουν δημοκρατικά συνδικάτα σε ένα
αντιδημοκρατικό και μονοκομματικό κράτος. Τα δημοκρατικά συνδικάτα θα ζητούσαν
αύξηση των ημερομισθίων, την ώρα που τα χαμηλά ημερομίσθια είναι εκείνα που
δίνουν σήμερα στην Κίνα το ανταγωνιστικό πλεονέκτημά της έναντι των προϊόντων
άλλων χωρών. Δεν τα θέλουν λοιπόν τέτοια συνδικάτα ούτε το Πολιτικό Γραφείο
του KKK ούτε το διοικητικό συμβούλιο του Wal-Mart. Γιατί μόνο χωρίς αυτά
μπορούν να πλημμυρίζουν τα ράφια των ξένων αγορών με φτηνά ρούχα, παιχνίδια,
κομπιούτερ.

Μια εκλεκτική…

… συγγένεια υπάρχει λοιπόν ανάμεσα στους Κινέζους και τους Αμερικανούς
εργοδότες. Σύμφωνα με την Κέιτ Μπρονφενμπρένερ, καθηγήτρια των εργασιακών
σχέσεων στο Πανεπιστήμιο Κορνέλ, τουλάχιστον το 5% των εργαζομένων που
ανακατεύονται με τον συνδικαλισμό στην Αμερική απολύονται. Οι εργοδότες
προτιμούν να τους πληρώσουν αποζημιώσεις, παρά να τους αυξήσουν τα
ημερομίσθια. Με το Wal-Mart επιβεβαιώνεται για άλλη μια φορά πως το κεφάλαιο
δεν έχει πατρίδα. Έτσι, ο μεγαλύτερος εργοδότης της Αμερικής μπορεί να νιώθει
μεγαλύτερη συγγένεια με την πολιτική κληρονομιά του Μάο παρά με την κληρονομιά
του Ρούζβελτ.