«Δοκιμαστικά» για τις δημοτικές

Οι δημοτικές εκλογές του 2006 θα αποτελέσουν τον επόμενο σημαντικό σταθμό
για το ΠΑΣΟΚ και τον κ. Γ. Παπανδρέου, μετά το «κλείσιμο» της Προεδρικής
εκλογής, με την επιλογή Παπούλια από τον Πρωθυπουργό. Έτσι, το επικείμενο
Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ χάνει ένα μέρος της πολιτικής του σημασίας – παρ’ ότι ο κ.
Παπανδρέου επενδύει πολλά σ’ αυτό, ως προς την προσέλκυση νέων δυνάμεων.

Εδώ και μερικές ημέρες έχει ξεκινήσει η μετάδοση ραδιοφωνικών σποτ, που καλούν
τους πολίτες να πάρουν μέρος στον προσυνεδριακό διάλογο «και δεν χρειάζεται να
είναι μέλη ή ακόμη και φίλοι του ΠΑΣΟΚ». H έμφαση δίνεται στο «δεν
χρειάζεται», επειδή ακριβώς ο Γιώργος Παπανδρέου πιστεύει – όπως λένε
συνεργάτες του – ότι το ΠΑΣΟΚ, ως κόμμα, πνέει – πολιτικά – τα λοίσθια, αν δεν
έχει ήδη τελειώσει. Και το μόνο που μπορεί να το σώσει, είναι να μπολιαστεί με
υγιείς, πολιτικά, δυνάμεις της κοινωνίας.

Ανασφάλειες. H αλήθεια είναι ότι αυτός ο καθαρός στόχος δημιουργεί και
τις μεγαλύτερες ανασφάλειες μέσα στο ΠΑΣΟΚ. Μέχρι την αναβολή του Συνεδρίου,
40 ημέρες πριν από τη διεξαγωγή του, και μόλις 15 πραγματικού χρόνου δουλειάς
– αφαιρουμένων των γιορτών και των κομματικών υποχρεώσεων λόγω προϋπολογισμού
– η κριτική των «εκτός» ήταν ότι «όλα είναι σε κατάσταση ασάφειας και κανείς
δεν γνωρίζει τι όργανα θα εκλεγούν, πώς θα αναδειχθούν και μέσα από ποιες
διαδικασίες». Και φυσικά, γι’ αυτή την ασάφεια χρέωναν μόνο τον Γ. Παπανδρέου.

«Απολύτως φυσικό το βρίσκω», δηλώνει στα «NEA» ένας από τους στενότερους
συνεργάτες του προέδρου του ΠΑΣΟΚ. «Το πρόβλημα με όλους αυτούς είναι ότι
προσπαθούν να εξηγήσουν τις κινήσεις του Γιώργου με το… σόφτγουερ Σημίτη ή
Ανδρέα Παπανδρέου. Αλλά ο Γιώργος δεν είναι ούτε ο πατέρας του ούτε ο Σημίτης.
Ο Γιώργος έχει δική του πολιτική λογική και σας βεβαιώ ότι έχει πλήρες σχέδιο
για το τι θα κάνει και πριν από το Συνέδριο και στη διάρκεια του Συνεδρίου,
και μετά».

Είναι, βέβαια, νωρίς να πει κανείς κάτι για το σχέδιο αυτό. Οι άνθρωποί του
δεν μιλούν και ο ίδιος ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ αφήνει να εννοηθεί ότι «το
Συνέδριο θα είναι μόνο η αρχή».

Σε μια συνεδρίαση του Συντονιστικού Οργάνου, στις αρχές του φθινοπώρου, ο Γ.
Παπανδρέου είχε προσδιορίσει ότι «ο επόμενος σταθμός για μας είναι οι
δημοτικές εκλογές». Προφανώς – όπως λένε συνεργάτες του κ. Παπανδρέου – γιατί
αν το ΠΑΣΟΚ πάει καλά στις εκλογές για την Τοπική και Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση
του Οκτωβρίου του 2006, από την επομένη κιόλας θα θέσει θέμα δυσαρμονίας του
εκλογικού σώματος με την παρούσα Βουλή. Με ορίζοντα εκλογές σε έναν το πολύ
χρόνο, δηλαδή το φθινόπωρο του 2007.

«Σκληρή δουλειά». Τότε, σ’ εκείνη τη συνεδρίαση, είχε τονίσει ότι
χρειάζεται «σκληρή δουλειά». Ο ίδιος δουλεύει, και μάλιστα πολύ, προσθέτουν
συνεργάτες του κ. Παπανδρέου. Έχοντας πια τη βεβαιότητα ότι «η κυβέρνηση δεν
μπορεί, δεν έχει τις δυνατότητες να τρέξει τη χώρα», πιστεύει βαθιά μέσα του
ότι η παρούσα κυβέρνηση είναι «μια δεξιά παρένθεση», αλλά «χρειάζεται
μεθοδικότητα για να τα καταφέρουμε». Στο πλαίσιο αυτό, δεν είναι λίγοι εκείνοι
που πιστεύουν ότι η παρούσα φάση της «ανασφάλειας» των στελεχών έχει να κάνει
με ενός είδους δοκιμαστικού τεστ που κάνει ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ σ’ εκείνους
που θα επιδιώκουν να αποτελέσουν τη νέα ηγεσία που θα τον πλαισιώσει.

Όσοι αμφισβητούν τις προθέσεις και τις μεθόδους του, προφανώς – λένε
συνεργάτες του κ. Παπανδρέου – δύσκολα θα περιληφθούν στους «πρωτόκλητους». Οι
άλλοι που στρατεύονται σ’ αυτό που κάνει, έστω και αν διατηρούν επιφυλάξεις,
θα είναι – προσθέτουν οι ίδιες πηγές – οι κερδισμένοι. Κι αυτό εξηγεί ως έναν
βαθμό την κίνηση του κύματος που παρουσιάζεται με τόση συχνότητα στο
περιβάλλον του…

Γιατί αναβλήθηκε το Συνέδριο

Μετά την επιλογή Παπούλια και τη βέβαιη εκλογή του στο αξίωμα του Προέδρου της
Δημοκρατίας, εξέλιπε κάθε λόγος για την επίσπευση του Συνεδρίου του ΠΑΣΟΚ.
Όπως παραδέχονται πλέον όλοι στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ο Γ.
Παπανδρέου «έτρεχε» το Συνέδριο γιατί, παρά τις εκατέρωθεν διαβεβαιώσεις περί
συναινετικής προεδρικής εκλογής, πίστευε μέχρι πρόσφατα ότι ο K. Καραμανλής
ήταν πολύ πιθανόν να οδηγούσε τη χώρα σε πρόωρες εκλογές. Όπως λένε σήμερα οι
συνεργάτες του, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ εξέταζε δύο σενάρια:

* Εφόσον ο Καραμανλής πρότεινε «καθαρόαιμο» δεξιό για την προεδρική
εκλογή ή ένα πρόσωπο της Αριστεράς που θα δίχαζε το ΠΑΣΟΚ (λ.χ. N.
Κωνσταντόπουλος ή Φ. Κουβέλης), θα ήταν απόδειξη ότι επιδιώκει εκλογές. Έτσι,
θα προχωρούσε σε ένα εκλογικό συνέδριο με στόχο τη συσπείρωση της εκλογικής
του βάσης.

* Εφόσον ο K. Καραμανλής πρότεινε μια «λάιτ» υποψηφιότητα, όπως της A.
Ψαρούδα-Μπενάκη ή του Π. Μολυβιάτη, στην οποία το ΠΑΣΟΚ θα έλεγε «ναι» παρά
την εσωτερική γκρίνια, το Συνέδριο θα ήταν ο κατάλληλος χώρος για να
εκτονωθούν οι αντιδράσεις – θα ήταν δηλαδή ένα Συνέδριο «προεδρολογικό».

Από τη στιγμή όμως που εξέλιπαν τα παραπάνω σενάρια δεν υπήρχε κανείς λόγος να
επιμείνει ο κ. Παπανδρέου: Όπως παραδέχονται στελέχη της Χαριλάου Τρικούπη, ο
προσυνεδριακός διάλογος, που άρχισε ουσιαστικά από τις αρχές Νοεμβρίου, δεν
κατάφερε να προσελκύσει το ενδιαφέρον της κοινωνίας. Και όπως έλεγαν στις
επανειλημμένες αναφορές τους προς τον τομέα οργανωτικού, όσα στελέχη πήραν
μέρος σε κομματικές διαδικασίες, ο προσυνεδριακός διάλογος «εκφυλίστηκε σε
συνάξεις τοπικών αξιωματούχων» οι οποίοι ήθελαν να υποδηλώσουν με την παρουσία
τους ότι «το ΠΑΣΟΚ είναι οι ίδιοι και αυτό δεν αλλάζει με τίποτε».