Kαθίζηση οικονομίας – άλμα ακρίβειας

Με τις δημοσκοπήσεις να καταγράφουν τα πρώτα κύματα δυσφορίας των πολιτών
έναντι της Νέας Δημοκρατίας και να δείχνουν εξάντληση της περιόδου χάριτος,
την οικονομία να έχει χάσει την Ολυμπιακή ορμή της και την πολιτική δεσμευμένη
σε άγονες και αντιπαραγωγικές αντιπαραθέσεις, η κυβέρνηση Καραμανλή φαίνεται
πως εισέρχεται στον δικό της βαρύ χειμώνα και μάλιστα πρώιμο.

Τα σήματα που λαμβάνει η κυβέρνηση είναι άκρως ανησυχητικά, δεν επιτρέπουν
αισιοδοξία, τουλάχιστον για το άμεσο μέλλον. Ο πληθυσμός στην ύπαιθρο και τα
αστικά κέντρα μουρμουρίζει για την ακρίβεια, για τις δουλειές που δεν
υπάρχουν, για τα εισοδήματα που χάνονται, για τα λεφτά που δεν φτάνουν. Μπορεί
ακόμη αυτή η «μουρμούρα» να μη δημιουργεί πολιτικό αποτέλεσμα, αλλά
διαμορφώνει βάση αμφισβήτησης και, το σημαντικότερο, υποσκάπτει σταθερά τον
Καραμανλικό μύθο, στον οποίο πολλά επενδύθηκαν.

Τροφή για συζητήσεις

Πολιτικές πρωτοβουλίες μεγάλες και αποδοτικές δεν υπάρχουν. Οι περισσότερες
από εκείνες που ανελήφθησαν ήσαν πρόχειρες, εκδηλώθηκαν έπειτα από μακρά και
διλημματική επεξεργασία και δεν απέδωσαν τα αναμενόμενα.

Και, το σπουδαιότερο, όλες κινούνται στην περιοχή της επικοινωνίας, προσφέρουν
απλώς τροφή για συζητήσεις στα κανάλια και στα συγγενή τους καφενεία, δεν
ακουμπούν την κοινωνία, δεν έχουν να περιμένουν οι πολίτες τίποτε χειροπιαστό
απ’ αυτές.

Υποχώρηση επενδύσεων

Στο επόμενο διάστημα μάλιστα, οι προβλέψεις είναι ακόμη χειρότερες.
Μακροοικονομολόγοι, από εκείνους που για λογαριασμό της κυβέρνησης αναζητούν
τις μεσοπρόθεσμες προοπτικές, εκτιμούν ότι η ανάπτυξη θα υποχωρήσει σημαντικά
στο πρώτο εξάμηνο του έτους. Ορισμένες εκτιμήσεις φέρουν την οικονομία να
«κάθεται» στους επόμενους έξι μήνες και να κινείται με ρυθμό μόλις 2% από
σχεδόν 4% τα τελευταία χρόνια.

Σειρά στοιχείων και ενδείξεων, από την υποχώρηση των δημόσιων και ιδιωτικών
επενδύσεων, το πάγωμα των δημόσιων έργων και την κάμψη της ιδιωτικής
οικοδομικής δραστηριότητας, μέχρι την απόλυτη υποβάθμιση του αγροτικού τομέα
και την όχι και τόσο βέβαιη ανάκαμψη του τουρισμού, στηρίζουν αυτές τις
δυσοίωνες εκτιμήσεις. Αυτή η ίδια η κόπωση των εσόδων του ΦΠΑ μαρτυρά το
πρόβλημα. Αποδίδει την οικονομική κάμψη.

Επιπλέον, οι διεθνείς συνθήκες δεν παραπέμπουν σε περιβάλλον πολύ καλύτερο. H
Ευρώπη, σύμφωνα με τις νεώτερες προβλέψεις, δεν θα ξεφύγει από την περιοχή του
2% και άρα δεν πρόκειται να στηρίξει, όπως αναμενόταν, την ελληνική οικονομία.
Ακόμη, τα βάρη της απογραφής, το στενό μαρκάρισμα από τις Βρυξέλλες, δεν θα
επιτρέπουν στην κυβέρνηση να εφαρμόσει επεκτατική πολιτική και να επηρεάσει
θετικά τις οικονομικές συνθήκες.

Οι διεθνείς οργανισμοί προβλέπουν ρυθμό 3,2% – 3,5%

ΣΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ευελπιστούν ότι το δεύτερο εξάμηνο του 2005, υπό την
επίδραση των νέων φορολογικών και αναπτυξιακών νόμων, οι δυσμενείς όροι θα
αντιστραφούν και η οικονομία θα κερδίσει το έδαφος που πιθανώς να χάσει στο
πρώτο εξάμηνο του έτους. Δεν είναι τυχαίο, πάντως, ότι κανείς διεθνής
οργανισμός δεν συμμερίζεται τις κυβερνητικές προβλέψεις για ανάπτυξη 3,9%.
Άπαντες κινούνται μεταξύ 3,2% και 3,5%.

Πέρα, πάντως, από το παιχνίδι των αριθμών ως προς τη μεγέθυνση της οικονομίας,
εμφανής είναι η οικονομική δυσπραγία και ειδικώς των ασθενέστερων ομάδων του
πληθυσμού. Φαίνεται στην αγορά, την βιώνουν τα νοικοκυριά, οι αγρότες που
βλέπουν τις τιμές των προϊόντων να καταρρέουν, το πλήθος των συνταξιούχων, οι
άνεργοι και η μεγάλη μερίδα των μισθωτών. Το χειρότερο είναι πως η κυβέρνηση
μένει αδρανής, δεν κινείται ούτε προς την κατεύθυνση δημιουργίας νέων αγορών.
Σχεδόν θέλει να επιβεβαιώσει εκείνους που εδώ και καιρό σημειώνουν ότι «με
αυτούς θα φτωχύνουμε σε εισόδημα και ιδέες».