Ήρθε η ώρα του Kαραμανλή

ΘΥΜΑΣΤΕ το σύνθημα «Ήρθε η ώρα του Καραμανλή»; Δεν το εννοούσαν με
την… κακή έννοια εκείνοι που το λανσάρισαν – το αντίθετο. Και πολύ καλά
έκαναν ενδεχομένως: σε αυτή τη ζωή, κάποια στιγμή έρχεται η ώρα του Καραμανλή,
το μισάωρο του Παπανδρέου, το τέταρτο του Καρατζαφέρη, η οκταετία του Σημίτη
και πάει λέγοντας. Και χρονομετρώντας…
Για να είμαστε σοβαροί, ο κ. Καραμανλής έχει στη διάθεσή του πολύ περισσότερο
χρόνο από μια ώρα. Με την ψήφο του ελληνικού λαού, έχει – θεωρητικά,
τουλάχιστον – μια τετραετία. Μια τετραετία κι έχει ο Θεός, που ενδεχομένως να
είναι και του μεσαίου χώρου.
Ο κ. K. Καραμανλής μιλά σήμερα στη συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής της N.Δ.
και είναι σαν να τον έχουμε ακούσει εκ των προτέρων: Εξελέγη Πρωθυπουργός όλων
των Ελλήνων – και μπράβο του. Και θα είναι ο Πρωθυπουργός όλων των Ελλήνων –
και πάλι μπράβο του. Και δεν θέλει κομματικό κράτος – ξανά-μανά… μπράβο του.
Και μπράβο του και πάλι – αλλά αν δεν θέλεις κομματικό κράτος, τότε γιατί
κουράζεσαι να διορίσεις, να προαγάγεις, να αναδείξεις τα «δικά σου» παιδιά; Το
κάνουν με συνέπεια, έστω και γαλάζια…
Καταγγέλλοντας τους δικούς μας
ΣΤΗ ΔΗΜΟΣΙΑ Διοίκηση έχει αρχίσει να συντελείται η μεγάλη ανατροπή – η
ανατροπή για την οποία πάλεψαν – με γεια τους, με χαρά τους – οι
νεοδημοκράτες, για πολλά χρόνια. Σε λίγο δεν θα υπάρχει πράσινο ρουθούνι στη
Δημόσια Διοίκηση. Αλλά ο Πρωθυπουργός θα βγει να καταγγείλει όλους όσους
μιλούν για κομματικό κράτος – ποιον θα πιστέψουμε; Τον Πρωθυπουργό; Ή τους
αδόκιμους ερμηνευτές του; Σιγά το δίλημμα…
Για το τι θα πει ο κ. Καραμανλής, ουδεμία αμφιβολία υπάρχει – και γιατί να το
κρύψομεν άλλωστε, που θα έλεγε και ο κ. K. Μητσοτάκης. Το ερώτημα είναι ποιο
απ’ όλα όσα θα πει, θα μπορεί να γίνει πιστευτό για περισσότερο από μία ώρα.












