Bροχή οι καταγγελίες για ιατρικά λάθη

Σε σφάλματα γιατρών οφείλεται το 5% των θανάτων σε νοσοκομεία διεθνώς. Στην
Ελλάδα, περισσότερες από 130 καταγγελίες για ιατρικά λάθη έχει δεχθεί μέσα στα
τρία χρόνια λειτουργίας του ο Σύλλογος Θυμάτων Ιατρικών Σφαλμάτων, που
ιδρύθηκε στη Θεσσαλονίκη. Από τις υποθέσεις αυτές, οι 65 βρίσκονται ήδη στην
κρίση της Δικαιοσύνης. Για άλλες δέκα αναμένεται σύντομα να κατατεθούν αγωγές,
ενώ 25 ακόμη βρίσκονται στο στάδιο της επεξεργασίας.

«Το πιο χαρούμενο γεγονός της ζωής μου έγινε εφιάλτης» περιγράφει η κ. Μαρία Μπανανή, της οποίας ο 4χρονος σήμερα γιος γεννήθηκε με εγκεφαλική ανοξία

Την ίδια στιγμή, στα διοικητικά δικαστήρια της Αθήνας που επιδικάζουν
αποζημιώσεις έχει πολλαπλασιασθεί ο αριθμός των αγωγών που κατατίθενται και
αυτή τη στιγμή εκκρεμούν περίπου 120 υποθέσεις ιατρικών σφαλμάτων με τις
οποίες διεκδικούνται περισσότερα από 15 εκατομμύρια ευρώ.

«Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι ιατρικά σφάλματα γίνονται – και θα γίνονται
πάντα, όσο υπάρχουν ασθενείς και γιατροί», λέει ο κ. Δημήτριος Τριχόπουλος,
καθηγητής Επιδημιολογίας στα Πανεπιστήμια Αθηνών και Χάρβαρντ. «Σύμφωνα με
διεθνείς στατιστικές, το 5% των θανάτων στα νοσοκομεία οφείλεται σε κάποιο
ιατρικό σφάλμα. Στις περισσότερες περιπτώσεις, τα λάθη αυτά επιταχύνουν τον
θάνατο σε κάποιον που είναι βαριά άρρωστος, αλλά δεν υπάρχει αμφιβολία ότι
γίνονται και άλλα, πολύ σοβαρά σφάλματα. Το θέμα είναι πώς θα
ελαχιστοποιήσουμε τη συχνότητά τους – και αυτό μπορεί να γίνει μόνο με
καλύτερη εκπαίδευση των γιατρών, καλύτερη οργάνωση του συστήματος υγείας και
διασταυρούμενο έλεγχο, διότι αν η πιθανότητα σφάλματος από έναν γιατρό είναι
μία στις χίλιες, η πιθανότητα να γίνει λάθος από δύο γιατρούς ταυτοχρόνως
είναι μία στο εκατομμύριο».

«H εμπειρία από το εξωτερικό δείχνει πως ο ατομικός παράγοντας, δηλαδή ο
γιατρός ως άτομο, ευθύνεται μόνο για το ένα έκτο του συνόλου των ιατρικών
λαθών», προσθέτει ο κ. Γιάννης Σκαλκίδης, λέκτορας Χειρουργικής – Πληροφορικής
στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. «Για τα υπόλοιπα ευθύνεται η πολιτεία, που δεν
παρέχει τα απαιτούμενα για τη σωστή και πλήρη νοσηλεία του ασθενούς. Όταν,
δηλαδή, δεν υπάρχουν τα σωστά φάρμακα γιατί δεν τα καλύπτει το ασφαλιστικό
ταμείο, όταν δεν διατίθεται ο κατάλληλος εξοπλισμός και τα υλικά για μια
χειρουργική επέμβαση, τότε έχουμε αυξημένη θνητότητα και ανεπίτρεπτες
επιπλοκές».

H μεγαλύτερη πικρία των ίδιων των θυμάτων αλλά και των συγγενών τους, κατά τον
κ. T. Λαφτζόγλου, πρόεδρο του Συλλόγου Θυμάτων Ιατρικών Σφαλμάτων, είναι ότι
δεν υπάρχει ουσιαστική τιμωρία των γιατρών: «Σε περιπτώσεις κραυγαλέες, που η
αμέλεια φθάνει τα όρια του κακουργήματος, οι γιατροί διώκονται ποινικά για
πλημμελήματα και συνήθως πέφτουν στα μαλακά…».

TO ΠΑΙΔΙ ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ ME ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΗ ΑΝΟΞΙΑ

«Ο τοκετός μου κράτησε δύο… 24ωρα»

H γέννηση παιδιών με εγκεφαλική βλάβη λόγω παρατεταμένου κυρίως τοκετού, αλλά
και παιδιών με σωματικές δυσπλασίες λόγω κακού προγεννητικού ελέγχου είναι οι
δύο κυριότερες κατηγορίες που αποδίδονται κατά γυναικολόγων – μαιευτήρων. Ο
τοκετός της Μαρίας Μπανανή, 31 ετών από τη Λήμνο, κράτησε δύο… 24ωρα και ο
τετράχρονος, σήμερα, Παναγιώτης γεννήθηκε με εγκεφαλική ανοξία: «Το πιο
χαρμόσυνο γεγονός της ζωής μου έγινε εφιάλτης. Τα νερά είχαν σπάσει δώδεκα
ώρες πριν αλλά η γυναικολόγος του νοσοκομείου της Λήμνου, άφησε να
παρατείνεται ο τοκετός αντί να τον επισπεύσει ή να μου κάνει καισαρική. Με
είχαν εξαντλημένη και με φρικτούς πόνους όρθια για να… κατέβει το μωρό.
Κινδυνέψαμε να πεθάνουμε και οι δύο. Τελικά γεννήθηκε το παιδί αλλά με μη
αναστρέψιμα προβλήματα… ».

H Μαρία και ο άντρας της προσπάθησαν να βοηθήσουν το μωρό τους και έτρεξαν
παντού: «Μάταια όμως, δεν γίνεται τίποτα. Καθημερινά του κάνω φυσικοθεραπείες
για να πετύχω την ελάχιστη βελτίωση. Δεν εργάζομαι πια, πρέπει να είμαι
διαρκώς μαζί του. Και δυο φορές την εβδομάδα, συνδέομαι επί μια ώρα με το
φυσικοθεραπευτήριο “Χατζηπατέρειο” – μέσα από ένα πρόγραμμα τηλεϊατρικής – και
φυσικοθεραπευτές παρακολουθούν τη δουλειά μου και μου δίνουν οδηγίες…».

Δικαίωση 16 χρόνια μετά…

Οριστική δικαίωση, μετά τον μαραθώνιο δικαστικό αγώνα που ξεκίνησε πριν από 16
χρόνια, βρήκε επιτέλους 58χρονος απόστρατος της Αεροπορίας, ο οποίος εξαιτίας
ενός ιατρικού λάθους υπέστη ανεπανόρθωτη βλάβη στην υγεία του. Το Συμβούλιο
της Επικρατείας απέρριψε ως αβάσιμη την προσφυγή του Ελληνικού Δημοσίου, που
ζητούσε να καταβληθεί στον άλλοτε επισμηναγό της Αεροπορίας αποζημίωση 10.700
ευρώ και όχι 21.990 ευρώ, που του είχαν επιδικάσει τα διοικητικά δικαστήρια.
Σε ηλικία 42 ετών είχε χειρουργηθεί στο 251 Γενικό Νοσοκομείο Αεροπορίας στη
δεξιά βουβωνοκήλη, αλλά από αμέλεια των γιατρών υπέστη «υποχονδριακή διαταραχή
και ατροφία όρχεως», με αποτέλεσμα να αποστρατευτεί με ποσοστό αναπηρίας 74,5%.

Ξεψύχησε στην… ουρά

«Οι εφημερεύοντες γιατροί δεν δέχθηκαν τον πατέρα μου (επάνω) ως επείγον περιστατικό και πέθανε στο διάδρομο του ΑΧΕΠΑ περιμένοντας στην ουρά», λέει ο κ. Βίκτωρας Πολυδώρου

Μεταφέρθηκε ως επείγον περιστατικό με ασθενοφόρο στο ΑΧΕΠΑ Θεσσαλονίκης. Του
έδωσαν νούμερο προτεραιότητας και ο 76χρονος Σταύρος Πολυδώρου πέθανε,
περιμένοντας δύο ώρες να τον εξετάσει γιατρός!

«Ο πατέρας μου έκανε αντιβίωση για γρίπη και την Κυριακή, 10 Μαρτίου 2001,
παρουσίασε έντονη κατάπτωση, εξάντληση και εμετούς», λέει ο γιος του Βίκτωρας
Πολυδώρου. Ο γιατρός που πήγε να τον εξετάσει στο σπίτι, έκρινε επείγουσα την
κατάσταση και κάλεσε ασθενοφόρο: «Τον συνόδευαν ο γιατρός και η μητέρα μου,
αλλά στο ΑΧΕΠΑ οι εφημερεύοντες γιατροί δεν τον δέχθηκαν ως επείγον
περιστατικό και τον έβγαλαν από τα εξεταστήρια των επειγόντων ιατρείων, όπου
τον άφησαν οι τραυματιοφορείς του EKAB, στον διάδρομο δίνοντάς του τον αριθμό
προτεραιότητας 99! Εκείνη την ώρα εξεταζόταν ο ασθενής που είχε το νούμερο
40…».

Πέρασε άλλη μιάμιση ώρα και τελικά ο άνθρωπος… πέθανε από ανακοπή καρδιάς,
όπως έδειξε η νεκροτομή!

Για το θέμα η οικογένεια έκανε μήνυση, αλλά έγινε και αυτεπάγγελτη εισαγγελική
δίωξη. Τέσσερις γιατροί κατηγορούμενοι για «ανθρωποκτονία από αμέλεια» θα
δικαστούν στο Τριμελές Πλημμελειοδικείο Θεσσαλονίκης, στις 30 Σεπτεμβρίου
2005.

Τρεις ώρες στο ασθενοφόρο

Τρία νοσοκομεία άλλαξε ο 68χρονος Γεώργιος Πετρίδης πριν πεθάνει ουσιαστικά αβοήθητος ύστερα από τρεις ώρες πήγαινε – έλα με το ασθενοφόρο

Για ανθρωποκτονία από αμέλεια παραπέμπονται, επίσης, να δικαστούν στη
Θεσσαλονίκη, στις 21 Ιανουαρίου 2005, μία γιατρός και δύο τραυματιοφορείς του
EKAB, κατηγορούμενοι για τον θάνατο του 68χρονου Γεώργιου Πετρίδη. Ο ασθενής
μεταφέρθηκε την 1η Ιουνίου 2001 στο Νοσοκομείο «Γ. Παπανικολάου» με διάγνωση
πιθανής πνευμονικής εμβολής, δεν εισήχθη όμως σε Μονάδα Ανάνηψης Καρδιολογικής
Κλινικής και με μεγάλη καθυστέρηση μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο στο Ιπποκράτειο
Νοσοκομείο για εξετάσεις. Από εκεί, μεταφέρθηκε πάλι στο Νοσοκομείο «Γ.
Παπανικολάου» σε απλό θάλαμο, με αποτέλεσμα να πεθάνει ουσιαστικά αβοήθητος:
«Αυτό που σκοτώνει περισσότερο είναι η αδιαφορία κάποιων γιατρών», λέει ο
γαμπρός του άτυχου ασθενούς, Κώστας Χαράπης. «Η μεταφορά του πεθερού μου από
νοσοκομείο σε νοσοκομείο κράτησε τρεις ώρες! Αυτό είναι απαξία στην ανθρώπινη
ζωή…».