ΣE ΠPΩTO ENIKO Mικρά ρατσιστικά καθημερινά εγκλήματα

H αποστροφή του βλέμματος από τους ανάπηρους που περπατούν σε ένα πεζοδρόμιο.
Το γύρισμα του κεφαλιού στη θέα ενός ατόμου με ειδικές ανάγκες. H προσπάθεια
απόστασης στο τραπέζι από ένα υπέρβαρο άτομο. H επιδεικτικά ακατάδεκτη
συμπεριφορά προς τους «κατώτερους» στην ιεραρχία. Να μη χαιρετάς αυτούς που
θεωρείς «κατώτερους». Να αποφεύγεις χειραψία με έναν τοξικοεξαρτημένο. Όταν
κάνεις ότι «δεν βλέπεις» τα άτομα που καθαρίζουν τις τουαλέτες. Ο αποκλεισμός
από τα πάρτι των άσχημων γνωστών – εκτός αν είναι πολύ πλούσιοι ή πολύ
ισχυροί. Οι πολύ-πολύ χοντροί. Οι υπερβολικά κοντοί. Οι άσχημοι. Οι
«επαρχιώτες». Αυτοί που δεν χειρίζονται με άνεση τα μαχαιροπίρουνα στο
τραπέζι. Οι «αποτυχημένοι» – εκτός αν είναι καλλιτέχνες. Οι άσημοι. Αυτοί που
οδηγούν φθηνά και παλιά αυτοκίνητα στους δρόμους. Όσοι δεν μιλάνε ξένες
γλώσσες. Όσοι μιλούν με προφορά από το χωριό τους.

Να είσαι αγενής «εκεί που σε παίρνει» (αντιστοίχως να «γλείφεις» αλλού). Όταν
λες σε κάποιον που έχεις να δεις καιρό ότι «πάχυνε». Αυτοί που μένουν σε
«παρακατιανές» γειτονιές. Όσοι είναι βαριά άρρωστοι. Όσοι έχουν βγει από τη
φυλακή. Οι ομοφυλόφιλοι. Όσοι πηγαίνουν σε προγράμματα του ΟΚΑΝΑ. Οι
ηλικιωμένοι. Οι άσχημοι, μαυριδεροί και κοντοί μετανάστες. Αυτοί που
απολύθηκαν. Όσοι ντύνονται με φθηνά ρούχα και δεν έχουν στυλ (και δεν είναι
στυλίστες, μοντέλα, ηθοποιοί, πλούσιοι ή σνομπ). Τα άτομα με νοητική υστέρηση.
Οι ταλαιπωρημένοι επιβάτες στα λεωφορεία. Άνθρωποι με εμφανή σημάδια από
ατυχήματα. Όσοι είναι φτωχοί. Όσοι βγαίνουν «εκτός παιxνιδιού». Οι οικογένειες
τοξικοεξαρτημένων. Όσοι έχουν συγγενείς που νοσηλεύτηκαν σε ψυχιατρείο…

Δυστυχώς, στον μακρύ κατάλογο των μικρών ρατσιστικών καθημερινών εγκλημάτων,
στα οποία όλοι γινόμαστε θύτες μπορούν σίγουρα να προστεθούν πολλά-πολλά
ακόμα….