Διαστάσεις Άδικη, ωμή και παράλογη

Κολομβιανοί στρατιώτες καταστρέφουν μια φυτεία κόκας στη Σαρντινάτα, κοντά στα σύνορα με τη Βενεζουέλα

Κάτι έχει αλλάξει στη συζήτηση που γίνεται παγκοσμίως για τα ναρκωτικά. Το
καινούργιο στοιχείο δεν είναι ότι η προσέγγιση της «μηδενικής ανοχής», η λύση
της καταστολής δηλαδή, έχει αποτύχει. Αυτό είναι φανερό εδώ και χρόνια. Αυτό
που ξαφνιάζει είναι η ταυτότητα των ανθρώπων που επισημαίνουν πλέον δημοσίως
αυτό το γεγονός.

«H νομιμοποίηση των ναρκωτικών, δηλαδή ο έλεγχος της παραγωγής και του
εμπορίου σε συνδυασμό με εκστρατείες ενημέρωσης των πολιτών και ιατρικής
βοήθειας προς τους τοξικομανείς, ίσως να αποτελεί μια καλύτερη πολιτική για
την καταπολέμηση των καρτέλ και της διαφθοράς»: αυτά έλεγε τον Νοέμβριο του
1993 στη Βαλτιμόρη ο Κολομβιανός εισαγγελέας Γκουστάβο ντε Γκρέιφ, που μερικές
ημέρες αργότερα θα γινόταν γνωστός σε όλο τον κόσμο ως υπεύθυνος για την
επιχείρηση εντοπισμού και θανάτωσης του Πάμπλο Εσκομπάρ. Ο εισαγγελέας έγινε
εθνικός ήρωας. Εξαιτίας των παραπάνω δηλώσεών του, όμως, του απαγορεύτηκε η
είσοδος στις Ηνωμένες Πολιτείες ύστερα από μια εκστρατεία, στην οποία
πρωταγωνίστησε ένας γερουσιαστής ονόματι …Τζων Κέρυ. Ο ντε Γκρέιφ
αναγκάστηκε να παραιτηθεί.

Δέκα χρόνια μετά, το κλίμα είναι πολύ διαφορετικό. Ο πρώην γενικός γραμματέας
της Ιντερπόλ, Ρέιμοντ Κένταλ, 71 ετών σήμερα, αγωνίζεται μέσα από μια Μη
Κυβερνητική Οργάνωση για την αλλαγή της διεθνούς νομοθεσίας για τα ναρκωτικά.
«Το πρόβλημα της τοξικομανίας», λέει στη Λιμπερασιόν, «πρέπει να
αντιμετωπίζεται από τις κοινωνικές υπηρεσίες, όχι από την αστυνομία». Στις
Ηνωμένες Πολιτείες, πέντε αστυνομικοί ίδρυσαν το 2002 την οργάνωση Leap (Law
Enforcement Against Prohibition, «δυνάμεις της τάξης κατά της απαγόρευσης»),
που έχει σήμερα 2.000 μέλη. Ο διευθυντής της, ο Τζακ Κόουλ, είναι ένας πρώην
πράκτορας που είχε διεισδύσει στους τοξικομανείς του Νιου Τζέρσεϋ και πέρασε
14 χρόνια ανάμεσά τους. H αποστολή του ήταν να αποκτά την εμπιστοσύνη τους και
στη συνέχεια να τους προδίδει. Αλλά γρήγορα κατάλαβε ότι συμμετείχε σ’ έναν
βρώμικο πόλεμο, που είχε διαφθείρει ολόκληρη την αμερικανική αστυνομία. Και
γιατί δεν τα παράτησε; «H αδρεναλίνη και η αντιμετώπισή μου ως ήρωα. Αλλά
σήμερα μετανιώνω».

Όπως μετανιώνει και ο δικαστής του Σωλτ Λέικ Σίτυ, που καταδίκασε την
περασμένη Παρασκευή σε κάθειρξη 55 ετών έναν 25χρονο ο οποίος συνελήφθη να
πουλάει μια μικρή ποσότητα χασίς και να οπλοφορεί. «Αυτός είναι ο νόμος, δεν
έχω άλλη επιλογή», του είπε. «Αναγνωρίζω όμως ότι η απόφασή μου είναι άδικη,
ωμή και παράλογη».

Για να μη διαιωνιστεί αυτή η αδικία και αυτός ο παραλογισμός, η αρμόδια
επιτροπή του Ευρωκοινοβουλίου προτίθεται να προτείνει στο Συμβούλιο Υπουργών
τη ριζική αναθεώρηση της στρατηγικής κατά των ναρκωτικών, που θα εφαρμοστεί
στην Ευρώπη την περίοδο 2005-2012. H σχετική απόφαση θα ληφθεί στις 17
Δεκεμβρίου. Και είναι βαρύνουσα, γιατί δεν αφορά εμάς, αλλά τα παιδιά μας.