[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ]

H εικόνα θυμίζει αυλή Γυμνασίου. Καμιά δεκαριά πιτσιρικάδες είναι μαζεμένοι σε
μια γωνιά και παίζουν το γνωστό παιχνίδι «μπιιιζ» – ένας στη μέση με κλειστά
μάτια και απλωμένη παλάμη στην πλάτη, κι από γύρω οι άλλοι κάνοντας θόρυβο,
ώστε να βρει την ευκαιρία ένας απ’ όλους να ρίξει μια με την παλάμη του στην
απλωμένη παλάμη. Ύστερα, αφού πέσει η «κατραπακιά», ο… εισπράξας, για να
γλιτώσει, θα πρέπει να βρει εκείνον που τον χτύπησε. Αλλιώς θα καθήσει να
εισπράξει και δεύτερη, και τρίτη, και τέταρτη, μέχρι το χέρι του να κοκκινίσει
και να… «παραδοθεί» – «έλεος ρε, δεν αντέχω άλλο». Αντί… ελέους όμως,
κάποιος φωνάζει «σύννεφοοοοο», τα παιδιά πλακώνουν στις φάπες τον
«παραδομένο», και κατόπιν η σεμνή ομήγυρη διαλύεται. Τι νομίζετε λοιπόν ότι
είναι η εξωτερική πολιτική μας; Ένα «μπιιιζ» είναι, δυστυχώς. Στο οποίο, ακόμη
πιο… δυστυχώς, δυστυχέστατα δηλαδή, η Ελλάδα είναι στη μέση, με κλειστά
μάτια και απλωμένη παλάμη…

Μια χαρά-χαράδρα

Το «σύννεφοοοοο» έρχεται όπου να’ ναι, λένε όσοι γνωρίζουν τα πράγματα από
μέσα. Ο Γιώργος Παπανδρέου το προανήγγειλε ήδη: μετά τη βάπτιση των Σκοπίων ως
«Μακεδονία», το 2005 θα γίνει το «έλα να δεις» στα Βαλκάνια. Διότι από κοντά
φαίνεται πως στο παρασκήνιο «ψήνεται» η υπόθεση της αναγνώρισης του
ψευδοκράτους του Ντενκτάς, όπως «ψήνεται» και η υπόθεση της επιβολής κυρώσεων
κατά της Ελλάδας για το «θαύμα» της Αλογο-απογραφής! Μια χαρά-χαράδρα, που
λένε. Κι έχεις και την κυβέρνηση, αντί να προσπαθεί να συμμαζέψει τα
ασυμμάζευτα, να βάζει μπροστά την κασέτα «φταίει το ΠΑΣΟΚ, φταίει το ΠΑΣΟΚ,
φταίει το ΠΑΣΟΚ, φταίει το ΠΑΣΟΚ, φταίει…». Άντε να δούμε για πόσο ακόμη θα
«φταίει το ΠΑΣΟΚ». Άντε να δούμε…

Τρελή ιστορία

H ιστορία με το όνομα των Σκοπίων είναι μια τρελή ιστορία, η οποία δείχνει,
και όχι άδικα, χαμένη από χέρι. Το πότε χάθηκε, καλύτερα να μην το
συζητήσουμε, γιατί η κουβέντα θα πάρει δρόμο δύσβατο και τραχύ. Διότι να δεχθώ
εγώ ότι ο Καραμανλής κοιμήθηκε τον ύπνο τον βαθύ. Ότι του την «έφτιαξε» ο
φίλος του ο Μπους. Πριν; Γιατί αφέθηκε το θέμα να σαπίσει έτσι; Να τρέχουμε
δηλαδή στη Νέα Υόρκη, κάθε τρεις και λίγο, να πληρώνουμε διάφορους
διαπραγματευτές από κοινού με τα Σκόπια για να βρεθεί μια λύση, και το θέμα να
παραμένει αιωνίως βαλτωμένο; Δεν έπρεπε να υπάρξει πίεση για «εδώ και τώρα
λύση»; Απάντηση δεν υπάρχει. Τι υπάρχει; Σκεπτικισμός και έντονος
προβληματισμός. Για το πώς εξελίσσονται τα πράγματα σε μια χώρα που είναι
ανοιχτή από παντού και ως συνήθως τρέχει και δεν φτάνει την τελευταία
στιγμή…

Συναίνεση;

Τρέχει και δεν φτάνει ο Καραμανλής, απαιτώντας συναίνεση στους χειρισμούς της
κυβέρνησης. Συναίνεση; Ωραία ακούγεται. Ωραία έδειξε και η – έστω και για
λίγο… – προθυμία του Γιώργου να την προσφέρει. Αλλά πρόεδρε, πότε συναίνεσες
εσύ σε οτιδήποτε έκαναν οι κυβερνήσεις Σημίτη για να προσδοκάς ανταποδοτικό
όφελος; Μήπως δεν ήσουν εσύ που είχε χαρακτηρίσει πράξη προδοτική εις βάρος
της χώρας την υπογραφή της Συμφωνίας του Ελσίνκι; Και μήπως δεν ήταν τα
υπόγεια της Ρηγίλλης που επεξεργάστηκαν και εν συνεχεία προώθησαν εκείνα τα
υπέροχα εξόχως… πολιτικά επιχειρήματα, για το ζεϊμπέκικο του Γιώργου ενώπιον
του Ισμαήλ Τζεμ, που – κατά τα υπόγεια – αποτελούσε επονείδιστη πράξη; Άκου,
τώρα, ένα ζεϊμπέκικο επονείδιστη πράξη… Και χαρακτηριστικό, δήθεν, μιας
διπλωματικής πρακτικής απέναντι στην Τουρκία. Εκείνη η κουμπαριά με τον
Ερντογάν τι να χαρακτηρίζει άραγε, πρόεδρε;

«Όλα είναι ένα ψέμα»

H «διπλωματία της κουμπαριάς» και η διάψευση, μίας προς μία, των εξαγγελιών,
των υπεσχημένων και των προσδοκιών. Μία (αριθμός 1) εξαγγελία δεν έχει μείνει
όρθια. Μία. Όλες τούμπα γύρισαν. Κι επειδή του Καραμανλή, εκτός από τα DVD,
του αρέσουν και τα λαϊκά (τραγούδια), δεν μπορεί να μην τον θυμάται τον στίχο
«Όλα είναι ένα ψέμα, μια ανάσα, μια πνοή». Τον θυμάται. Και οι ταξιτζήδες τον
θυμούνται, γιατί τους αρέσει ο Καζαντζίδης. Όπως θυμούνται τι τους είχε
υποσχεθεί η Νέα Δημοκρατία: θα μπαίνετε στους λεωφορειόδρομους, τους είχε πει,
την εποχή που ο Βερελής – και σωστά – τους το είχε απαγορεύσει. Για τους
δύσπιστους μάλιστα, είχε τυπώσει (η Ρηγίλλης) και μπροσούρα. Και έσπευσαν όλοι
να την ψηφίσουν μονοκούκι – άσε τι έλεγαν υπέρ της μέσα στο ταξί. Τώρα τους
έμειναν οι μπροσούρες. Κρίμα, είμαστε όλοι πολύ λυπημένοι γι’ αυτό…

«Οι φίλοι του Αϊ-Γιάννη»

Έχω στα χέρια μου μια απόφαση του Δ.Σ. του ΟΠΑΠ, από αυτές που ο πρόεδρος Αν.
Φιλιππίδης ψάχνει να βρει πώς του φεύγουν από το γραφείο και διατάσσει
σχετικές έρευνες. H απόφαση αφορά – και πάλι – χορηγίες, έπειτα από εισήγηση
του προέδρου της Επιτροπής Χορηγιών Δ. Λυκόπουλου, διευθυντή του γραφείου του
υφυπουργού Γ. Ορφανού επίσης. Παρατηρώ κάτι περίεργες χορηγίες, όπως μία που
αφορά την «Παγκόσμια Αδελφότητα για τον Ελληνισμό και την Ορθοδοξία». Γνωρίζει
κανείς τι είναι; Μια άλλη που αφορά τον σύλλογο «Οι φίλοι του Αϊ-Γιάννη» ίσως;
Ο εν λόγω σύλλογος επιχορηγείται με το διόλου ευκαταφρόνητο ποσό των 50.000
ευρώ. Πώς μπορεί να γίνεται αυτό; Μπορεί ας πούμε να μαζευτούν πέντε κολλητοί,
να φτιάξουν τον σύλλογο «Οι φίλοι του Αγίου Φανουρίου» ή την «Παγκόσμια
Αδελφότητα για την προστασία της πεσκανδρίτσας» και να τύχουν της γαλαντομίας
του κυρίου υφυπουργού; ΄H – άλλο ερώτημα – με ποια λογική δίνονται στον
Αθλητικό Σύλλογο Εραχασίου (δεν έχω τίποτε με τους ανθρώπους) 10.000 ευρώ
επιχορήγηση και στον Εθνικό Οργανισμό Μεταμοσχεύσεων 3.000 ευρώ μόνο; Κι αφήνω
τη ροή κονδυλίων προς ό,τι – μα ό,τι λέμε – εδρεύει στη Θεσσαλονίκη. Μου
φαίνεται ότι κάτι πρέπει να κάνει επ’ αυτού ο Πρωθυπουργός, δεν γίνεται…

KAI TO ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ

«Ολίγη από ανασχηματισμό;»

Ήσυχα Χριστούγεννα θα περάσουν οι υπουργοί, πολύ ήσυχα. Ο φημολογούμενος, και
από πολλές πλευρές προωθούμενος, ανασχηματισμός δεν πρόκειται να γίνει πριν
από τις προεδρικές εκλογές. Για τον Δεκέμβριο δε που λένε μερικοί, ούτε λόγος.
Ο Καραμανλής, ο οποίος δεν έχει ακόμη ξεκαθαρίσει τι θέλει να κάνει – να
βγάλει Πρόεδρο ή να κάνει πρόωρες εκλογές -, φυλάει τον ανασχηματισμό για
μετά. Τα έχει τακτοποιημένα στο μυαλό του. Αν προχωρήσει σε ανασχηματισμό
τώρα, ενδέχεται να πάει στράφι λόγω των γενικότερων εξελίξεων, και ειδικά στα
εθνικά θέματα. Έπειτα, αν οι άλλοι καλλιεργούν το έδαφος για κάτι σημαντικό
και μεγάλο, η κατάληξη θα είναι να ενταθούν οι πιέσεις για την προστασία των
«ημετέρων» και να την πάθει όπως ο Σημίτης στον τελευταίο ανασχηματισμό του:
όλοι περίμεναν ότι θα γινόταν ένας σαρωτικός ανασχηματισμός και το αποτέλεσμα
ήταν «ολίγη από ανασχηματισμό». Μια κουτσουλιά. Ο Καραμανλής, που έτσι κι
αλλιώς λέει τα μισά και λιγότερα στον καθένα με τον οποίο συζητάει, επί του
παρόντος δεν δέχεται κουβέντα για ανασχηματισμό. «Κρατάει κρυμμένα μυστικά και
ντοκουμέντα». Έτσι μου λένε, έτσι σας λέω…