ANAΛΩΣIMA Mετανάστες

Πριν ακόμα φτάσει το φθινόπωρο στο πάρκο, έφτασε κάτι σαν ερωτική εποχή της
εξωτικής πανίδας του. Κάτι κελαηδήματα απόκοσμα ακούγονταν, όταν περνούσες στη
σκιά των πιο ψηλών δέντρων. Ήχοι που μόνο σε ντοκιμαντέρ για τον Αμαζόνιο
μπορούσαν να είχαν περάσει. Τι σόι πουλί ήταν αυτό που τραγουδούσε, κανείς δεν
αναγνώριζε. Κι ούτε διακρινόταν στα ψηλά φυλλώματα. Ώσπου χτες, κάπως
αποφάσισε να κατέβει χαμηλά και φανερώθηκε. Άγνωστης ονομασίας και προέλευσης
παπαγάλος, τεράστιος, με όλα τα κόκκινα στην ουρά του και στα φρύδια, με
ασημένιες λάμψεις στην κοιλιά. Από πού σε φέρανε, πουλάκι μου, και βρέθηκες να
επιβιώνεις στους ψηλούς ευκαλύπτους; Θα τα καταφέρεις, άραγε, να βγάλεις τον
χειμώνα; Μετανάστες κι οι ευκάλυπτοι από άλλα κλίματα, ίσως σε προστατέψουν.
Και οι επιθετικές γάτες, μετανάστριες επίσης από την Ανατολή, αλλά παλιότερες
και με διεκδίκηση δικαιωμάτων γνήσιας εντοπιότητας και ιθαγένειας, θα σε
νικήσουν ή όχι; Θα βρεις να ζευγαρώσεις, να κάνεις φωλιά, παιδάκια; Οι
οικολόγοι ίσως πουν ότι εισβάλλεις σε ξένα οικοσυστήματα, αλλά δεν σε ρώτησαν
για τη θλίψη σου, όταν σε βάλαν στο κλουβί, δεν σε ρώτησαν για τη χαρά σου,
όταν κατάφερες να το σκάσεις. Το πάρκο μας είναι για σένα άγρια φύση. Και θα
σου προκαλεί μεγαλύτερη αμηχανία από τις βαθύτερες κρυψώνες της ζούγκλας.
Πρέπει να προσαρμοστείς. Άσε τα ψηλά κλαριά και τα τρελά κελαηδήματα. Κοίτα τα
περιστέρια, γκρίζα και νωθρά, παραδομένα στο έτοιμο φαΐ από τα σακουλάκια των
παιδιών, ψάξε να ζευγαρώσεις με καμιά αποκατεστημένη κυρία. Μην πολυφωνάζεις,
φτάνει που είσαι όμορφο. Και μάθε γρήγορα πώς τα λέμε εμείς εδώ τα πράγματα,
δεν θα δυσκολευτείς, παπαγαλάκι είσαι.