Kρατούν τη σημαία… της επιστήμης

Αγορεύουν στο δικαστήριο, θεραπεύουν ασθενείς, εκπονούν έρευνες, κάνουν
οικονομικές αναλύσεις: εκατοντάδες επιστήμονες που γεννήθηκαν και μεγάλωσαν
στην Αγγλία, τη Γαλλία, τη Γερμανία, ακόμα και στα βάθη… της Περσίας, ασκούν
την επιστήμη τους και κάνουν καριέρα στην Ελλάδα χωρίς να συναντούν στον
επαγγελματικό τους χώρο αντιδράσεις όπως αλλοδαποί μαθητές που καλούνται να
είναι οι σημαιοφόροι στις παρελάσεις…

Μέχρι σήμερα δεν έχει γίνει καμία επίσημη συνολική καταγραφή των ξένων
επιστημόνων που εργάζονται στη χώρα μας. Όπως άλλωστε εξηγούν οι ειδικοί, μια
αριθμητική προσέγγιση θα ήταν μάλλον αδύνατη, αν αναλογιστεί κανείς πως οι
μεγάλες πολυεθνικές που δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα απασχολούν αρκετούς
ξένους για ένα χρονικό διάστημα, οι οποίοι συνήθως εναλλάσσονται έπειτα από
μερικά χρόνια ή ακόμα και έπειτα από μερικούς μήνες.

Στο Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας (TEE) είναι εγγεγραμμένοι 100 αλλοδαποί. Την
ίδια στιγμή, ο Ιατρικός Σύλλογος αριθμεί 250 μέλη-γιατρούς που προέρχονται απο
άλλες χώρες, ενώ σύμφωνα με τα στοιχεία των Δικηγορικών Συλλόγων Αθηνών και
Πειραιώς οι αλλοδαποί που ασκούν δικηγορία στην Ελλάδα δεν ξεπερνούν τους 80 –
στη συντριπτική τους πλειονότητα προέρχονται απο χώρες-μέλη της E.E..

Άλλωστε, για τους επιστήμονες που προέρχονται από χώρες εκτός E.E., η πολιτική
που επικρατεί στην Ελλάδα για αναγνώριση πτυχίου αποτελεί ανασταλτικό
παράγοντα. Στη περίπτωση της κ. Αννίτας Τουσίνσκα, της μοναδικής Πολωνέζας
δικηγόρου στην Αθήνα, πέρασαν περίπου 4 χρόνια δίνοντας εξετάσεις στο ΔΙΚΑΤΣΑ
ώστε να αποκτήσει την πολυπόθητη αναγνώριση. Την ίδια στιγμή έπρεπε βέβαια να
μάθει «καλά» ελληνικά.

Όπως όμως τονίζει ο Κενυάτης ιατροδικαστής Θεσσαλονίκης, κ. Σαμουήλ Ντούγκου,
«η επιστήμη μου είναι πολύπλοκη. Εγώ όμως έχω μάθει να σκέφτομαι στα ελληνικά,
γι’ αυτό και δεν θα μπορούσα τώρα να γυρίσω πίσω στη χώρα μου».

ΕΒΕΛΥΝ ΤΣΑΝΙΡΑ (κοινωνιολόγος – ψυχολόγος)

«Έχω ισότιμη αντιμετώπιση»

ΣΗΜΕΡΑ εργάζεται στο Εθνικό Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών (EKKE). Γεννήθηκε,
μεγάλωσε και σπούδασε στη Γαλλία. Εργάστηκε στο Γαλλικό Δημόσιο ως
εκπαιδευτικός και αργότερα ως ψυχολόγος. Το 1984 και ενώ δούλευε ως ξεναγός,
επισκέφτηκε αρκετές φορές την Ελλάδα. «Τότε άρχισε να στριφογυρίζει η ιδέα στο
μυαλό μου».

Δύο χρόνια αργότερα εγκαταστάθηκε στην Αθήνα. Το 1990, όταν έγινε διαγωνισμός
στο Εθνικό Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών, στον οποίο συμμετείχαν 250 υποψήφιοι, η
κ. Τσανίρα ήταν μια από τους 15 που τελικά προσελήφθησαν.

Στο επαγγελματικό περιβάλλον δεν υπάρχει θέμα διακρίσεων λόγω καταγωγής:
«Μεταξύ των επιστημόνων υπάρχει σεβασμός. Όταν είσαι καλός σε αυτό που κάνεις,
σου συμπεριφέρονται ισότιμα. Το μοναδικό αρνητικό είναι πως στη Γαλλία ο
μισθός μου θα ήταν σαφώς μεγαλύτερος. Παρ’ όλα αυτά, δεν την αλλάζω την
Ελλάδα», συμπληρώνει η κ. Τσανίρα.

ΣΑΜΟΥΗΛ ΝΤΟΥΓΚΟΥ (ιατροδικαστής)

«Δεν ένιωσα διαφορετικός»

ΣΥΝΑΝΤΑ |κανείς συχνά το όνομα του στις ελληνικές εφημερίδες και πιο
συγκεκριμένα στα αστυνομικά ρεπορτάζ. Ο λόγος, για τον Κενυάτη ιατροδικαστή κ.
Σαμουήλ Ντούγκου, ο οποίος έχει διαλευκάνει δεκάδες εγκλήματα. Όταν όμως τον
ρωτάνε απο πού κατάγεται, απαντά: «Απο την Ήπειρο», γιατί όπως ο ίδιος εξηγεί
ήταν το πρώτο μέρος στην Ελλάδα που επισκέφτηκε και πρωτομίλησε ελληνικά.

Την αποφοίτησή του από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και την
απόκτηση της ειδικότητάς του το 1987, διαδέχτηκε μια λαμπρή καριέρα. «Δεν
αισθάνθηκα ούτε για μία στιγμή πως είμαι διαφορετικός από τους υπόλοιπους
Έλληνες».

Και συνεχίζει: «Άλλωστε στους Έλληνες δεν πρέπει να κάνει ιδιαίτερη εντύπωση
το ξένο στοιχείο στη χώρα τους, αφού και οι ίδιοι έχουν μάθει να ξενιτεύονται,
ενώ αρκετοί κάνουν καριέρα στο εξωτερικό».

ΜΑΡΚΟΣ ΧΑΣΕΜΙ (δικηγόρος)

«Παραξενεύονταν όταν με έβλεπαν»

Ο κ. ΜΑΡΚΟΣ ΧΑΣΕΜΙ ήρθε στην Ελλάδα στα 23 του χρόνια έχοντας μόνο ένα
όνειρο – να σπουδάσει Νομική. Παρ’ όλο που πέρασε αμέσως στο Πανεπιστήμιο
Αθηνών, αναγκάστηκε να απέχει από τα φοιτητικά έδρανα για περίπου 1 χρόνο για
να παρακολουθήσει μαθήματα Ελληνικών.

Είναι ο μοναδικός δικηγόρος από το Ιράν που ασκεί το επάγγελμα στη χώρα μας.
«Όταν πρωτοξεκίνησα να εργάζομαι, τόσο οι πελάτες μου όσο και οι δικαστές
παραξενεύονταν όταν με έβλεπαν. Κυρίως όμως ήταν περιέργεια».

Στην ερώτηση αν σκέφτεται να γυρίσει πίσω στο Ιράν, λέει πως «δεν υπάρχει
τέτοια περίπτωση. H επιτυχία του δικηγόρου βασίζεται κατά πολύ στο πώς
διαχειρίζεται κανείς τη γλώσσα και εγώ έχω μάθει να εξασκώ τη δουλειά μου στα
ελληνικά. Άλλωστε, η Ελλάδα είναι η δεύτερη πατρίδα μου».

ANNITA ΤΟΥΣΙΝΣΚΑ (δικηγόρος)

«Κερδίζω την εμπιστοσύνη»

H κ. ANNITA ΤΟΥΣΙΝΣΚΑ απο την Πολωνία αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή του
Πανεπιστημίου της Βαρσοβίας. Στο μεταξύ η γνωριμία της με Έλληνα την οδήγησε,
το 1993, στην Ελλάδα. H αναγνώριση του πτυχίου από το ΔΙΚΑΤΣΑ δεν ήταν και το
μοναδικό εμπόδιο που εκλήθη να αντιμετωπίσει: «Όταν απευθύνθηκα στον
Δικηγορικό Σύλλογο Αθηνών, μου απάντησαν πως δεν μπορώ να γίνω μέλος, αφού
είχαν ήδη περάσει 6 μήνες από την απόκτηση του πτυχίου, χωρίς αρχικά να λάβουν
υπ’ όψιν τους πως έπρεπε να πάρω την αναγνώριση. Το Διοικητικό Συμβούλιο εν
τέλει άλλαξε την απόφαση και έτσι κατάφερα να εγγραφώ».

«Όταν πρωτοξεκίνησα, διέβλεπα μια μικρή καχυποψία, γρήγορα όμως πέρασε.
Αναλαμβάνω κυρίως υποθέσεις από το Πολωνικό Προξενείο, ενώ οι Έλληνες πελάτες
μου δραστηριοποιούνται επιχειρηματικά στην Πολωνία, γι’ αυτό και γρήγορα
κερδίζω την εμπιστοσύνη τους. Αυτό που καλούμαι να πολεμήσω είναι το
στερεότυπο της Πολωνέζας που επικρατεί στην Ελλάδα», τονίζει.