ANAΛΩΣIMA Γλωσσοδεμένοι στις επινοήσεις μας

Κλείνω τα παράθυρα (της τηλεόρασης) για ν’ αεριστεί το σπίτι. Ο εσωτερικός
αέρας έχει καταντήσει ανθυγιεινός. Μανιασμένοι άνθρωποι ωρύονται εκτοξεύοντας
χολή ο καθένας στους υπολοίπους και όλοι μαζί στους αθέατους γείτονες. Αυτούς
τους γείτονες που δεν θέλουμε να παραδεχθούμε ότι υπάρχουν. Νοτίως είναι το
«ψευδοκράτος» ο, «ψευδοπρωθυπουργός» και άλλοι τέτοιοι καταπληκτικοί
γλωσσοδέτες. Βορείως είναι τα λεγόμενα Σκόπια, η λεγόμενη FYROM, η λεγόμενη
Μακεδονία. H λεγάμενη, τέλος πάντων. Επίσης μισοανύπαρκτη, γιατί το όνομα του
άλλου είναι το σώμα του, καθόσον το δικό μας είναι η ψυχή μας. Τι να κάνουμε;
Αυτούς έχουμε. Δεν μας έλαχαν Ολλανδοί και Γάλλοι ή Σουηδοί και Ελβετοί.
Αλβανοί στη μία άκρη, Τούρκοι στην άλλη, οι ψευδοπολίτες του ψευδοκράτους στην
Κύπρο, οι λεγόμενοι λεγάμενοι στη μέση κ.λπ. Αυτοί είναι. Μας αρέσουν, δεν μας
αρέσουν. Δεν μπορούμε να πριονίσουμε τα σύνορά μας και να μεταφέρουμε αλλού
την Ελλάδα. Ανάμεσα σ’ αυτούς τους φτωχούς γείτονες είμαστε η μόνη χώρα που
ανήκει στην Ευρώπη. Κι αν θυμάστε, η Ευρώπη δεν έγινε, δεν παλεύει να υπάρξει,
για να επιδοτεί τον ανδρισμό μας. Παλεύει να υπάρξει για να ζήσει ειρηνικά,
για να βάλει ένα τέρμα στους ανταγωνισμούς και τους εσωτερικούς πολέμους.
Κανονικά θα έπρεπε να είμαστε το υπόδειγμα ανωτερότητας και συμφιλίωσης σ’
αυτήν την προβληματική περιοχή. Όχι να βγάζουμε τέτοια λύσσα για τους
γείτονες, τόση μικρότητα, τόση άρνηση. H πολιτική φρασεολογία να έχει γίνει
ένα ψυχαναγκαστικό κατασκεύασμα, όπου πρέπει οι βόρειοι γείτονες να
ονομάζονται Σκοπιανοί, επειδή έτσι είναι το πολιτικά ορθό εδώ και οι νότιοι
ψευδοκάτι. Το άλλο πολιτικά ορθό. Πολιτικά κομπλεξικό και αδιέξοδο. Δεν
βαρεθήκατε αυτήν την αλαζονεία;