20 ΕPΩTHΣEIΣ XPIΣTOΦOPOΣ ΠAΠAΔOΠOYΛOΣ

ΜΕΛΟΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑΣ – ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΣΥΝ

Ο πρόεδρος του ΣΥΝ πρέπει να είναι ελέγξιμος και ανακλητός και να διευθύνει
το κόμμα με συλλογικό και όχι απολυταρχικό τρόπο, επισημαίνει ένας εκ των
διεκδικητών της αρχηγίας στην Κουμουνδούρου, ο επικεφαλής του Κοκκινοπράσινου
Δικτύου κ. Χριστόφορος Παπαδόπουλος. Για τον ίδιο η λειτουργία των τάσεων
είναι αυτονόητη ακόμη και στα «μονολιθικότερα» κόμματα, αρκεί να μη γίνονται
μηχανισμοί διαχείρισης της κομματικής εξουσίας.

Υποψήφιος πρόεδρος του ΣΥΝ. Το σκεφθήκατε καλά;

Δεν ξέρω τι γίνεται με το πεπρωμένο, την επιμονή των συντρόφων αδύνατον να την
αποφύγεις.

Παρά το ότι οι… προβλέψεις δίνουν προβάδισμα στους αντιπάλους σας;

Τις συμμερίζομαι τις προβλέψεις, μόνο που δεν είναι εκεί το θέμα. Επιτυχία
είναι για μας να γενικεύσουμε τη συζήτηση για το τι κόμμα θέλουμε, με ποια
στρατηγική για τον σοσιαλισμό και με ποια πολιτική πρόταση για τη συγκυρία.

Ποιος ο πολιτικός σας στόχος;

Να δεσμευθούμε στο Συνέδριο με λόγο και έργο, δηλαδή και με καταστατικές
αλλαγές, ότι θα γίνει ο Συνασπισμός κόμμα των μελών του και η ηγεσία του
συλλογική και «εναλλακτική».

Είναι ο ΣΥΝ κόμμα «στούντιο»;

Βγάλαμε τα συμπεράσματά μας πριν από τέσσερα χρόνια, αλλάξαμε, μόνο που το
παλιό και το καινούργιο συμβιώνουν με αντιφάσεις και μερικές φορές με οδυνηρές
διαψεύσεις.

Λειτουργεί με δημοκρατικές αρχές;

Το δημοκρατικό κεκτημένο του Συνασπισμού είναι η ουτοπία για τα άλλα κόμματα.

Ποιους εννοούσατε όταν μιλούσατε για «φωτισμένα στελέχη»;

Μια ολόκληρη γενιά ικανότατων στελεχών, που δεν έχουν ανακαλύψει ότι «η
επιστροφή στη βάση» είναι απαραίτητη για την πολιτική διαύγεια, την προσωπική
ισορροπία και την αντιγραφειοκρατική ανιδιοτέλεια.

Γιατί κάποιοι είπαν ότι «δείξατε» προς την ηγεσία;

Έχουν δίκιο. Ο κόσμος του Συνασπισμού, ο κόσμος της Αριστεράς είναι μια
θαυμάσια ιστορία στράτευσης, ανιδιοτέλειας, σύγχρονου προβληματισμού και
ευαισθησίας.

Είναι ο ΣΥΝ όσο… αριστερός θα θέλατε;

Ναι, εδώ και μερικά χρόνια και πάντα υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης.

Τι θα αλλάζατε σε περίπτωση εκλογής σας;

Το μοντέλο, κόμμα των μελών και συλλογική ηγεσία, τις προϋποθέσεις για να
αναδειχθεί η πρώτη γενιά νεολαίας του ΣΥΝ – οι σημερινοί τριαντάρηδες και οι
τριανταπεντάρηδες – στη διεύθυνση του κόμματος, το πολιτικό παράδειγμα της
περιορισμένης θητείας, της επιστροφής στη βάση και της αφοσίωσης στα κοινωνικά
κινήματα.

Απολογισμός στην προεδρία Κωνσταντόπουλου;

Πιστώνεται θετικά την πολιτική αυτονομία του ΣΥΝ σε σχέση με τη
σοσιαλδημοκρατία και την κεντροαριστερά, την οργανική σχέση με τα κοινωνικά
κινήματα, την κατεύθυνση της πολιτικής ενότητας της ριζοσπαστικής Αριστεράς,
δηλαδή όλα όσα ονομάσθηκαν αριστερή στροφή επί των ημερών του.

Εκλογή προέδρου από το Συνέδριο ή την Κεντρική Επιτροπή;

Ο πρόεδρος του κόμματος πρέπει να είναι ελέγξιμος και ανακλητός, ανά πάσα
στιγμή, όπως όλοι μας. Δεν μπορούμε να αφήσουμε στην καλή διάθεσή του αν θα
διευθύνει συλλογικά ή απολυταρχικά, γι’ αυτό εκλογή από την Κεντρική Πολιτική
Επιτροπή.

Είστε υπέρ της λειτουργίας των τάσεων;

H απαγόρευσή τους είναι υποκρισία, τάσεις υπάρχουν και στα «μονολιθικότερα»
κόμματα, με ισχυρότερη εκείνη της ηγετικής ομάδας. Φυσικά για την Αριστερά
τάσεις δεν επιτρέπεται να είναι άλλοι μηχανισμοί διαχείρισης της κομματικής
εξουσίας.

Τι είναι το Κοκκινοπράσινο Δίκτυο;

Ένα ρεύμα γνώμης στο εσωτερικό του Συνασπισμού, που στα τέσσερα χρόνια της
λειτουργίας του συζήτησε πάντα με ανοικτές πόρτες, ανέπτυξε έναν πλούσιο (και
μοναδικό…) προβληματισμό για τα στρατηγικά διακυβεύματα.

Γιατί δεν κατέβηκε ο Τάσος Κουράκης;

Φαντάζομαι για λόγους πολιτικούς και συναισθηματικούς. Είναι σκληρό να έρχεσαι
σε δημόσια σύγκρουση με αγαπημένους συντρόφους, με αιχμή μάλιστα ένα θέμα όπως
είναι η ηγεσία του κόμματος, που κινδυνεύεις να παρεξηγηθούν τα κίνητρά σου.

Γιατί όχι Πρόεδρος της Δημοκρατίας από την Αριστερά;

Γιατί η πολιτική δεν είναι «κόλπο» ή τρικ. Δεν μπορείς να κάνεις αριστερή
πολιτική αγνοώντας το (νεοφιλελεύθερο) πλαίσιο που σε ανέδειξε. Σε διαφορετική
περίπτωση μπαίνει ο Πρόεδρος στο μέγαρο και η Αριστερά παραμένει στους
δρόμους.

Να συζητηθεί το θέμα στα όργανα;

Το αυτονόητο, με επιχειρηματολογία πολιτική και δημόσια, χωρίς αφορισμούς αλλά
και απογειώσεις στο κενό.

Δυο λόγια για τον Αλέκο Αλαβάνο…

Επικοινωνιακός και χαρισματικός, με το άρωμα της Αριστεράς να εμποτίζει τον
δημόσιο λόγο του.

Κι άλλα τόσα για τον Μιχάλη Παπαγιαννάκη;

Οξυδερκής και καίριος, με την ικανότητα να σε γειώνει πολιτικά ακόμα και όταν
διαφωνείς μαζί του.

Να συνεχιστεί η λειτουργία του ΣΥΡΙΖΑ;

Κανείς δεν έχει δικαίωμα να διακόψει, να αναστείλει ή να περιορίσει ό,τι
ζέστανε τις καρδιές του κόσμου της Αριστεράς, ενταγμένου και ανέντακτου, και
αποτέλεσε μια «ακαταμάχητη» πρόταση για το μέλλον της.