H σημαία και οι Aλβανοί

Με αφορμή τις διαμαρτυρίες για τους Αλβανούς μαθητές που σηκώνουν τη σημαία
στις παρελάσεις, ο κ. Θωμάς Θεολόγης γράφει:

«Ποιοι είναι, τελικά, οι βορειοδυτικοί μας γείτονες που κρίνονται ανεπαρκείς
από ορισμένους αφελείς συμπατριώτες μας; Μήπως κάποτε, στο παρελθόν, ήταν
αδέλφια μας; Μήπως οι Λαπίθες τής πολύ αρχαίας Ελλάδος είναι πρόγονοι των
Λιάπηδων; (Θυγατέρα έλεγαν παλιά, δυχατέρα σήμερα· Λαπίθες έλεγαν παλιά,
Λιαπίθες και τελικά Λιάπηδες σήμερα). Μήπως οι Θυάμιδες που κατοικούσαν την
περιοχή του ποταμού Θυάμιδος (σήμερα τον λέμε Καλαμά), στη Θεσπρωτία, και οι
Τσάμηδες, είναι το ίδιο πράγμα; Για προσέξτε! Θυάμιδες – Τσάμηδες! (Με την
ασχετοσύνη μας καταντήσαμε τη λέξη Τσάμης συνώνυμη του Αλβανός!..).

Και κάτι ακόμα πιο σημαντικό. Την εποχή του Φιλίππου, η N. Αλβανία είχε ενωθεί
με τη Μακεδονία και στη συνέχεια επάνδρωσε τις φάλαγγες τόσον του M.
Αλεξάνδρου όσον και του Πύρρου […].

H γλώσσα των Αλβανών όχι απλώς ενισχύει τα παραπάνω επιχειρήματα, αλλά μας
οδηγεί στη βεβαιότητα ότι Έλληνες και Αλβανοί έχουν κοινή καταγωγή. Δεν
χρειάζεται να είσαι γλωσσολόγος, για να καταλάβεις το αυτονόητον! Προσέξτε
αυτά τα λίγα παραδείγματα: κυέν-κύων (σκύλος), λέπουρ=λέπωρ (λαγός),
χελκ=έλκω, δρυ=δρυς, κάλη=κάλητ=κέλης-τος (άλογο ιππασίας), μυ=μυς (ποντίκι),
άρ-α=άρουρα (… ράφι), φλυάς=ομιλώ (φλύαξ-κος-φλύαρος), φιάλ=λέξη, λόγος
(υπερ-φίαλος), πουν=δουλειά, πόνος».