H επιτυχία των Aγώνων οδηγός για τη νεολαία

H χώρα μας διοργάνωσε με επιτυχία τους Αγώνες και είχαμε υποσχεθεί ότι θα
αφήσουν υποδομή, κληρονομιά, η οποία θα λειτουργήσει ως εφαλτήριο για την
ανώτερη προσφορά ιδιαίτερα για τη νεολαία. Υποδομή, που θα βοηθούσε να γίνουν
κτήμα οι ιδέες του Ολυμπισμού, της αγάπης για την άσκηση, την άθληση και τον
πολιτισμό.

Γιατί επανέρχομαι στο θέμα αυτό;

Γιατί από παντού ακούγονται διαμαρτυρίες, από τους γονείς των μαθητών που
βλέπουν τα παιδιά τους να κινδυνεύουν από τις παγίδες, ενώ ούτε ένα μέτρο δεν
προτάθηκε για την προστασία τους, ούτε ένα μέτρο που να θυμίζει ότι αυτή η
χώρα διοργάνωσε Ολυμπιακούς Αγώνες και άρχισε να αξιοποιεί το εγχείρημα.

Επανέρχομαι γιατί είμαι δέκτης δεκάδων παραπόνων, από εκπαιδευτικούς,
γυμναστές, οι οποίοι ονειρεύονταν τα μεταολυμπιακά προγράμματα που θα έδιναν
νέα πνοή στη συνέχεια της Ολυμπιακής παιδείας, στα προγράμματα φυσικής αγωγής.

Θέλαμε να αφήσουν υποδομή που θα προσφέρει στο μέλλον νέες κατευθύνσεις, νέους
σχεδιασμούς – για καλύτερο προγραμματισμό – της φυσικής αγωγής, του
πολιτισμού, καλύτερη αξιοποίηση των προαυλίων των σχολείων, των ελεύθερων
χώρων των περιοχών γύρω από τα σχολεία, μια υποδομή για να σχεδιαστούν νέα
προγράμματα που αγγίζουν τα καθημερινά προβλήματα των νέων.

Οι επικεφαλής του υπουργείου Παιδείας, εκτός από τη γιγαντιαία προσπάθεια που
κάνουν για την επίλυση των μεγάλων προβλημάτων, πρέπει από τώρα να σχεδιάσουν,
με τη βοήθεια ικανών ατόμων που έχουν την ανάλογη γνώση, τρόπους επίλυσης
καθημερινών προβλημάτων, τα οποία υποβαθμίζουν την ποιότητα ζωής των νέων και
τους οδηγούν σε άλλες ελκυστικές απασχολήσεις.

Εδώ, κυρία υπουργέ, απαιτείται η εξατομικευμένη πολιτική, γιατί τα προβλήματα
που αναφέραμε είναι πολύ περισσότερα και μέχρι τώρα δεν αντιμετωπίστηκαν από
κανένα γενικό πρόγραμμα, παρ’ όλο που αυτό είναι ο στόχος.

Κυρία υπουργέ, βεβαίως υπάρχουν προγράμματα, αλλά δεν απέδωσαν στον βαθμό που
έπρεπε. Οι χώρες που οργάνωσαν Ολυμπιακούς Αγώνες είχαν όμοια προβλήματα, αλλά
παράλληλα με τα γενικά σχέδια εφάρμοσαν εξατομικευμένες πολιτικές, δηλαδή
εντελώς ειδικά προγράμματα που είχαν στόχο τη λύση εντελώς ειδικών
προβλημάτων, αλλά πολύ σοβαρών για την ποιότητα ζωής των νέων. Προβλημάτων που
δεν αφήνουν από την αγωνία να κοιμηθούν ήσυχοι οι γονείς των νέων.

Τρελαίνονται από την αγωνία εάν τα παιδιά τους θα πάνε σε μια καφετέρια και θα
συναντήσουν τον θάνατο ή αν θα καταλήξουν χούλιγκαν κ.λπ.

Δεν θέλουν οι γονείς απλώς εξαγγελίες ωραίων προγραμμάτων, θέλουν να βλέπουν
ότι υπάρχει πρόγραμμα, υπάρχουν τρόποι παρακολούθησης της αποδοτικότητας, δεν
εγκαταλείπεται το πρόγραμμα στην πορεία του. Έχουν κουραστεί από τις
φανταχτερές εξαγγελίες προγραμμάτων που ξεφουσκώνουν μόλις φύγει η τηλεόραση
και οι δημοσιογράφοι.

Όλοι ανησυχούν – στην Αττική, στην περιφέρεια – σε τέτοιο σημείο που είναι
ίσως η ευκαιρία να προτείνω να διοργανωθεί άμεσα μια δημόσια συζήτηση για την
επίλυση αυτών των προβλημάτων, τα οποία πρέπει να αντιμετωπιστούν παράλληλα με
αυτό που ονομάζουμε παιδεία.

Αφορούν την ποιότητα ζωής των μαθητών κάθε ηλικίας.

Ο Χρήστος Παπανικολάου είναι Ολυμπιονίκης, τ. παγκόσμιος ρέκορντμαν στο
άλμα επί κοντώ.