Mικρή η Eλλάδα για τις ελληνικές χαλυβουργίες

«Τα πάνω κάτω» εκτιμάται ότι θα φέρει στην αγορά χάλυβα η «επιστροφή» της
Χαλυβουργικής, η οποία με το υπερσύγχρονο πλέον παραγωγικό της δυναμικό έχει
ήδη φέρει τις πρώτες αλλαγές τόσο στους όρους του ανταγωνισμού όσο και στα
μερίδια αγοράς. Μια από τις πρώτες αντιδράσεις της «επιστροφής» αυτής ήταν και
η συγχώνευση της Χαλυβουργίας Θεσσαλίας με την Ελληνική Χαλυβουργία, με
απορρόφηση της δεύτερης από την πρώτη.

Το στοίχημα

Στελέχη του κλάδου εκτιμούν ότι, με δεδομένο το μικρό μέγεθος της εγχώριας
αγοράς, οι τρεις ελληνικές χαλυβουργίες (Σιδενόρ, Χαλυβουργική και Χαλυβουργία
Θεσσαλίας – Ελληνική Χαλυβουργία) πρέπει να κερδίσουν πάση θυσία το στοίχημα
των εξαγωγών, αλλά και να αντιμετωπίσουν τις φθηνές εισαγωγές από την Τουρκία
και την Ιταλία. Μάλιστα, δεν αποκλείουν ακόμη και το ενδεχόμενο στρατηγικών
συμμαχιών με ξένους ομίλους.

Σε αντίθετη περίπτωση, και εφόσον το στοίχημα της εξωστρέφειας δεν κερδηθεί, ο
μεταξύ τους ανταγωνισμός θα περιοριστεί στα στενά πλαίσια της ελληνικής αγοράς
και θα βάλει φρένο στους ρυθμούς ανάπτυξης και των τριών ομίλων, οι οποίοι τα
τελευταία χρόνια πραγματοποίησαν συνολικά επενδύσεις που υπερβαίνουν τα 500
εκατ. ευρώ.

Τόλμημα

Με 400.000 τόνους επιπλέον προϊόντων θα ενισχύεται σταδιακά η παραγωγική
δυναμικότητα της ελληνικής χαλυβουργίας μετά την ολοκλήρωση των επενδύσεων
εκσυγχρονισμού, ύψους 120 εκατ. ευρώ, που πραγματοποίησε η Χαλυβουργική στις
εγκαταστάσεις της στην Ελευσίνα. Όταν πριν από περίπου τρία χρόνια ξεκινούσε
το επενδυτικό αυτό πρόγραμμα, δεν ήταν λίγοι, «φίλοι και εχθροί», αυτοί που
έκαναν λόγο για ένα παράτολμο εγχείρημα, καθώς εκτιμούσαν ότι μετά την
ολοκλήρωση των Ολυμπιακών έργων η ελληνική αγορά χάλυβα θα έμπαινε σε περίοδο
στασιμότητας. Το ήδη υπάρχον παραγωγικό δυναμικό των τεσσάρων χαλυβουργιών
(Σιδενόρ, Χαλυβουργική, Χαλυβουργία Θεσσαλίας, Ελληνική Χαλυβουργία) ήταν ήδη
υπεραρκετό να καλύψει τις εγχώριες ανάγκες.

H διοίκηση της Χαλυβουργικής, όμως, είχε διαφορετική εκτίμηση: «Εκτός από την
ελληνική αγορά υπάρχουν και οι ξένες», υποστηρίζει, ενώ παράλληλα δεν κρύβει
τη φιλοδοξία της να φέρει ανατροπές στα μερίδια αγοράς και να καταλάβει ακόμη
και την πρώτη θέση, την οποία κατείχε πριν από αρκετά χρόνια. Είναι αλήθεια
ότι η επένδυση της Χαλυβουργικής στηρίζεται στην τελευταία λέξη της
τεχνολογίας που της προμήθευσε ο ιταλικός όμιλος Danieli.

Επενδύσεις 300 εκατ. ευρώ

Ωστόσο, οι στόχοι του ομίλου της Χαλυβουργικής, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά την
ελληνική αγορά, δεν φαίνεται να είναι εύκολα υλοποιήσιμοι. Απέναντί της έχει
τον όμιλο της Σιδενόρ, ο οποίος τα τελευταία πέντε χρόνια πραγματοποίησε, τόσο
στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό, επενδύσεις που υπερβαίνουν τα 300 εκατ.
ευρώ. Σύμφωνα με τα στοιχεία του ομίλου, στην εγχώρια αγορά, η οποία το 2003
απορρόφησε 2,5 εκατ. τόνους χάλυβα, τα μερίδια αγοράς που απέσπασε ήταν 40%
για το κομμάτι του σιδήρου μπετόν, ενώ όλοι οι άλλοι Έλληνες παίκτες μαζί
απέσπασαν ένα άλλο 40%. Ποσοστό 20% κατέκτησαν ξένες χαλυβουργίες, οι οποίες
με φθηνά προϊόντα εξακολουθούν να αποτελούν μόνιμη απειλή για τις ελληνικές
επιχειρήσεις, δείχνοντας έτσι και τις δυσκολίες της προσπάθειας να κερδηθεί το
στοίχημα των εξαγωγών.

Στον τομέα του δομικού πλέγματος οι ελληνικές χαλυβουργίες φαίνεται να
«παίζουν» μόνες τους, με τη Σιδενόρ να κατέχει το 40% της αγοράς και τους
άλλους δύο ομίλους το υπόλοιπο 60%. Όσο για την εταιρεία του ομίλου της
Βιοχάλκο, το μερίδιο που κατέχει στο σύνολο της ευρωπαϊκής αγοράς
χαλυβουργικών προϊόντων ανέρχεται στο 1%, ενώ στον τομέα του σιδήρου μπετόν η
συμμετοχή της είναι 6%.

Νέος ισχυρός πόλος

Με την εξαγορά της Ελληνικής Χαλυβουργίας, η Χαλυβουργία Θεσσαλίας, που
ιδρύθηκε το 1963, αναδεικνύεται πλέον σε έναν ισχυρό πόλο της ελληνικής
χαλυβουργίας, κατέχοντας – σύμφωνα με εκτιμήσεις της εταιρείας – το 25% του
συνόλου της αγοράς. Με πωλήσεις που το 2003 ξεπέρασαν τα 100 εκατ. ευρώ,
φιλοδοξεί να διατηρήσει τα μερίδια που κατέχει στην εγχώρια αγορά, ενώ
πραγματοποιεί ανοίγματα και στις αγορές του εξωτερικού, τα οποία θα πρέπει να
γίνουν ακόμη μεγαλύτερα τα επόμενα χρόνια, καθώς η πίτα της εγχώριας αγοράς
χάλυβα θα συρρικνώνεται.

Προϋπόθεση

Σε κάθε περίπτωση, η περίοδος ολοκλήρωσης των Ολυμπιακών και άλλων μεγάλων
έργων (Διεθνές Αεροδρόμιο Αθηνών, Αττική Οδός, Μετρό, Γέφυρα Ρίου – Αντιρρίου
και τμήματα της Εγνατίας Οδού) βρίσκει τις ελληνικές χαλυβουργίες έτοιμες να
καλύψουν τις όποιες απώλειες της εγχώριας αγοράς με εξαγωγές σε άλλες χώρες.
Προϋπόθεση, όμως, για να βελτιώσουν τις εξαγωγικές τους επιδόσεις και να
αποφύγουν έτσι τον παροπλισμό μέρους του παραγωγικού τους δυναμικού είναι να
ενισχύσουν την ανταγωνιστικότητά τους. Ένα από τα σημαντικότερα εμπόδια που
καλούνται να ξεπεράσουν προς την κατεύθυνση αυτή, είναι και η μείωση του
ενεργειακού τους κόστους, το οποίο είναι κατά πολύ ακριβότερο σε σύγκριση με
τους ανταγωνιστές τους.