ΓNΩMH Eμείς θα ψηφίσουμε Tζον Kέρι

O γερουσιαστής Τζον Κέρι κατέρχεται στις εκλογές με μια βάση που οικοδομήθηκε
περισσότερο με κριτήριο την αντιπολίτευση προς τον Τζορτζ Μπους, παρά την
αφοσίωση στη δική του υποψηφιότητα. Όμως τον τελευταίο χρόνο αναγνωρίζουμε
στον κ. Κέρι κάτι περισσότερο από μια εναλλακτική λύση στο στάτους κβο. Μας
αρέσει αυτό που βλέπουμε. Έχει αρετές που θα μπορούσαν να αποτελέσουν τη βάση
για έναν μεγάλο πρόεδρο, δεν είναι απλώς μια βελτιωμένη εκδοχή του σημερινού.

Έχουμε εντυπωσιαστεί από την ευρυμάθεια και την καθαρή σκέψη του. Είναι
ευτυχώς πρόθυμος να επανεξετάσει αποφάσεις όταν αλλάξουν οι συνθήκες. Μας
εντυπωσιάζει κυρίως ως άνθρωπος με ισχυρές ηθικές αρχές.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι αυτός ο αγώνας επικεντρώνεται κυρίως στην
καταστροφική θητεία του κ. Μπους. Παρά τη λαϊκή προσδοκία ότι, απουσία σαφούς
εντολής από τον λαό, θα έμενε κοντά στο κέντρο, παρέδωσε την κυβέρνηση στη
ριζοσπαστική Δεξιά.

Όταν το έθνος βυθίστηκε σε ύφεση, ο πρόεδρος δεν έμεινε προσκολλημένος στη
δημιουργία θέσεων εργασίας, αλλά διεξήγαγε τον πόλεμο των δεξιών κατά της
φορολόγησης των πλουσίων. Ο πρόεδρος που έχασε τη λαϊκή ψήφο απέσπασε
πραγματική εντολή στις 11 Σεπτεμβρίου του 2001. Το μοναδικό όριο το έθετε
πλέον η φαντασία του. Ζήτησε τότε άλλη μια περικοπή φόρων και τον πόλεμο κατά
του Ιράκ. Μαζί με την εισβολή στο Αφγανιστάν, που απέσπασε τη σχεδόν ομόφωνη
διεθνή και εσωτερική στήριξη, ο κ. Μπους και ο υπουργός Δικαιοσύνης Τζον
Άσκροφτ εφάρμοσαν μια στρατηγική για τον εσωτερικό αντιτρομοκρατικό πόλεμο που
είχε όλα τα χαρακτηριστικά της συνηθισμένης – για τις δουλειές της – μεθόδου
τής κυβέρνησης: «νιξονική» εμμονή στη μυστικότητα, έλλειψη σεβασμού στις
πολιτικές ελευθερίες και αδέξια διοίκηση.

Όπως οι φορολογικές περικοπές, η εμμονή του κ. Μπους με τον Σαντάμ Χουσεΐν
φάνηκε να προσεγγίζει τον φανατισμό παρά την καθαρή πολιτική.

Είμαστε ανακουφισμένοι που ο κ. Κέρι υπερασπίζεται σθεναρά τα δικαιώματα των
πολιτών. Έχει κατανοήσει ότι ο κατάλληλος ρόλος για την Αμερική στη διεθνή
σκηνή είναι εκείνος του ηγέτη μιας πρόθυμης κοινωνίας εθνών, όχι η κυριαρχία
του «δικού μου τρόπου», αλλιώς «έξω».

Κοιτάζουμε πίσω στα τελευταία τέσσερα χρόνια και οι καρδιές μας σχεδόν
ραγίζουν, τόσο για τις ζωές που χάθηκαν άδικα όσο και για τις ευκαιρίες που
χάθηκαν. Επανειλημμένως η ιστορία κάλεσε τον Τζ. Μπους να παίξει ηρωικό ρόλο
και επανειλημμένως εκείνος διάλεξε τον λάθος δρόμο. Πιστεύουμε ότι με τον Κέρι
πρόεδρο, το έθνος θα τα πάει καλύτερα. Οι πολίτες θα πρέπει να εξετάσουν τι
έκαναν στο παρελθόν οι υποψήφιοι, τις προτεραιότητές τους και τον χαρακτήρα
τους. Με αυτά τα τρία κριτήρια υποστηρίζουμε με ενθουσιασμό τον Τζον Κέρι για
πρόεδρο.

Επιμέλεια: Ρένα Δημητρίου