«Kαημένη Eυρώπη…»

Νέα πρόκληση της κυβέρνησης Μπερλουσκόνι κατά της Ευρώπης με φόντο τον μη
διορισμό του Ιταλού επιτρόπου Μπουτιλιόνε: «Διοικείται από μια πλειοψηφία
κιναίδων».

Μίρκο Τρεμάλια. Ο ακροδεξιός υπουργός Απόδημων Ιταλών απονέμει βραβείο στη Σοφία Λόρεν

Οι πρόεδροι των πολιτικών ομάδων του Ευρωκοινοβουλίου απέτυχαν να καταλήξουν
σε κοινή θέση αναφορικά με την αμφιλεγόμενη ανάθεση του χαρτοφυλακίου
Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων στον Ιταλό υποψήφιο επίτροπο Ρόκο
Μπουτιλιόνε. Οι πολιτικές παρατάξεις περιορίστηκαν να διαβιβάσουν στον επόμενο
πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόσο το αποτέλεσμα της
οριακής ψηφοφορίας με την οποία η καθ’ ύλην αρμόδια Επιτροπή Πολιτικών
Ελευθεριών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου απέρριψε την υποψηφιότητα Μπουτιλιόνε,
χωρίς ωστόσο να του υπαγορεύσουν κάποια συγκεκριμένη δράση. Ο Ισπανός πρόεδρος
του Ευρωκοινοβουλίου δήλωσε χθες ότι «η μεγάλη πλειοψηφία των πολιτικών ομάδων
δεν έκρινε πρόσφορη μια συζήτηση επί της ουσίας (σ.σ. της προσωπικότητας του
υποψηφίου Μπουτιλιόνε) και επαφίεται στην κρίση του κ. Μπαρόσο».

Οι τρεις επιλογές

Πρακτικά, ο Πορτογάλος επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Επιτροπής έχει τρεις
επιλογές: να στείλει σπίτι του τον κ. Μπουτιλιόνε ζητώντας από τον Σίλβιο
Μπερλουσκόνι να υποδείξει κάποια άλλη προσωπικότητα, να προχωρήσει σε
ανακατανομή των χαρτοφυλακίων στο εσωτερικό της ομάδας των επιτρόπων ή να
αγνοήσει τις ευαισθησίες των ευρωβουλευτών υποβάλλοντας τη νέα Επιτροπή με την
παρούσα σύνθεση και κατανομή ρόλων στην κρίση της ολομέλειας του Ευρωπαϊκού
Κοινοβουλίου στις 27 Οκτωβρίου. Στην πραγματικότητα, η αδυναμία των πολιτικών
ομάδων να καταλήξουν σε κοινή θέση υποκρύπτει την αμηχανία τους μπροστά στο
ενδεχόμενο ακραίας πόλωσης ανάμεσα στους Σοσιαλιστές, Πράσινους και
Φιλελεύθερους από τη μια και στους Κεντροδεξιούς του Ευρωπαϊκού Λαϊκού
Κόμματος (ΕΛΚ) από την άλλη. Οι πρώτοι είχαν εκφράσει εντονότατη κριτική εις
βάρος του κ. Μπουτιλιόνε για τις καινοφανείς θέσεις που είχε πάρει στη
διαδικασία ακρόασης όπου είχε χαρακτηρίσει την ομοφυλοφιλία αμάρτημα,
καθιστώντας τον εαυτό του ανίκανο να προασπιστεί την ισότητα των Ευρωπαίων
πολιτών απέναντι στις διακρίσεις. Άφησε δε να εννοηθεί ότι διαφωνεί με τη
νομιμοποίηση του ομοφυλοφιλικού γάμου στο Βέλγιο, στην Ολλανδία και την
Ισπανία διατυπώνοντας την άποψη ότι «ο θεσμός του γάμου αποσκοπεί στην
προστασία των γυναικών που επιθυμούν να τεκνοποιήσουν». Σε αντίποινα οι
ευρωβουλευτές του ΕΛΚ πέτυχαν να καταψηφιστεί ο Ούγγρος υποψήφιος επίτροπος
Ενέργειας Λάζλο Κόβακς γιατί «δεν ικανοποίησε πλήρως για τις επαγγελματικές
γνώσεις και την αυθεντία του στον τομέα της ενέργειας».

Νέα αντιπαράθεση

Στο μεταξύ η υπόθεση αυτή τείνει να εξελιχθεί σε νέα τραγελαφική αντιπαράθεση
ανάμεσα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και την κυβέρνηση του Σίλβιο Μπερλουσκόνι,
υπουργός της οποίας διαπίστωσε ούτε λίγο ούτε πολύ ότι η Ευρώπη κυβερνάται από
μια πλειοψηφία κιναίδων. Σε λιτή γραπτή ανακοίνωση με το εθνόσημο της χώρας
του, ο ακροδεξιός υπουργός Απόδημων Ιταλών Μίρκο Τρεμάλια δήλωσε προχθές:
«Δυστυχώς, ο Μπουτιλιόνε έχασε. Καημένη Ευρώπη: η πλειοψηφία της είναι π…
δες». Ο ακριβής όρος που χρησιμοποίησε ο 77χρονος υπουργός είναι τόσο
αγοραίος, που τα χθεσινά πρωτοσέλιδα των ιταλικών εφημερίδων δεν τόλμησαν να
τον αναπαραγάγουν. Σημειώνεται ότι στα νιάτα του, ο Τρεμάλια υπήρξε μέλος της
προσωπικής φρουράς του Μπενίτο Μουσολίνι και τον ακολούθησε στην προσωρινή
Δημοκρατία του Σαλό, που είχε δημιουργηθεί το 1943 με την προστασία των
χιτλερικών στρατευμάτων μετά την πτώση της Ρώμης στους συμμάχους.

«Κλείνουν τα μάτια στην τραγωδία»

Ρόκο Μπουτιλιόνε. Ο Ιταλός υποψήφιος επίτροπος

NEA ΤΡΟΦΗ στη συζήτηση γύρω από την ανάθεση στον Ρόκο Μπουτιλιόνε των
κοινοτικών αρμοδιοτήτων σε θέματα μετανάστευσης ήρθε να προσθέσει ο Ιταλός
υπουργός Εσωτερικών Τζιουζέπε Πιάνου, ο οποίος κατηγόρησε ορισμένες ευρωπαϊκές
χώρες ότι «κλείνουν τα μάτια στην τεράστια τραγωδία των παράνομων μεταναστών».
Είναι ο ίδιος που την περασμένη εβδομάδα διέταξε την επαναπροώθηση στη Λιβύη
1.000 λαθρομεταναστών που είχαν αποβιβαστεί στη νήσο Λαμπεντούζα και προωθεί,
από κοινού με τον Γερμανό ομόλογό του Ότο Σίλι, την ιδέα της δημιουργίας στις
χώρες της B. Αφρικής κέντρων διαλογής των υποψήφιων λαθρομεταναστών. H Ευρώπη,
είπε, «σκέφτεται περισσότερο με τη λογική αποτροπής της μετανάστευσης παρά
διαχείρισής της».