Mέτρα για τα οδικά ατυχήματα

Μέτρα για την υποστήριξη της οδικής ασφάλειας προτείνει ο κ. Γιάννης Π.
Κορδής:

«Κανένας μας δεν μπορεί να πόνεσε όσο οι άνθρωποι αυτών των τόσο αδικοχαμένων
παιδιών στα Τέμπη και τώρα στο φονικό πέταλο και αύριο δεν ξέρουμε πού αλλού.

Κάθε φορά τα ίδια, “εγκληματική αμέλεια”, “συμπαράσταση και πένθος”, “οι
ειδικοί στα παράθυρα” και πάει λέγοντας με τα λόγια τα ψεύτικα και μεγάλα, το
ρίξιμο των ευθυνών στους άλλους και τέλος την προχειρότητα στην απονομή της
Δικαιοσύνης και τον χρόνο με την ειδησεογραφία που ακολουθεί να τα σκεπάζει
όλα και τον αβάσταχτο πόνο να μένει μόνον στους συγγενείς.

Όμως, όταν η “καταστροφή” είναι τόσο μεγάλη, κάθεσαι και σκέφτεσαι “σφικτά”
αυστηρά και μονολογείς, ότι αύριο μπορεί να συμβεί και σε σένα και πάλι
μονολογείς: πάλι η ελληνική νοοτροπία, η ατομική ευθύνη και η συνηθισμένη
ερμηνεία, η χιλιοειπωμένη, ότι κάθε τροχαίο έχει ως αιτία:

– τον ανθρώπινο παράγοντα

– την κατάσταση του οδοστρώματος (συμφέροντα των κατασκευαστών και άλλων
εμπλεκομένων στην παράδοση – παραλαβή των δημοσίων έργων) και τις καιρικές
συνθήκες

– την κατάσταση του οχήματος.

Αστυνομεύσεις πραγματικά, μεθοδικά και διαχρονικά στα μικρά εκείνα χρονικά
διαστήματα αιχμής (εορτές, σχολικές εκδρομές, μεγάλες εξόδοι και μετακινήσεις
– όπως τώρα με τους Ολυμπιακούς) με “αποκεφαλισμό” των υπευθύνων σε μη
ανταπόκρισή τους, αφού δεν μπορούμε να αστυνομεύουμε συνεχώς και παντού.

Φυσικά αυτά προϋποθέτουν σωστές κινήσεις για μια νέα Τροχαία εθνικών οδών με
υποδομή και αντίστοιχο προϋπολογισμό. Αφήνουμε τα περί υψομετρικών διαφορών
και τις άλλες παρόμοιες τεχνικές δικαιολογίες και τοποθετούμε άμεσα στηθαία –
διαχωριστικά, μέχρι να ολοκληρωθούν τα μεγάλα έργα. Πράγματι θα υπάρξουν
προβλήματα, όπως μειωμένες ταχύτητες, με τα επακόλουθά τους. E, ας μην
σταματήσουμε για μια πορτοκαλάδα.

H ζωή των παιδιών αξίζει εκατομμύρια φορές περισσότερο. Έτσι άλλωστε
κοστολογούν οι Ευρωπαίοι ειδικοί – συγκοινωνιολόγοι – τη φθηνότερη πρόχειρη
κατασκευή στηθαίων, που τελικά όμως προσφέρει ζωές.

Παράλληλα, μπαίνουν κάμερες στα επίμαχα σημεία. Και, τέλος, αφού το μεγάλο
“κουσούρι” της Δημόσιας Διοίκησης παραμένει εσαεί η έλλειψη συνεργασίας,
υποχρεώνονται με νόμο πλέον στις μεγάλες μετακινήσεις όλοι οι εμπλεκόμενοι
φορείς να ενημερώνουν ο ένας τον άλλο γραπτά».