ΣE ΠPΩTO ENIKO «Δες το “Σαρβάιβορ” για να καταλάβεις»…

«Έχετε δει ”Σαρβάιβορ”;». Ο ερωτών είναι άρρεν, «νέας κοπής», με εξαιρετικές
σπουδές και εμπειρία ζωής στη Νέα Υόρκη. Επιτυχημένο στέλεχος στα μίντια.
Γενικώς, άνθρωπος διακριτικός, ανοιχτόμυαλος και χωρίς προκαταλήψεις.

«Αν όχι, χάνετε», συνεχίζει. «Οι παίκτες είναι χωρισμένοι σε άνδρες και
γυναίκες. Οι γυναίκες κάθονται όλη μέρα στην παραλία και δεν τρώνε τίποτε. H
μία βγάζει το μάτι της άλλης. Οι άνδρες ψάχνουν για φαγητό, φτιάχνουν σπίτια
και, γενικώς, είναι πολύ ομαδικοί. Καλά, μου φάνηκε απίστευτο. Ακόμη και σ’
ένα παιχνίδι επιβίωσης, οι γυναίκες προτιμούν να πεινάσουν παρά να κάνουν κάτι
μαζί».

Το πιάσατε το… υπονοούμενο ή όχι ακόμη;

Άργησα λίγο να αντιδράσω αφού δεν πίστευα στ’ αυτιά μου. Νόμιζα ότι από ένα
σημείο και μετά, άνδρες που γεννήθηκαν από γυναίκες της μετα-φεμινιστικής
εποχής σκέπτονται διαφορετικά από τους παππούδες τους. Αμ δε. Ακόμη και για
τους… νέας κοπής, οι άνδρες είναι «ομαδικοί» (γι’ αυτό αμείβονται καλύτερα,
αναλαμβάνουν υπεύθυνοι τμημάτων, απολαμβάνουν μεγαλύτερο επαγγελματικό
σεβασμό), ενώ οι γυναίκες «παίζουν» ατομικά (και γι’ αυτό δεν τις
εμπιστεύονται οι προϊστάμενοί τους). Και όλα τα παραπάνω επιβεβαιώνονται
πλήρως, αρκεί να δει κάποιος το ριάλιτι.

Μάλλον η επιλογή δεν είναι τυχαία. Όσοι αρέσκονται να επιβεβαιώνουν τα βολικά
στερεότυπα διάκρισης λόγω φύλου, συνήθως είναι «too busy» για να δουν ότι η
πλειονότητα των γυναικών στον ιδιωτικό τομέα δουλεύουν σαν σκλάβοι, αμείβονται
λιγότερο απ’ όσο οι άνδρες συνάδελφοί τους κι ας έχουν μεγαλύτερες επιτυχίες,
ενώ βρίσκουν κλειδαμπαρωμένες τις πόρτες ανέλιξης.

«Φυσικό είναι, αφού οι γυναίκες δεν είναι ομαδικοί παίκτες», επιμένει στα
επιχειρήματά του ο «χωρίς προκαταλήψεις» φίλος. «Δες το ”Σαρβάιβορ” για να
καταλάβεις»… Ευχαριστώ, αλλά δεν έχω χρόνο για τηλεοπτικά ριάλιτι. Μου
φτάνουν τα πραγματικά.