H εκδίκηση των ελεφάντων

Οι βίαιες επεμβάσεις των ανθρώπων στο περιβάλλον των ελεφάντων έκαναν τους
ελέφαντες να εισβάλλουν στο περιβάλλον των ανθρώπων. Αποτέλεσμα; Ούτε ο θεός
Γκανέσα, με την κεφαλή ελέφαντα, δεν σώζει τους ελέφαντες στη BA Ινδία από την
οργή των κατοίκων.

Βορειοανατολική Ινδία: Οι σχέσεις των κατοίκων με τους ελέφαντες περνούν κρίση

Οι ζούγκλες της Βορειοανατολικής Ινδίας είναι ένα από τα τελευταία σημαντικά
καταφύγια των ασιατικών ελεφάντων. Ωστόσο, η πληθυσμιακή αύξηση και η αλόγιστη
υλοτομία έχουν προκαλέσει αλλοίωση στο φυσικό περιβάλλον των περιοχών αυτών.
Στο κρατίδιο Μεγκαλάγια, μεγάλες δασικές εκτάσεις ισοπεδώθηκαν βιαστικά για να
κατασκευαστεί ένας αυτοκινητόδρομος. Οι ελέφαντες υποχρεώθηκαν σε φυγή και
κάπως έτσι άρχισε μια άνιση μάχη…

Οι ελέφαντες κάνουν επιδρομές σε αποθήκες του Στρατού, τρώγουν όλα τα τρόφιμα,
πίνουν τα οινοπνευματώδη ποτά και φεύγουν αφήνοντας πίσω τους εικόνες
καταστροφής. Ελέφαντες από την Ινδία περνούν τα σύνορα με το Μπανγκλαντές,
τρομοκρατούν χωρικούς και καταστρέφουν αγροκτήματα, δρόμους, σπίτια. Έτσι,
όμως, οξύνονται οι ευαίσθητες σχέσεις της Ινδίας με το Μπανγκλαντές. Σε όλη τη
Βόρειο Ινδία, οι οδηγοί των αμαξοστοιχιών έρχονται καθημερινά αντιμέτωποι με
κοπάδια ελεφάντων. H ευθύνη ανήκει και πάλι στον άνθρωπο: οι σιδηροδρομικές
γραμμές έχουν στηθεί επάνω στα μεταναστευτικά μονοπάτια των ελεφάντων. Αυτό,
όμως, ουδόλως επηρεάζει το αποτέλεσμα: από ιερό ζώο, ο ελέφαντας τείνει να
γίνει εχθρός υπ’ αριθμόν ένα των ντόπιων.

Εξοργισμένοι

«Αυτήν την περίοδο, η διαμάχη ανάμεσα στον άνθρωπο και τον ελέφαντα αγγίζει το
αποκορύφωμά της», λέει ο Ντινές Τσουντχούρι, ο οποίος εντοπίζει
«ξεστρατημένους» ελέφαντες στα δάση του κρατιδίου Ασσάμ και προσπαθεί να τους
σώσει από τα χέρια των εξοργισμένων χωρικών. «Φυσικά, χαμένος θα βγει ο
ελέφαντας». Στην πραγματικότητα, ο ελέφαντας είναι ήδη χαμένος. Από την Κίνα
έως την Ινδονησία και από την Ινδία έως το Βιετνάμ, οι ασιατικοί ελέφαντες
απειλούνται με εξαφάνιση. Πριν από έναν αιώνα, ζούσαν σε άγρια κατάσταση
περισσότεροι από 100.000. Σήμερα έχουν απομείνει στην καλύτερη περίπτωση
50.000 – σαφώς λιγότεροι από τους περίπου 600.000 πιο μεγαλόσωμους και με
μεγαλύτερα αυτιά αφρικανικούς… εξαδέλφους τους. Κατά ένα θλιβερό τρόπο, όσο
περισσότερο συρρικνώνεται το περιβάλλον τους τόσο εντείνεται και η λαθροθηρία
τους. Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα του ΟΗΕ, περισσότεροι από 4.000 αφρικανικοί
και ασιατικοί ελέφαντες σκοτώνονται κάθε χρόνο για τους χαυλιόδοντές τους.
Σύμφωνα με την ινδική Ένωση Προστασίας των Άγριων Ζώων, από το 1998 έως το
2004 κατασχέθηκαν στην Ινδία περισσότεροι από δύο τόνοι ελεφαντόδοντου. «Το
ασιατικό ελεφαντόδοντο προτιμάται του αφρικανικού, διότι είναι χαράσσεται
ευκολότερα και είναι λιγότερο εύθραυστο», εξηγεί ο Χαλίντ Πασά, εκπρόσωπος της
Ένωσης. «H λαθροθηρία, με σκοπό τον εφοδιασμό παράνομων αγορών σε χώρες όπως η
Κίνα και η Ταϊλάνδη, έχει γίνει πολύ οργανωμένο έγκλημα». Με πολλαπλές
επιπτώσεις. Στη Νότιο Ινδία, για παράδειγμα, το κυνήγι των αρσενικών ελεφάντων
έχει διαταράξει την ισορροπία των φύλων: σε κάθε αρσενικό αντιστοιχούν πλέον
30 έως 40 θηλυκά, ενώ η φυσιολογική αντιστοιχία είναι ένα αρσενικό για κάθε
τέσσερα θηλυκά.

Τα προγράμματα

H ινδική κυβέρνηση καταβάλλει προσπάθειες για να βοηθήσει τους ελέφαντες. Το
Πρόγραμμα Ελέφαντας που εφαρμόζει, αποσκοπεί στην προστασία των δασών που
έχουν απομείνει. Οι ειδικοί, όμως, θεωρούν τα μέτρα αυτά ελλιπή και
αναποτελεσματικά. «Πρέπει να δημιουργήσουμε νέα καταφύγια, να μεταφέρουμε εκεί
τα ζώα, να αποκαταστήσουμε τα αρχαία μεταναστευτικά μονοπάτια, να εφαρμόσουμε
τους νόμους που υπάρχουν», λέει ο Χαλίντ Πασά. Είναι, όμως, αρκετά ρεαλιστής
και αναγνωρίζει πως όλα αυτά είναι πολύ δύσκολα. Πόσω μάλλον αφού, όπως
υποστηρίζει, ο κόσμος «έχει… ερωτευθεί τους αφρικανικούς ελέφαντες και έχει
ξεχάσει τους ασιατικούς».

LINK:

*www.thewildones.org/Animals/elephant.html