«Tο μεγάλο … αίτημα»

Ο κ. Άγγελος Δεληγραμμάτικας (Ζαΐμη 41, Αθήνα), γράφει:

«Ζητώ την άμεση βοήθεια της έγκριτης εφημερίδας σας για το εξής θέμα: Είμαι
πατέρας ενός τυφλού γιου 15 ετών. Ο ψυχολόγος που τον παρακολουθεί μού
συνέστησε να αρχίσω να τον αφήνω να περπατά μόνος του με τη βοήθεια
μπαστουνιού στα πεζοδρόμια της γειτονιάς, ώστε να αποκτήσει μια αυτοπεποίθηση.
Αλλά ποια πεζοδρόμια; Μήπως υπάρχουν; Κατοικώ στην οδό Ζαΐμη στα Εξάρχεια.
Ενδεικτικά αναφέρω ότι:

α) Στο Νο 27 υπάρχει επί του πεζοδρομίου ένα εγκαταλελειμμένο
αυτοκίνητο.

β) Πίσω ακριβώς από το κτίριο του υπουργείου Πολιτισμού υπάρχουν, επί
του πεζοδρομίου, σωροί ασφαλτικής ύλης ξεχασμένοι από την πρόσφατη
ασφαλτόστρωση.

γ) Στο Νο 31 όλο το πεζοδρόμιο έχει καταληφθεί από βαρέλια και
ζαρντινιέρες.

δ) Τα πεζοδρόμια της γωνίας Ζαΐμη και Κουντουριώτου είναι μονίμως
κατειλημμένα από αυτοκίνητα υπαλλήλων του υπουργείου Πολιτισμού.

ε) Το πεζοδρόμιο στα Νο 25 – 31 είναι σε άθλια κατάσταση (σπασμένες
πλάκες, λακκούβες κ.λπ.).

Ελπίζω τώρα με την ευκαιρία της τέλεσης της Παραολυμπιάδας να φιλοτιμηθούν οι
αρμόδιοι ώστε να απελευθερωθούν τα πεζοδρόμια όχι μόνο της Ζαΐμη, αλλά όλης
της Αθήνας. Και οι τυφλοί έχουν δικαιώματα.

Ενημερωτικά αναφέρω ότι έχω απευθυνθεί 10 φορές στον Δήμο Αθηναίων για το θέμα
αυτό, αλλά μάταια».