ANAΛΩΣIMA Οι παραβάσεις είναι ο κανόνας

Οι πινακίδες της Τροχαίας γράφουν όριο ταχύτητας τα 50 χιλιόμετρα την ώρα. Τα
αυτοκίνητα τρέχουν με εκατό. Αν κάποιος διανοηθεί να ακολουθήσει το γράμμα του
νόμου, τον αριθμό του νόμου, αμέσως θα τρελαθεί από τα κορναρίσματα όσων τον
ακολουθούν. Τα όρια ταχύτητας είναι γραμμένα για να παραβιάζονται. Αυτός είναι
ο νόμος της καθημερινότητας. Θα κλάψουμε, θα φωνάξουμε, θα πενθήσουμε και θα
το ξεχάσουμε. Αν μας σταματήσουν έναν μήνα μετά για υπερβολική ταχύτητα θα
εκλιπαρούμε τον τροχονόμο να χαρίσει την κλήση και θα λέμε δικαιολογίες.
Βαρύγδουπα περιοδικά αυτοκινητιστών έχουν γράψει και αναλύσει θεωρίες, γιατί
τα όρια ταχύτητας δεν πρέπει να τηρούνται. H οδήγηση ως παιχνίδι είναι
συνήθεια που αρέσκεται σε κάτι τέτοια. Κατοικημένες περιοχές; Τι είν’ τούτο;
Αν προσπαθήσουμε να μειώσουμε ταχύτητα στους δρόμους των χωριών, θα μας
βρίσουν. Αν βρεθούμε με έναν οδηγό που σέβεται τα όρια, θ’ αρχίσουμε να τον
πειράζουμε, να τον λέμε δειλό. Γιατί όμως δεν πρέπει να είναι κανείς δειλός
στην άσφαλτο; Όταν κάθε στιγμή παίζεις τη ζωή σου κορώνα γράμματα και τη ζωή
των δικών σου και μερικών άλλων ακόμα, οφείλεις να είσαι δειλός. Ο δρόμοι μας
είναι λούνα παρκ για επιδειξίες ριψοκίνδυνους ανθρώπους, στερημένους από άλλες
διασκεδάσεις. Οι κανόνες κυκλοφορίας και οδήγησης υπάρχουν για να τους
παραβαίνουμε. Έχει πλάκα, το πιστεύουν όλοι. Οι νομοταγείς είναι η εξαίρεση.
Θεωρούνται σχολαστικοί, βαρετοί, κορόιδα, καθυστερημένοι και ξενέρωτοι. Για να
μην πιάσουμε και τα διπλώματα οδήγησης που δίνονται με λάδωμα σε ταρίφα. Δεν
μπορώ να φανταστώ τι πρέπει να συμβεί για ν’ ανοίξει ο φάκελος αυτός.