ΓNΩMH Οι ανθρώπινες μηχανές

Τεχνητό πόδι που θα επιτρέψει στον άνθρωπο να τρέξει 100μ. κάτω από 11
δευτερόλεπτα, αναπηρικό καροτσάκι που θα είναι τόσο ελαφρύ και εύχρηστο, ώστε
θα επιτρέπει να παιχθεί πολύ πιο καλό μπάσκετ από ό,τι μέχρι τώρα, και
αμαξίδιο που θα επιτρέψει στον Μαραθώνιο χρόνους κάτω από μιάμιση ώρα,
έρχονται ως η νέα προσθήκη της τεχνολογίας, στην προσπάθεια των αθλητών με
αναπηρίες για μεγαλύτερες επιδόσεις.

Εντούτοις, είναι βέβαιο ότι όταν όλες αυτές οι υποσχέσεις θα έχουν γίνει
πράξη, η ανθρώπινη μηχανή θα είναι πάντα αυτή που θα κάνει τη διαφορά και θα
αναδεικνύει τους νικητές, όπως στις προσπάθειες που θαυμάζουμε αυτές τις
ημέρες στους 12ους Παραολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας.

Θα συμφωνήσουμε με την άποψη του άλλοτε διεθνούς Βρετανού στο μπάσκετ με
αμαξίδια και νυν προέδρου της Διεθνούς Παραολυμπιακής Επιτροπής (IPC) ότι «ο
χρήστης αθλητής είναι εκείνος που οδηγεί την τεχνολογία σε αναζήτηση καλύτερων
μέσων» και επίσης ότι «όταν εγώ άρχισα να παίζω μπάσκετ, η τεχνολογία φαινόταν
πολύ καλή για εκείνη την εποχή, αλλά σήμερα έχει εξελιχθεί έντυπωσιακά».

Στους Παραολυμπιακούς Αγώνες 1976, στο Τορόντο του Καναδά, ο Αμερικανός
Ντέιβιντ Κάιλι, γνωστότερος για τις επιδόσεις του στο μπάσκετ (βοηθός
προπονητής σήμερα στην Ολυμπιακή ομάδα των ΗΠΑ), ήταν ο ταχύτερος στον κόσμο
στην κατηγορία του έχοντας κερδίσει στα 100μ. με 19 δευτερόλεπτα, ενώ το
πρόσφατο παγκόσμιο ρεκόρ του Αυστραλού Τζεφ Τράπετ είναι 13”99.

H βελτίωση των αμαξιδίων οφείλεται κατά μεγάλο ποσοστό στις υποδείξεις του
Ντέιβιντ Κάιλι και πλέον δεν είναι χρήσιμα μόνο στο μπάσκετ αλλά παντού.