Ένα φαινόμενο φυσικό στο Hρώδειο!

Ο Βαντίμ Χολοντένκο καθήλωσε με την ερμηνεία του στο Ηρώδειο

Τριήμερο υψηλής μουσικής στο Ηρώδειο. Το Φεστιβάλ Αθηνών 2004 βαίνει πια προς
τη λήξη του αλλά μας επεφύλασσε τρία μουσικά γεγονότα.

Πέμπτη, επέτειος της «κοίμησης» της Μαρίας Κάλλας και το «Athenaeum», πιστός
θεματοφύλακας της επετείου, έδωσε μια από τις πιο επιτυχημένες στα είκοσι επτά
χρόνια που έχουν μεσολαβήσει συναυλίες του. Μια συναυλία που έσφυζε από νιάτα.

Στη σκηνή η Κρατική Συμφωνική Ορχήστρα «Νέα Ρωσία» με μουσικούς που ο
μέσος όρος ηλικίας τους είναι τα τριάντα χρόνια, οδηγημένη, όσο κι αν της
λείπει η πείρα, εξαίρετα από τον νεαρό μαέστρο Γιεβγκένι Μπουσκόφ. Και στο
πιάνο ο μόλις δεκαοκτάχρονος Ουκρανός Βαντίμ Χολοντένκο, γκραν πρι στον φετινό
Διαγωνισμό Μαρία Κάλλας του «Athenaeum». Ένα φυσικό φαινόμενο! Ένας Μεγάλος
Πιανίστας! Που – σπάνιο! – τον ακούμε στην Ελλάδα πριν φτάσει στην ωριμότητά
του…

«Φραντσέσκα ντα Ρίμινι» του Τσαϊκόφσκι και Συμφωνία αρ. 1, «Κλασική» του
Προκόφιεφ από την ορχήστρα και ο νεαρός πιανίστας, ένα συμπαθέστατο παιδάκι,
σεμνό, χωρίς την έπαρση που μοιραία κατά κανόνα συνοδεύει τα παιδιά-θαύματα,
με μουστακάκι που σίγουρα το έχει αφήσει για να δείχνει μεγαλύτερος μας χάρισε
πλούσια τα ελέη του: δύο κοντσέρτα, από τα πιο απαιτητικά, το Δεύτερο του Λιστ
και το Τρίτο του Προκόφιεφ ερμήνευσε. Κομμάτια, ειδικά του Λιστ, που απαιτούν
βιρτουόζο. Ο Βαντίμ Χολοντένκο απέδειξε ότι ήδη διαθέτει μια ιλιγγιώδη
δεξιοτεχνία. Τα εκφραστικότατα χέρια του ένα ολόκληρο «μπαλέτο» εκτελούσαν.
Αλλά το σπουδαίο είναι ότι ανέσυρε από τα κομμάτια αυτά όλη τους τη
μουσικότητα ισορροπώντας, όπως αρμόζει σε σπουδαίο μουσικό, τα δύο στοιχεία.
Για να θριαμβεύσει. Ενθουσιασμένο το Ηρώδειο χειροκροτούσε με «μπράβο». Και ο
νεαρός Χολοντένκο είχε το κουράγιο – δεκαοκτώ χρόνων… – να μας χαρίσει δύο
ανκόρ – μια Σπουδή του Σοπέν και ένα ρωσικό λαϊκό τραγούδι μεταγραμμένο για
πιάνο.

Την Παρασκευή και το Σάββατο το Φεστιβάλ τίμησε με την παρουσία του ένα
σπουδαίο συγκρότημα: η Κρατική Όπερα της Βιέννης. Και μπορεί να μη μας χάρισε
ολοκληρωμένη παράστασή της αλλά η «κοντσερτάντε» εκτέλεση της μεγαλειώδους
«Σαλώμης» του Ρίχαρντ Στράους με διευθυντή της Ορχήστρας τον Πέτερ Σνάιντερ
ήταν ένα μάθημα ύφους και ένα υπόδειγμα ισορροπημένου συνόλου – φωνών και
ορχήστρας. Το μόνο που ξεχώριζε ήταν το τεράστιο ύψος, ίσως και πάνω από δύο
μέτρα (!), του μπάσου Πέτερ Βέμπερ που τραγούδησε το μέρος του Γιοχαναάν – του
Ιωάννη του Βαπτιστή.

Το Σάββατο η ίδια ορχήστρα υπό τον ίδιο διευθυντή έδωσε στο κατάμεστο αυτή τη
φορά Ηρώδειο μια συναυλία αφιερωμένη στον Μπετόβεν – Εισαγωγή «Λεονόρα» αρ. 3,
Τέταρτο Κοντσέρτο για πιάνο με σολίστ τον εκλεκτό Κύπριο πιανίστα Μαρτίνο
Τιρίμο και Τρίτη Συμφωνία, «Ηρωική» – για την οποία πήρε και πάλι την αμοιβή
που της άξιζε: χειροκρότημα παταγώδες.