«Kρατούσε τη λεπίδα στον λαιμό μου»

Οι απαγωγές στο Ιράκ πολλαπλασιάζονται και η αγωνία για τους ομήρους
κορυφώνεται. Στα χέρια των απαγωγέων βρίσκονται, αυτήν τη στιγμή, τουλάχιστον
επτά όμηροι – δύο Γάλλοι δημοσιογράφοι, δύο Ιταλίδες μέλη ανθρωπιστικής
οργάνωσης, δύο Αμερικανοί και ένας Βρετανός. Την ίδια ώρα, ο ανταποκριτής των
«Τάιμς», ένας από τους ελάχιστους Δυτικούς που είχε πιαστεί από αντάρτες και
απελευθερώθηκε, αφηγείται τη δική του τρομακτική εμπειρία.

Οι όμηροι. Οι δύο Γάλλοι δημοσιογράφοι, Κριστιάν Σενό και Ζορζ Μαλμπρουνό ακόμα κρατούνται από τους ισλαμιστές αντάρτες

Τα χρήματα ήταν ένας από τους σημαντικότερους παράγοντες που έκαναν την ένοπλη
συμμορία του… Αλή Μπαμπά να σταματήσει το αυτοκίνητο που μετέφερε εμένα και
την Αμερικανίδα συνάδελφό μου, γαζώνοντάς το με τα Καλάσνικοφ, ενώ
βρισκόμασταν σε απόσταση μόλις 20 λεπτών από τη Βαγδάτη και την ασφάλεια. Σε
δευτερόλεπτα, μια ντουζίνα απαγωγείς μάς έσπρωξαν μέσα σ’ ένα περαστικό ταξί
και μας οδήγησαν στη σουνιτική περιοχή γύρω από τη Φαλούτζα. Μελετήσαμε την
ομάδα. Μπροστά και αριστερά ήταν ο οδηγός του ταξί, κατευχαριστημένος από την
περιπέτεια, αλλά όχι επαγγελματίας απαγωγέας. Δίπλα του ήταν ο «άνδρας με το
Καλάσνικοφ». Πίσω δεξιά ήταν ο «άνδρας με το μαχαίρι», που κρατούσε τη λεπίδα
στον λαιμό μου. Πίσω αριστερά ήταν ο «ψυχασθενής», μασκοφόρος και με πιστόλι,
με τη λαβή του οποίου με χτυπούσε επανειλημμένα. Έμοιαζαν εξοργισμένοι αλλά
όχι ανισόρροποι, εκτός από τον «ψυχασθενή», τον οποίο η συνάδελφός μου
εξουδετέρωσε πανέξυπνα, βάζοντάς τον σε θέση άμυνας όταν του φώναξε: «Μα είσαι
μουσουλμάνος!» στα αραβικά, τη στιγμή που εκείνος άγγιξε το σώμα της
προσπαθώντας να της πάρει τη ζώνη με τα χρήματά της.

Ξαφνικά φτάσαμε σ’ ένα σπίτι και μας έβγαλαν από το αυτοκίνητο. Ενώ η
συνάδελφός μου εξαφανίσθηκε στην τουαλέτα, εγώ περίμενα τον διοικητή των απαγωγέων.

Τα κινητά. Είχαν αφήσει τα κινητά τηλέφωνά μας πάνω στο χαλί μπροστά
μου, αφού τους είχαν αφαιρέσει επιδέξια μπαταρίες και κάρτες Sim. «Ποια έχουν
GPS (δορυφορικό σύστημα εύρεσης στίγματος);» ρώτησε ένας από τους απαγωγείς.
Έδειξα το μεγαλύτερο. Το ήξεραν ήδη, ήταν σαφώς ένα τεστ για να δουν αν τους
λέω την αλήθεια. Έκανα μια νοερή σημείωση: να λες την αλήθεια για όλα. Όταν
μπήκε ο διοικητής, πήγε κατευθείαν «στο ψητό», μιλώντας στα αγγλικά: μου έδωσε
ένα χαρτί και μου είπε να σχεδιάσω ένα χάρτη των αμερικανικών θέσεων που είχα
δει. Δεν υπήρχε ηθικό ζήτημα. H μοναδική αμερικανική παρουσία που είχαμε δει
όλη μέρα ήταν τρία Χάμβι και μια μπουλντόζα δίπλα στον αυτοκινητόδρομο, ορατά
από κάθε Ιρακινό. Ο διοικητής το ήξερε. Ήθελε, απλώς, να δει αν θα πω ψέματα.
Σχεδίασα τρία σημεία και μια μεγάλη μουντζούρα. Μόλις που κοίταξε το χαρτί.
«Γιατί είσαι εδώ; Ποιος είσαι; Τι κάνεις εδώ;», ρώτησε.

Οι ερωτήσεις. Έτσι άρχισε μια σειρά ερωτήσεων. Ο πρώτος κανόνας έγινε
γρήγορα φανερός: Μη λες ψέματα. Θα ψάξουν κάθε τσάντα. Θα εξετάσουν κάθε
έγγραφο. Ο δεύτερος κανόνας είναι να έχεις έτοιμη μια ιστορία – στην περίπτωσή
μας, αυτό συνέβαινε. Είχαμε και οι δύο καλύψει την πολιορκία της Τζενίν στη
Δυτική Όχθη τον Απρίλιο του 2002, όταν ισραηλινά κανονιοφόρα ελικόπτερα, F-16,
άρματα μάχης και μπουλντόζες πολιόρκησαν την πόλη, και αυτό ήταν χρήσιμη
σύγκριση με τη Φαλούτζα. Για τους Άραβες, η Τζενίν ήταν «σφαγή». Ξανά και ξανά
τους είπαμε αυτό που ήθελαν να ακούσουν: «H Φαλούτζα είναι Τζενίν, η Τζενίν
είναι Φαλούτζα».

Όταν θέμα της συζήτησης έγινε η θρησκεία, ήμασταν επιφυλακτικοί, προχωρώντας
σε ωραίες γενικεύσεις για την ανάγκη να ζήσουμε όλοι μαζί. Μετά ήρθε το
επόμενο τεστ: τι χρειαζόμουν για να συνεχίσω τη δουλειά μου; Ο διοικητής ήξερε
τι χρειάζεται ένας δημοσιογράφος: κομπιούτερ, κάμερα, βιβλία. Έτσι, πέρασαν 8
ώρες. Διάφοροι ανακριτές ρωτούσαν τα ίδια πράγματα, ξανά και ξανά. Και ξαφνικά
όλα τελείωσαν τόσο γρήγορα όσο άρχισαν. Προφανώς πεπεισμένοι ότι ήμασταν
δημοσιογράφοι, επέστρεψαν τις τσάντες μας και μας έσπρωξαν με δεμένα τα μάτια
μέσα σ’ ένα αυτοκίνητο, προτού μας συνοδεύσουν στη Βαγδάτη ζητώντας μας συγγνώμη.

Πώς να επιβιώσετε:

* Μη μοιάζετε με στρατιωτικό. Μη φοράτε γυαλιά ηλίου, χακί ρούχα και
μπότες πεζοπορίας.

* Μη λέτε ψέματα, θα σας πιάσουν. Σκεφτήκαμε να πούμε στους απαγωγείς
μας πως η σύντροφός μου είναι Καναδή, αλλά αν είχαν βρει το αμερικανικό
διαβατήριό της, η απογοήτευση μπορεί να είχε αποβεί μοιραία.

* Προσπαθήστε να επικοινωνήσετε με τους απαγωγείς σας σαν άνθρωποι.
Αποφύγετε, όμως, τις «ανακριτικές» ερωτήσεις. H ερώτηση, ”από ποια φυλή
είστε;”, είχε άσχημες συνέπειες για μας.

* Αν θέμα της συζήτησης γίνει η θρησκεία, προχωρήστε με κάθε επιφύλαξη.
Μείνετε σε γενικεύσεις.

* Πείτε μια ιστορία και επιμείνετε σε αυτήν. Οι αλλαγές επισημαίνονται.

* Αποδεχθείτε πως οτιδήποτε έχετε που μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε μάχη
το χάσατε για πάντα – σουγιάδες, μπότες, ζεστά ρούχα, φακούς κτλ.

* Αποφύγετε αντεγκλήσεις, αλλά μη συμφωνείτε με ό,τι λένε. Είναι σχεδόν
σίγουρα εκπαιδευμένοι ανακριτές και ξέρουν πότε προσπαθείτε να τους
καλοπιάσετε.

* Διατηρήστε την ηρεμία σας.

* Μάθετε την περιοχή. Ταξιδέψτε με κάποιον που ξέρει τη γλώσσα.

* Δεν υπάρχουν κανόνες. Χρησιμοποιήστε την κοινή λογική σας. Αυτό που
είχε αποτέλεσμα για άλλους μπορεί να είναι επικίνδυνο σε μια διαφορετική
κατάσταση.

Λουτρό αίματος σε Φαλούτζα και Βαγδάτη

Αναταραχή προκλήθηκε, για μία ακόμα φορά, χθες το μεσημέρι στην κεντρική
Βαγδάτη, όταν πραγματοποιήθηκε επίθεση αυτοκτονίας με παγιδευμένο αυτοκίνητο
εναντίον αστυνομικού κομβόι. Σκοτώθηκαν τουλάχιστον 13 άνθρωποι και
τραυματίστηκαν 20.

Μακελειό έγινε χθες τη νύχτα στη Φαλούτζα. Τουλάχιστον 47 άνθρωποι σκοτώθηκαν
και δεκάδες άλλοι τραυματίσθηκαν από τις σφοδρές αεροπορικές επιδρομές των
αμερικανικών δυνάμεων. Σύμφωνα με πηγές, οι Αμερικανοί βομβάρδισαν κυρίως το
χωριό Ζόμπα, που βρίσκεται 15 χιλιόμετρα από τη Φαλούτζα, όπου καταστράφηκαν
13 σπίτια.

Την ίδια ώρα, η αγωνία για τους δύο Γάλλους δημοσιογράφους και τις δύο
Ιταλίδες-μέλη ανθρωπιστικής οργάνωσης που κρατούνται όμηροι στο Ιράκ, διαρκεί
όσο αργεί η απελευθέρωσή τους.

H Γαλλίδα υπουργός Άμυνας πάντως διαβεβαίωσε χθες ότι οι δύο Γάλλοι
δημοσιογράφοι είναι ζωντανοί και ασφαλείς, σύμφωνα με νεώτερες πληροφορίες,
και η Γαλλία συνεχίζει τις προσπάθειες για την απελευθέρωσή τους. Ο Κριστιάν
Σενό και ο Ζορζ Μαλμπρουνό είχαν απαχθεί από ισλαμιστές αντάρτες στις 20
Αυγούστου από τη Νατζάφ.

H οργάνωση Δημοσιογράφοι Χωρίς Σύνορα ξεκίνησε χθες μία εκστρατεία με
ραδιοφωνικά σποτ, όπου διασημότητες όπως οι ηθοποιοί Κατρίν Ντενέβ και Ζουλιέτ
Μπινός υπενθυμίζουν στους Γάλλους την ομηρεία των δύο Γάλλων. «Όσο εκείνοι
είναι όμηροι, όλοι είμαστε όμηροι», είπε η Ντενέβ.

Όσο για τις δύο Ιταλίδες, Σιμόνα Πάρι και Σιμόνα Τορέτα, που είχαν απαχθεί από
το κέντρο της Βαγδάτης, βρίσκονται πιθανόν στη Φαλούτζα, σύμφωνα με δημοσίευμα
της «Corriere della Sera», που επικαλείται πληροφορίες «ξένων μυστικών
υπηρεσιών».