Άφησαν την καριέρα για την οικογένεια

Εργάζονται συνήθως σε νευραλγικά πόστα του ιδιωτικού τομέα, είναι
καταξιωμένοι κοινωνικά και επαγγελματικά, έχουν μπόνους και υψηλές αμοιβές,
αλλά δεν έχουν συγκεκριμένο ωράριο και μάταια προσπαθούν να ισορροπήσουν την
επαγγελματική με την οικογενειακή ζωή τους. Κάποια στιγμή κάνουν τη μεγάλη
στροφή…

Επέλεξε να αφήσει την καριέρα της στη διαφήμιση για να ασχοληθεί με το γιο της. Όπως λέει η κ. Στέφανη Χουρμούζη – Ιωαννίδη «πέντε χρόνια μετά δεν έχει μετανιώσει»

H είσοδος των γυναικών σε υψηλές θέσεις στον ιδιωτικό τομέα και η αύξηση των
επαγγελματικών ευθυνών που απορροφούν ολοένα και περισσότερο χρόνο από το
σπίτι και την οικογένεια, κάνουν αρκετές γυναίκες να νιώθουν ενοχές. Και δεν
είναι λίγες εκείνες που επιλέγουν να αφήσουν την καριέρα και να επιστρέψουν
στο σπίτι. Οι γυναίκες κυρίως κάνουν τη μεγάλη αλλαγή και επιστρέφουν στο
σπίτι – εγκαταλείπουν για πάντα ή για όσο χρειαστεί την καριέρα τους, ώστε να
δώσουν χρόνο στα παιδιά, στη σχέση, στον εαυτό τους. Αλλά και ορισμένοι άνδρες
συνειδητοποιούν, βλέποντας τα παιδιά τους ξαφνικά… μεγάλα, ότι πρέπει να
αναζητήσουν μια ενδιάμεση επαγγελματική λύση. Ωστόσο, αυτή την επιλογή την
έχουν εκείνοι που το οικογενειακό τους εισόδημα είναι πάνω από το μέσο.

Όλη της η ζωή ήταν… δουλειά. Και στον ύπνο της ακόμα νούμερα έβλεπε η κ.
Στέφανη Χουρμούζη – Ιωαννίδη, η οποία τα τελευταία έξι χρόνια, από τα 15 που
εργάστηκε συνολικά στον χώρο της διαφήμισης, ήταν διευθύντρια Επικοινωνίας και
Δημοσίων Σχέσεων σε τέσσερα περιοδικά: «Το παράδοξο είναι ότι πίστευα πως τα
πάω εξίσου καλά και στην οικογένεια. Μέχρι την ημέρα που έγινε το “κλικ”.
Μπήκα στο σπίτι αργά το βράδυ και ο τρίχρονος τότε γιος μου, ο Μανόλης, με…
αγνόησε!».

Ενοχές και τύψεις. Έως τότε είχε τύψεις και ανασφάλεια αν είναι καλή
στη δουλειά της, αν είναι καλή μητέρα, αν είναι καλή σύζυγος, αν είναι καλή
νοικοκυρά. Ξαφνικά συνειδητοποίησε ότι «δεν είναι δυνατόν να είσαι παντού και
πάντα και να τα προλαβαίνεις όλα. Ο σύντροφός μου, ο Γιάννης, είναι μηχανικός
και τα απογεύματα ήταν σπίτι. Εγώ δούλευα μέχρι αργά και κάθε τόσο είχα
κοκτέιλ, βραδινά λανσαρίσματα, επαφές ή επαγγελματικά δείπνα. Τελικά η δουλειά
και όχι το παιδί και η ζωή μου ήταν η πρώτη μου προτεραιότητα και αυτό εξ
αντικειμένου. Τα βρόντηξα κάτω πριν από πέντε χρόνια και πλέον δεν έχω την
παραμικρή ενοχή».

«Εγκατέλειψα την καριέρα μου και έναν ιδιαίτερα υψηλό μισθό για να απολαμβάνω γύρω μου τρία παιδιά με καλή ψυχολογία, δίχως εντάσεις και διακυμάνσεις» λέει η κ. Ντίμα Χόνσι -Γκαζελίδη

Εξοντωτικοί ρυθμοί. «Είναι η πιο σοφή απόφαση που μπορεί να πάρει μια
κατακερματισμένη από την πολλαπλότητα των ρόλων της γυναίκα με οικογένεια, η
οποία εργάζεται με εξοντωτικούς ρυθμούς σε κάποιο νευραλγικό πόστο, όπου για
να επιβιώσει παίρνει εξ ανάγκης ρόλο καθαρά αρσενικό» πιστεύει η οικογενειακή
θεραπεύτρια κ. Βίκυ Σίμου, διευθύντρια του Κέντρου Συναισθηματικής Έρευνας.
«Οι γυναίκες που τα δίνουν όλα στο επάγγελμα, καίνε σιγά – σιγά τη θηλυκή τους
ενέργεια και κάποια στιγμή δεν αντέχουν άλλο. Είναι απόλυτα εξαρτημένες από τη
δουλειά, γι’ αυτό και η απόφαση που παίρνουν, όσες τελικά την αντέχουν, είναι
υγιής και θαρραλέα…».

Δεν υπάρχει ένα πρότυπο γυναίκας ή ένα πρότυπο μητέρας. Υπάρχουν πολλαπλά
πρόσωπα γυναικών και επομένως διαφορετικές ανάγκες, πιστεύει η κ. Βάσω
Αρτινοπούλου, αναπληρώτρια καθηγήτρια στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Οι γυναίκες
που εγκαταλείπουν την καριέρα τους για να δώσουν περισσότερα στην οικογένεια,
είναι ουσιαστικά «γυναίκες που έχουν τη δυνατότητα επιλογής, ανήκουν σε υψηλά
κοινωνικο-οικονομικά στρώματα, είναι ευαισθητοποιημένες στις ψυχοσωματικές
ανάγκες της βρεφικής και της παιδικής ηλικίας και αποφασίζουν ελεύθερα – και
όχι υπό το καθεστώς οικονομικών, κοινωνικών ή ψυχολογικών πιέσεων – να
αφοσιωθούν σε έναν από τους πιο δύσκολους ρόλους, που είναι η ανατροφή των
παιδιών…».

Την επιλογή να μείνει στο σπίτι για να μεγαλώσει η ίδια τα παιδιά της είχε
κάνει η κ. Ντιάνα Δημακογιάννη, νοσηλεύτρια, όταν γεννήθηκε η κόρη της
Ελευθερία, 10 ετών σήμερα. H οικογένεια έπρεπε να περιορισθεί στον μισθό του
αστυνομικού συζύγου της. Όταν ήρθε και το δεύτερο παιδί και τα έξοδα
αυξήθηκαν, «κατάλαβα ότι δεν μπορούσα πλέον να μένω άνεργη», λέει η κ.
Δημακογιάννη. «Ήθελα τουλάχιστον να μπορώ να καλύπτω τα δικά μου έξοδα και
κάποια έξοδα των παιδιών. Δεν έχω ακόμη βρει δουλειά πλήρους απασχόλησης, αλλά
ελπίζω να μπορέσω σύντομα».

Καλύτερη ψυχολογία. Να μεγαλώσει η ίδια τα παιδιά της αποφάσισε πριν
από έντεκα χρόνια, όταν έμεινε έγκυος στην πρωτότοκο, τη Χριστίνα, και η κ.
Ντίμα Χόνσι – Γκαζελίδη. Δύο χρόνια μετά γεννήθηκε ο Πέτρος και επτά χρόνια
αργότερα η Ρέα: «Δεν πιέστηκα, έγιναν όλα από μόνα τους» εξηγεί η κ. Ντίμα
Χόνσι από τον Λίβανο, που γνωρίστηκε το 1990 με τον άνδρα της Νίκο Γκαζελίδη
στο Λονδίνο όπου έκαναν και οι δύο μάστερ στις ξενοδοχειακές επιχειρήσεις:
«Δούλεψα δύο χρόνια στο Λονδίνο και τρία στην Αθήνα ως σύμβουλος επιχειρήσεων
σε διεθνείς ξενοδοχειακές μονάδες, ήταν μια δουλειά που αγαπούσα και υποσχόταν
πολλά, αλλά δεν χρειάστηκε καν να διαλέξω όταν έμεινα έγκυος – έδωσα
προτεραιότητα στα παιδιά μου. Δεν μπορείς να κάνεις τα πάντα καλά, κάτι πρέπει
να αφήσεις. Εγκατέλειψα την καριέρα μου και έναν ιδιαίτερα υψηλό μισθό για να
απολαμβάνω γύρω μου τρία παιδιά με καλή ψυχολογία, δίχως εντάσεις και
διακυμάνσεις… ».

«Γύριζα σπίτι μου μετά τα μεσάνυχτα…»

Όταν γεννήθηκε η πρωτότοκος κόρη τους, το σπίτι ήταν για εκείνον…
ξενοδοχείο. H γυναίκα του σταμάτησε τη δουλειά και αφοσιώθηκε στη μικρή. Έναν
χρόνο αργότερα «προγραμμάτιζαν» τη γέννηση του δεύτερου παιδιού τους. Που ήταν
όμως… δίδυμα κοριτσάκια: «Εκείνη την περίοδο ήμουν προϊστάμενος στη
διεύθυνση μάρκετινγκ μεγάλης φαρμακευτικής εταιρείας, οι αποδοχές μου ήταν
ιδιαίτερα υψηλές, αλλά το ωράριο ήταν… εξοργιστικό» λέει ο 37χρονος Πέτρος
Αργυρόπουλος.

«Έκανα συχνά επαγγελματικά ταξίδια σε Ευρώπη και ΗΠΑ και ακόμα συχνότερα ήμουν
αναγκασμένος να γυρίζω μετά τα μεσάνυχτα στο σπίτι. Έβλεπα ελάχιστα την κόρη
μας και η σχέση μου με την Άννα άρχισε να έχει διακυμάνσεις…».

Οι αντοχές. Όλα τακτοποιήθηκαν πριν γεννηθούν τα δίδυμα. Στην αρχή πήρε
μια εξάμηνη άδεια δίχως αποδοχές από τη δουλειά του: «Δεν είχαμε φυσικά
οικονομικό πρόβλημα και ήθελα να δω τις αντοχές μου. Μοιραστήκαμε με την Άννα
όλες τις ευθύνες…».

Τελικά δεν επέστρεψε στο πόστο του – παραιτήθηκε. Αλλά φυσικά δεν έμεινε και
ανεπάγγελτος: «Στο πίσω μέρος του μυαλού μου είχα πάντα μια ιδέα για μια
εταιρεία εισαγωγής ιατρικών εργαλείων και εφοδίων που δημιούργησα τελικά με
τον αδελφό μου και τον κουνιάδο μου. Τέσσερα χρόνια τώρα δουλεύω καθημερινά
έως τις 4 και αποκτήσαμε επιτέλους μια ουσιαστική οικογενειακή συνύπαρξη…».

«Δεν άντεξα τον ρόλο της νοικοκυράς»

«Δεν είναι εύκολο να αντέξει την “απομόνωση” μέσα στο σπίτι μια γυναίκα που
πριν εργαζόταν πολύ και έπαιρνε μεγάλη ικανοποίηση από τη δουλειά της»
πιστεύει η ηθοποιός Χριστίνα Παππά. H κ. Παππά «δοκίμασε» για έναν χρόνο την
επαγγελματική αδράνεια, αμέσως μετά τον γάμο της με τον μπασκετμπολίστα
Κλαούντιο Κολντεμπέλα, αλλά επέστρεψε «διψασμένη για δουλειά», όπως λέει στα
«NEA». «Δουλεύω από 19 χρόνων και έκανα συνειδητά ένα μεγάλο τάιμ άουτ.
Αφέθηκα στον ρόλο της νοικοκυράς. Ήταν καλά για λίγο, αλλά αν το συνέχιζα θα
έκοβα… φλέβες! Πήρα επτά κιλά δίχως να το καταλάβω, τα οποία παραδόξως έχασα
με το που γύρισα εκεί όπου ανήκω. H δουλειά τελικά είναι αλκοολίκι!».