ANAΛΩΣIMA H Kοτζιά

H Κοτζιά έγινε κι αυτή τοπωνύμιο που σημαίνει πρόσωπο, όπως το Μαξίμου. Κοτζιά
σημαίνει πλέον τη δημαρχιακή αρχή και διά συνεκδοχής την Ντόρα Μπακογιάννη, η
οποία όμως δεν δένει με το συγκεκριμένο περιβάλλον. Δεν της ταιριάζει αυτή η
πλατεία, την αδικεί. Ας έχει ωραιότατα ιστορικά ανακαινισμένα κτίρια γύρω
γύρω, ένα αυθεντικό κομμάτι της αρχαίας πόλης, σιντριβάνι στη μέση, μοντέρνο
μαγαζί στη θέση του Κλαουδάτου, ας έχει άπλα. Μέχρι τουρίστες εμφανίζονται,
φωτογραφίζονται μπροστά στο σιντριβάνι, πράγμα που οι Αθηναίοι δεν κάνουν
ποτέ. Οι τουρίστες δεν ξέρουν την ταξική ανακατωσούρα που επικρατεί στα πέριξ
στενά και δημιουργεί αμηχανία στους δημάρχους. Στριμωγμένα, βρώμικα, θορυβώδη,
αλλά και γραφικά, και πολυπολιτισμικά, για να το θέσουμε έτσι, ίσως αξίζουν
καλύτερη μοίρα. H πλατεία τα σπρώχνει στο περιθώριό της, τα αγνοεί με την
ακατάσχετη πλακόστρωση που κυνηγά τους ανθρώπους ώς τις άκρες της. Δεν μπορείς
να σταθείς πουθενά, δεν υπάρχει παγκάκι, σκιά, λίγο πράσινο. Σαν να
επιτελέστηκε ένα τυπικό καθήκον με τον σχεδιασμό της, σαν να είναι πλατεία που
δεν έπρεπε να υπάρχει, καγκελώθηκαν τα αρχαία, στρώθηκε η τσιμεντόπλακα,
απομακρύνθηκε το περιβάλλον και τέλος. Ψυχή δεν περπατά εκεί παρά μόνο
βιαστικά με το κεφάλι σκυμμένο, να περάσει γρήγορα, να γλιτώσει το λιοπύρι.
Όμως η Ντόρα ξέρει ότι οι ελληνικές πλατείες έχουν πλατάνια, για να υπάρχει
σκιά το καλοκαίρι και να μπορούν οι άνθρωποι να κάθονται, να ξεκουράζονται, να
συναντιούνται. Δεν μπορεί να αφήσει αυτή την πλατεία έτσι. Είναι η πλατεία που
ταυτίζεται με το όνομά της. Λένε Κοτζιά και εννοούν εκείνη. Κάτι θα κάνει, δεν
μπορεί να βαθαίνει η ταύτιση και να παραμένει έτσι.