ANΔPEAΣ ΣABBA Πανάκριβή μου τέχνη…

17.500 ευρώ δανείστηκε ο καλλιτέχνης Ανδρέας Σάββα από τη Λαϊκή Τράπεζα και τους φίλους του για να φιλοτεχνήσει το ομότιλο («17.500 ευρώ») έργο και τα επέστρεψε μετά τη λήξη της έκθεσης. Τώρα, στην 1η Μπιενάλε της Σεβίλλης, με θέμα «H χαρά των ονείρων μας», μόνος Έλληνας προσκαλεσμένος μεταξύ 60 καταξιωμένων καλλιτεχνών, φιλοδοξεί να μεγαλώσει την… αξία του έργου, με «δανεικά» πάντα, που δεν είναι «αγύριστα»

Αληθινά κολλαριστά αμεταχείριστα χαρτονομίσματα, αξίας χιλιάδων ευρώ,
χρησιμοποιεί ο καλλιτέχνης Ανδρέας Σάββα στα έργα του που προκαλούν την έννοια
της τιμής και της αξίας του έργου τέχνης.

Φυσικά τα χρήματα είναι… δανεικά και επιστρέφονται μετά την έκθεση, αλλά τα
εγχειρήματα του 33 χρόνων καλλιτέχνη από την Κύπρο έχει προκαλέσει τη διεθνή
προσοχή. Στις αρχές του Οκτωβρίου ο καλλιτέχνης θα βρίσκεται στη Σεβίλλη,
καλεσμένος από τον διευθυντή της πρώτης Μπιενάλε, η οποία οργανώνεται στην
πόλη των ταυρομάχων.

Όλο το καλοκαίρι που πέρασε, ένα άλλο έργο του Ανδρέα Σάββα αποτελούμενο από
ένα σωρό ξύλινες καρέκλες, δεμένες σ’ ένα πυκνό δίχτυ από χοντρά σκοινιά,
μετεωριζόταν έξω από τον χώρο της ομαδικής έκθεσης σύγχρονης ελληνικής τέχνης
στο Μόναχο, με τον τίτλο «Από μακριά, από κοντά, από το μέσο» και ένα ακόμη
μπροστά στο ναό της Αγίας Φωτεινή, κοντά στους στύλους του Ολυμπίου Διός. Κάθε
τόσο, το άστεγο έργο σαν «σταγόνα» χτυπούσε με τον αέρα και έσπαζε τα τζάμια –
τα «σύνορα» – του εκθεσιακού χώρου, αλλά και των εξόριστων αντικειμένων.

Δείγμα χαρακτηριστικό αυτής της δουλειάς πάνω στα σύνορα, που είναι
απαραίτητα, με τα σκοινιά όπου εγκλωβίζονται σπασμένες καρέκλες, όπως και άλλα
βιωμένα αντικείμενα που περισυνελέγησαν από τα σκουπίδια της Ολυμπιακής
Αθήνας, θα δείτε στην «αψίδα», ύψους 5 μ. και πλάτους 12 μ., που έστησε ο
καλλιτέχνης απέναντι από την έξοδο της οδού Βουλιαγμένης, πίσω από τους
Στύλους του Ολυμπίου Διός, στο πλαίσιο του προγράμματος Αθήνα by Art και θα
εκτεθούν και στην Μπιενάλε της Σεβίλλης. Ο Ανδρέας Σάββα θα δέσει χιαστί τα
αντικείμενά του σε δύο καμινάδες.

H περίπτωση αυτού του μεγάλου παιδιού από την κατεχόμενη Κύπρο, που σπούδασε
στην ΑΣΚΤ της Αθήνας και παραμένει ακόμα άστεγο, φιλοξενούμενο από ‘δώ κι από
‘κεί και επικεντρώνει την προσπάθειά του στο να κάνει έργα τέχνης χωρίς να
διαθέτει τα υλικά μέσα, προκαλεί τη διεθνή προσοχή. H μεν Ισπανία τον
προσκαλεί στην πρώτη Μπιενάλε της Σεβίλλης με οικοδεσπότη τον διάσημο ιστορικό
της Τέχνης Χάραλντ Ζέμαν που οργάνωσε τις δύο επιτυχημένες Μπιενάλε της
Βενετίας, το δε ελληνικό υπουργείο Πολιτισμού δεν βρήκε τρόπο να του
εξασφαλίσει τον δανεισμό των αμεταχείριστων ευρώ που χρειάζεται για το έργο.

Χρήμα, πρώτη ύλη της τέχνης

Γιατί χρησιμοποιείτε το χρήμα;

«Από ανάγκη. Για να δημιουργήσεις κάτι από το τίποτα, χρειάζεσαι κάτι, τα
μέσα, τα υλικά, χρήμα. Το χρήμα είναι η πρώτη ύλη της τέχνης, είναι όμως και η
αξία του έργου τέχνης, άπτεται θεμάτων όπως γιατί φυλάμε ένα έργο τέχνης,
γιατί το ποθούμε, γιατί το αγοράζουμε. Πόσα παραπάνω θα δίνατε για ν’
αποκτήσετε έναν πίνακα φτιαγμένο μόνο από κολλαριστά χαρτονομίσματα κολλημένα
με λίγο “μπλου ταγκ” σαν ταπετσαρία στον τοίχο, ενώ από την άλλη κρέμονται
ελεύθερα και δελεαστικά;»

Μα είναι αυτό τέχνη;

«Όμορφες εικόνες βρίσκεις παντού. Υπάρχουν πολλοί που τις χειρίζονται με πάρα
πολλά μέσα. Πιστεύω ότι σήμερα η τέχνη χρειάζεται να δίνει κάτι παραπάνω από
μια όμορφη εικόνα».