Όνειρό του, η ενωμένη Ορθοδοξία

Ζούσε με το όνειρο να δει την Ορθοδοξία ενωμένη. Να ριζώσει, όπως έλεγε, σε
κάθε γωνιά της Αφρικής. Να λειτουργήσει στην πατρίδα του, την Κερύνεια, στον
Άγιο Μάμα. Να αναστηλώσει τα κτίρια του Πατριαρχείου σε Αλεξάνδρεια και Κάιρο.
Όμως, στα 55 χρόνια, ο Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής
Πέτρος ο Z’ χάθηκε μαζί με τη συνοδεία του στη θάλασσα του Άθω.

Πατριάρχης Πέτρος. Με συνεχή ταξίδια επισκέφθηκε κάθε γωνιά της Αφρικής και χειροτόνησε νέους ιερείς

Ήπιος, απλός και αποφασιστικός ο Πέτρος, από το 1997 που εξελέγη Πατριάρχης
θέλησε να δώσει στο Πατριαρχείο την παλιά του αίγλη.

Αμέσως μετά την εκλογή του προσπάθησε να αναπαλαιωθούν τα κτίρια του
Πατριαρχείου στην Αλεξάνδρεια και το Κάιρο. Παράλληλα, με συνεχή ταξίδια
επισκέφθηκε κάθε γωνιά της Αφρικής και χειροτόνησε νέους ιερείς. Δημιούργησε
νέες μητροπόλεις, όπως της Ζάμπιας και της Μαδαγασκάρης, και παράλληλα
αγωνίστηκε για τα παιδιά της Αφρικής διοργανώνοντας ιεραποστολές παντού, ενώ
δεν είναι λίγες οι φορές που διοργάνωσε εκδρομές στην ιδιαίτερή του πατρίδα,
την Κύπρο, για τα παιδιά της «Μαύρης Ηπείρου».

Επιστολή στον Μπους

Ο Πέτρος δεν έμενε ποτέ απαθής στα προβλήματα της παγκόσμιας κοινότητας,
κυρίως για την ειρήνη. Τον Ιανουάριο του 2003 είχε στείλει επιστολή στον
πρόεδρο των ΗΠΑ, από τον οποίο ζητούσε να μην κάνει χρήση βίας στο Ιράκ. Δύο
μήνες αργότερα δήλωνε ότι δεν πρυτάνευσε η λογική.

Ήταν από τους ανθρώπους που επιχείρησε να μεσολαβήσει για να ξεπεραστεί η
κρίση που είχε ξεσπάσει τον τελευταίο χρόνο στις σχέσεις Βαρθολομαίου –
Χριστόδουλου. Μάλιστα, μετά την τιμωρία του Χριστόδουλου από τη Σύνοδο του
Πατριαρχείου, με επιστολή του προς τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών τού συνιστούσε να
σεβαστεί τους όρους του Θρόνου, για να κλείσει «μια ακόμη πληγή για την
Ορθοδοξία».

Αποκατάσταση Νεκταρίου

Εκεί όμως που ο Πέτρος έδειξε αποφασιστικότητα και θάρρος, ήταν η αποκατάσταση
του Αγίου Νεκταρίου (ήταν κληρικός του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας) 84 χρόνια
μετά τον θάνατο του, ο οποίος είχε εκδιωχθεί από την Αίγυπτο το 1890 με
χαλκευμένες, όπως υποστηρίζεται, κατηγορίες.

Ο Πέτρος γνώριζε καλά ότι οι φιλοδοξίες γεννούν φθόνο. Όπως ακριβώς και στην
περίπτωση τη δική του. Τότε, μετά τον θάνατο του Πατριάρχη Παρθενίου, το 1996,
συνυποψήφιός του για τον Θρόνο είχε κάνει αναφορά στον εισαγγελέα, στην οποία
υποστήριζε ότι ο Πέτρος δεν διδάσκει ελληνικά στην Αφρική, αφού δεν υπάρχουν
σχολεία, και για τον λόγο αυτόν κακώς πληρώνεται από το ελληνικό Δημόσιο ως
δάσκαλος. Τελικά, το θέμα ετέθη στο αρχείο και ο Πέτρος εξελέγη από λαϊκούς
και κληρικούς ο 114ος Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας και Πάσης Αφρικής.

ΠΟΙΟΣ HTAN

Ο γιος του αχθοφόρου στον θρόνο του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας

Ο Πατριάρχης Πέτρος ο Z’, κατά κόσμον Πέτρος Παπαπέτρου, γεννήθηκε το
1949 στο χωριό Συσχαρί της Κερύνειας από φτωχή οικογένεια. Ο πατέρας του
εργαζόταν ως αχθοφόρος στο αεροδρόμιο της Λάρνακας.

Δεκαπέντε Αυγούστου του 1969 χειροτονείται διάκος, την ίδια ημερομηνία το 1980
ιερέας και 3 χρόνια αργότερα, πάλι 15 Αυγούστου, επίσκοπος.

Το 1962, και λόγω των οικονομικών δυσκολιών, ο Πέτρος σε ηλικία μόλις 13
χρόνων μπαίνει ως δόκιμος μοναχός στην Ιερά Μονή Μαχαιρά της Κύπρου.

Το 1966 φοιτά στην ιερατική σχολή «Απόστολος Βαρνάβας», από την οποία αποφοιτά
το 1969.

Τον ίδιο χρόνο, ο τότε επίσκοπος Κωνσταντίας και σημερινός Αρχιεπίσκοπος
Κύπρου Χρυσόστομος τον χειροτονεί διάκονο.

Το 1970 εντάσσεται στους κληρικούς του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας, όπου
υπηρετεί ώς το 1974 ως διάκονος. Εκεί φοιτά στο Αβερώφειο Γυμνάσιο και με
υποτροφία του υπουργείου Εξωτερικών έρχεται στην Αθήνα, στη Θεολογική Σχολή,
από την οποία αποφοίτησε το 1978.

Με Χρυσόστομο

Κατά την παραμονή του στην Αθήνα βρίσκει στο πρόσωπο του μητροπολίτη Ζακύνθου
Χρυσόστομο τον φύλακα άγγελό του. Ο τότε επίσκοπος Δωδώνης φροντίζει για τον
διορισμό του στον Άγιο Σπυρίδωνα Παγκρατίου και λίγο αργότερα τον χειροτονεί
ιερέα.

Την ίδια περίοδο χειροτονείται αρχιμανδρίτης στον Ιερό Ναό του Αγίου Νικολάου
Αλεξανδρείας.

Το 1980 διορίζεται ως προϊστάμενος του ναού της Παναγίας στις Βόρειες περιοχές
του Γιοχάνεσμπουργκ.

Το 1983 εκλέγεται επίσκοπος Βαβυλώνος. Τον ίδιο χρόνο χειροτονείται επίσκοπος.

Το 1990 εκλέγεται μητροπολίτης Άκκρας (Καμερούν) και Δυτικής Αφρικής, όπου
παρέμεινε μέχρι την εκλογή του, το 1997, στον θρόνο του Πατριαρχείου.