Οικολογικές… ταράτσες

«Οικολογική ή πράσινη ταράτσα: μία ταράτσα που συνδυάζει τις ανέσεις του
εσωτερικού χώρου με το φυσικό περιβάλλον του εξωτερικού χώρου». Ο ορισμός δεν
έχει ακόμα μπει στα λεξικά – έχει όμως μπει για τα καλά στη ζωή των Λονδρέζων.

Αγριόκηποι στον… ουρανό. Οι οικολογικές ταράτσες δημιουργούν μικρά οικοσυστήματα στο κέντρο της πόλης

H λογική είναι η εξής: αν δεν υπάρχει άλλος χώρος για πράσινο ανάμεσα στο
τσιμέντο, βάλε πράσινο επάνω στο τσιμέντο. Οι Λονδρέζοι δανείστηκαν τη μόδα
από τους πρώτους διδάξαντες Ελβετούς και τώρα φιλοδοξούν να μετατρέψουν τα
240.000 στρέμματα ταράτσας που υπάρχουν στη βρετανική πρωτεύουσα σε 240.000
στρέμματα αγριόκηπων, με φυτά αλλά και έντομα. Ποιος είπε ότι οι στέγες είναι
χώρος κατάλληλος μόνο για τη Μαίρη Πόπινς και τα περιστέρια;

Όλα άρχισαν από ένα πουλί, τον μαύρο φοινίκουρο. Είναι ένα χαριτωμένο, μικρό,
μαύρο και πορτοκαλί ωδικό πτηνό που φτιάχνει τη φωλιά του κυρίως στα αστικά
κέντρα και έχει εξελιχθεί σε σήμα κατατεθέν της προσπάθειας προαγωγής του
φυσικού περιβάλλοντος. Ο φοινίκουρος έχει υψηλά ιστάμενους φίλους. H βρετανική
κυβέρνηση το επέλεξε ως ένα είδος το οποίο αξίζει όσο το δυνατόν περισσότερη
προστασία και ενθάρρυνση, όχι μόνο για το δικό του καλό αλλά και για το καλό
των ανθρώπων.

Από την Ελβετία

Χωρίς καμία αμφιβολία, μια πόλη γεμάτη φοινίκουρους που τιτιβίζουν χαρούμενα
είναι, με τον δικό της μικρό τρόπο, ένας πολύ πιο ευχάριστος τόπος από ό,τι
μια στείρα μητρόπολη γεμάτη τσιμέντο και μποτιλιαρίσματα. Επειδή όμως τα
πουλιά δεν τα πηγαίνουν καλά στον τομέα της… διαφήμισης, βρήκαν και ανέθεσαν
τον ρόλο αυτό στον Ντάστι Γκετζ από τον Livingroofs. org. Αποστολή του είναι
να πείθει τους παράγοντες της οικιστικής ανάπτυξης να βοηθούν τους εαυτούς
τους… βοηθώντας τον μαύρο φοινίκουρο. Τα πουλιά αυτά δεν δυσκολεύονται να
βρουν χώρους να φτιάξουν τις φωλιές τους. Ένα ζευγάρι, μάλιστα, «εποίκισε» τον
Θόλο της Χιλιετίας. Εκείνο στο οποίο δυσκολεύονται είναι να βρουν αρκετό
πρωτεϊνούχο φαγητό – έντομα και αράχνες – ώστε να ταΐσουν τα μικρά τους. Εδώ
ακριβώς έρχονται οι πράσινες ταράτσες.

H τεχνική ανάπτυξης παρόμοιων «κήπων άγριας ζωής στον ουρανό» πρωτοδοκιμάστηκε
με επιτυχία στην Ελβετία. Με την ενθάρρυνση της ελβετικής πρεσβείας στο
Λονδίνο, ο Γκετζ έκανε μαζί με 12 εξέχοντες αρχιτέκτονες και δημοσιογράφους
μια περιοδεία στις ελβετικές πράσινες ταράτσες. H ποικιλία τους τούς εξέπληξε.
Υπήρχαν από την πιο απλή έως την πιο πολύπλοκη, σαν λιβάδι, με αγριολούλουδα,
λοφίσκους από άμμο και βότσαλα, ακόμα και ρηχές λιμνούλες. Για το μόνο που
ανησυχούσαν είναι μήπως ένα παρόμοιο περιβάλλον δεν μπορεί να στηρίξει τη ζωή
– πέρα από τους φοινίκουρους. Εκεί ψηλά, ανάμεσα στις καμινάδες, με τον αέρα
να λυσσομανάει, ποιο έντομο μπορεί να επιβιώσει;

Δεκάδες ήδη

Μαύρος φοινίκουρος. Έχει γίνει σήμα κατατεθέν της προσπάθειας προαγωγής του φυσικού περιβάλλοντος

E, λοιπόν, μια πρόσφατη έρευνα σε οκτώ πράσινες ταράτσες του Λονδίνου (γιατί
υπάρχουν ήδη τόσες και περισσότερες) από τον εντομολόγο Ρίτσαρντ Τζόουνς,
αποκάλυψε ότι σε αυτές ζουν όχι ένα, ούτε δύο, αλλά 136 είδη ασπόνδυλων,
ανάμεσά τους και αρκετά σπάνια είδη. Τρία παραδείγματα: Oxypoda lurida, ένα
σκαθάρι που απαντά συνήθως στις ακτές, Pardosa agrestis, μία αράχνη που
προτιμά συνήθως τους λασπότοπους, και Olibrus flavicornis, ένα σκαθάρι με
αγάπη στα λουλούδια. Για αυτές τις αναπτυσσόμενες κοινότητες ασπόνδυλων
βρέθηκε ήδη και ένα νέο όνομα: tecticolous από το λατινικό tectum, δηλαδή
σκεπή. Εντός ολίγου θα ανοίξουν τις πόρτες τους ή μάλλον τις ταράτσες τους σε
αυτές πολλά εντυπωσιακά οικήματα του Λονδίνου και των πέριξ αυτού. Μεταξύ
άλλων, το νέο αρχηγείο της Τράπεζας Barclay’s στο Κάναρι Γουάρφ, το εργοστάσιο
της Ρολς Ρόις στο Τσέστερ και το Ρόγιαλ Χόλογουεϊ Κόλετζ.

LINKS:

* www.livingroofs.org

* www.blackredstarts.org.uk