«Φώναξε στα παιδιά να φύγουν»

Ένα ποτήρι νερό σκεπασμένο με μια φέτα ψωμί – έτσι για την ψυχή του – στο τραπέζι του δάσκαλου Γιάννη Κανίδη. Ο γιος του Κώστας ακόμη δεν μπορεί να πιστέψει αυτό που συνέβη

Λίγα μέτρα από το σχολείο της φρίκης, σε μια από τις πολλές εργατικές
κατοικίες, το διαμέρισμα του Έλληνα δάσκαλου. Τα παιδιά του 74χρονου Γιάννη
Κανίδη, ο Δήμος και ο Κώστας, στην είσοδο, μιλούν για τον πατέρα τους. Νιώθουν
περήφανοι. Όλοι σπεύδουν να τους πουν έναν καλό λόγο για τον δάσκαλο. Στο
μικρό, φτωχικό διαμέρισμα επικρατεί απόλυτη τάξη. «Κατά πως τα ήθελε πάντα».
Στο τραπέζι στο σαλόνι το πορτρέτο του, ένα καντήλι να καίει, ένα ποτήρι νερό
σκεπασμένο με μία φέτα ψωμί και τα ρολόγια του.

Όλοι περνάνε να συλλυπηθούν τα παιδιά για τον πατέρα τους. H νύφη του, η
Ειρήνη, κρατάει τον εγγονό του, τον Γιαννάκη, στην αγκαλιά της και κλαίει.
«Εμείς μάθαμε ότι ο παππούς όταν είδε ότι οι τρομοκράτες πήραν 15 για να τους
εκτελέσουν άρπαξε το όπλο ενός από την κάννη. Πάλεψε. Φώναξε στα παιδιά να
φύγουν και να μην κοιτάξουν πίσω. Ένα κορίτσι που ήταν πεσμένο μάς είπε ότι
τον πυροβόλησαν. Τελικά ο παππούς, όπως μας είπαν οι γιατροί, είχε πυροβοληθεί
τρεις φορές στην καρδιά», λέει κλαίγοντας. Όλοι είχαν να λένε για τον Έλληνα
δάσκαλο. Και δεν είναι τυχαίο που όλη η πόλη συζητά για τη στάση του.

Τα παιδιά του, όπως λένε, έγιναν ακόμη πιο περήφανα για τον πατέρα τους.
Ευχαριστούν τους Έλληνες που από την πρώτη στιγμή έδειξαν το ενδιαφέρον τους
για τον πατέρα τους. Θα συνεχίσουν να ζουν στο Μπεσλάν. Δεν φοβούνται, αν και
ξέρουν ότι τίποτε πια δεν θα είναι όπως άλλοτε.