Kόκκινη κάρτα για το περιβάλλον

«Κόκκινη κάρτα» παίρνει η Ελλάδα από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για τη λάσπη
της Ψυττάλειας, τα επικίνδυνα χημικά σε αποσυρόμενο ηλεκτρονικό εξοπλισμό, τη
μη προστατευόμενη οχιά της Μήλου και απολογείται στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο.

H Ευρωπαϊκή Επιτροπή σφίγγει ασφυκτικά τον κλοιό γύρω από την Ελλάδα, είτε
επειδή δεν εφαρμόζει καθόλου την ευρωπαϊκή περιβαλλοντική νομοθεσία είτε
επειδή την εφαρμόζει αποσπασματικά. Σε πρόσφατη απολογιστική έκθεση της E.E.,
για το πώς τα κράτη-μέλη εφάρμοσαν περιβαλλοντικές πολιτικές και ρυθμίσεις, η
Ελλάδα σημειώνει την τέταρτη χειρότερη επίδοση, με καταγεγραμμένες συνολικά 26
παραβάσεις, μέσα στο 2003. Σε χειρότερη θέση βρίσκονται μόνο η Γαλλία (37
παραβάσεις), η Ιταλία (33) και η Ιρλανδία (29).

Στο σύνολο των χωρών της E.E., οι περισσότερες παραβάσεις αφορούν την ελλιπή
και αποσπασματική εφαρμογή της νομοθεσίας για την ποιότητα του αέρα (το 24,6%
των περιπτώσεων) και για τη διαχείριση αποβλήτων (το 21,6%).

H Ελλάδα επιμένει να αγνοεί την ευρωπαϊκή νομοθεσία και δεν έχει λάβει μέτρα
βελτίωσης της ποιότητας του πετρελαίου και των καυσίμων ντίζελ, δεν έχει λάβει
μέτρα για τη μείωση του όζοντος στην ατμόσφαιρα ούτε έχει δημιουργήσει τις
προϋποθέσεις για να συμμετάσχει στο «εμπόριο αερίων του θερμοκηπίου», όπως
προβλέπουν τα μέτρα για τον περιορισμό των κλιματικών αλλαγών (Πρωτόκολλο του
Κιότο). Στα θέματα αυτά έχει δεχθεί προειδοποιήσεις. Οκτώ ανοιχτές πληγές του
περιβάλλοντος, όμως, φέρνουν τη χώρα ενώπιον του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου.

* Παράνομη χωματερή σε φαράγγι στην Κρήτη. H Ελλάδα παραπέμπεται στο
Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για τον παράνομο χώρο υγειονομικής ταφής σε μια τοποθεσία
του δικτύου Natura 2000 που έχει την ονομασία Πρασσιανό Φαράγγι και βρίσκεται
στη θέση Μαρουλάς, στην Κρήτη. Στο φαράγγι ζουν άγρια πτηνά, κυρίως αρπακτικά,
τα οποία επίσης προστατεύονται από ευρωπαϊκές οδηγίες.

* H προστασία της κόκκινης οχιάς στη Μήλο. H Vipera schweizeri είναι
ενδημικό είδος της Μήλου, προστατεύεται από την οδηγία περί διατήρησης φυσικών
οικοτόπων, όμως οι ελληνικές αρχές δεν έχουν φροντίσει συστηματικά για την
προστασία της.

* Μέτρα για το όζον. H οδηγία για το όζον υποχρεώνει τα κράτη-μέλη να
ενημερώνουν τους κατοίκους και να τους προειδοποιούν να μένουν στα σπίτια τους
με κλειστά παράθυρα όταν οι συγκεντρώσεις όζοντος στα χαμηλά ατμοσφαιρικά
στρώματα (αιθαλομίχλη) φθάνουν τα όρια συναγερμού και επίσης να λαμβάνουν
μέτρα για τη μείωση της συγκέντρωσης του όζοντος. H σχετική οδηγία δεν έχει
εφαρμοστεί στην Ελλάδα και η Επιτροπή έχει απευθύνει γραπτή προειδοποίηση.

* Εκπομπή αερίων του θερμοκηπίου. H Ελλάδα έχει χάσει τις προθεσμίες
για να λάβει και να κοινοποιήσει στην Επιτροπή μέτρα για την καθιέρωση του
συστήματος εμπορίας εκπομπών αερίου του θερμοκηπίου εντός των χωρών της Ένωσης
και κατανομής δικαιωμάτων εκπομπής αερίων στις βιομηχανίες της.

* Το φυτοφάρμακο μεθυλοβρωμίδιο. Το μεθυλοβρωμίδιο καταστρέφει την
προστατευτική στιβάδα του όζοντος και, βάσει του κανονισμού για το όζον, θα
πρέπει να εξαλειφθεί, όμως η Ελλάδα δεν έχει λάβει μέτρα σχετικά.

* Επεξεργασία λυμάτων. Από τον Δεκέμβριο του 2000, η Ελλάδα έχει χάσει
όλες τις προθεσμίες για την εγκατάσταση μονάδων επεξεργασίας λυμάτων σε πόλεις
και κωμοπόλεις με πληθυσμό άνω των 15.000 κατοίκων.

* Ο ηλεκτρικός και ηλεκτρονικός εξοπλισμός περιέχει επικίνδυνες χημικές
ουσίες (πολυχλωροδιφαινύλια – PCBs), οι οποίες συσσωρεύονται στον οργανισμό,
έχουν κατηγορηθεί ως καρκινογόνες και προκαλούν ορμονικές διαταραχές. Το 2003,
το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο αποφάσισε ότι η Ελλάδα δεν είναι συνεπής απέναντι στις
υποχρεώσεις που απορρέουν από την οδηγία για την απαγόρευση των PCBs.

ΑΠΟ THN ΨΥΤΤΑΛΕΙΑ

Επικίνδυνη μεταφορά 300 τόνων λάσπης κάθε μέρα

H Επιτροπή παρέπεμψε την Ελλάδα στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, κρίνοντας ως
ανεπαρκή την επεξεργασία και ως επικίνδυνη τη μεταφορά της λάσπης από τη
μονάδα επεξεργασίας αστικών λυμάτων της Ψυττάλειας. Εκεί, παράγονται
καθημερινά 300 τόνοι ιλύος, ποσότητα που αναμένεται να αυξηθεί σε 800 τόνους
ημερησίως, όταν τεθεί σε πλήρη λειτουργία το νέο σύστημα επεξεργασίας λυμάτων.
H λάσπη μεταφέρεται 21 χιλιόμετρα μακριά από τη μονάδα, στον χώρο υγειονομικής
ταφής των Άνω Λιοσίων, με φορτηγά και πλωτά μέσα, τα οποία περνούν από
πυκνοκατοικημένες περιοχές και δεν διασφαλίζεται η προστασία της δημόσιας
υγείας από τους μολυσματικούς μικροοργανισμούς. Επιπλέον, η λάσπη είναι σε
υγρή μορφή, γεγονός που απαιτεί τριπλάσιο χώρο απ’ ό,τι αν ήταν αποξηραμένη κι
έτσι δεν χωρά πια στη χωματερή. Λόγω της υγρής μορφής και της ζύμωσης,
παράγονται ρύποι και εκλύονται στην ατμόσφαιρα επικίνδυνα αέρια.