Tο 2003 εισέρρευσαν στην Eλλάδα κοινοτικά κονδύλια 3,3 δισ. ευρώ

Στα 305,3 ευρώ για κάθε Έλληνα πολίτη (συνολικά 3.368 εκατ. ευρώ) ανήλθαν οι
καθαρές εισροές κοινοτικού χρήματος στην Ελλάδα από τις Βρυξέλλες το 2003. H
κατά κεφαλήν αναλογία των καθαρών εισροών από τον κοινοτικό προϋπολογισμό μάς
φέρνει στην τρίτη θέση των πλέον ωφελημένων Ευρωπαίων, πίσω από την Ιρλανδία
(391,7 ευρώ ανά κάτοικο) και την Πορτογαλία (333,4 ευρώ), ενώ ως ποσοστό επί
του ΑΕΠ η Ελλάδα με 2,22% έρχεται δεύτερη πίσω από την Πορτογαλία, η οποία
εισέπραξε «καθαρά» κονδύλια ίσα με το 2,66% του ΑΕΠ της. Είναι η πρώτη φορά
ύστερα από πέντε χρόνια που – λόγω της «προ-Ολυμπιακής» οικονομικής ανάπτυξης
– η Ελλάδα χάνει την πρωτοκαθεδρία στον σχετικό πίνακα. Το 4,36% (!) του
ελληνικού ΑΕΠ είχαν φθάσει οι καθαρές εισπράξεις το 1998, 3,29% το 1999, 3,66%
το 2000, 3,52% το 2001 και 2,39% το 2002.

Με φόντο τις σκληρές διαπραγματεύσεις που πρόκειται να αρχίσουν το επόμενο
εξάμηνο για την κατανομή των κοινοτικών κονδυλίων τη δημοσιονομική περίοδο
2007 – 2013, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δημοσίευσε χθες τους αναλυτικούς πίνακες των
εισφορών και των εισπράξεων κάθε κράτους-μέλους από τον προϋπολογισμό του
2003. Τα ποσά αφορούν τα 78 δισ. ευρώ από 90,6 δισ. ευρώ που δαπανήθηκαν
συνολικά το 2003, όσα δηλαδή διατέθηκαν απευθείας σε φορείς των κρατών-μελών.

Αν κοιτάξει κανείς μόνο τις εισπράξεις, προκύπτει ότι τα μεγαλύτερα ποσά
έλαβαν η Ισπανία (15,8 δισ. ευρώ), η Γαλλία (13,1 δισ. ευρώ), η Ιταλία με τη
Γερμανία (10,5 δισ. ευρώ, περίπου), η Βρετανία (6 δισ. ευρώ) και η Ελλάδα με
4,836 δισ. ευρώ. Ωστόσο αν λάβει κανείς υπόψη του το ισοζύγιο
εισφορών-εισπράξεων, φαίνεται ότι η Γερμανία με -7,65 δισ. ευρώ (0,36% του ΑΕΠ
της) είναι μακράν ο σημαντικότερος «αιμοδότης» του κοινοτικού προϋπολογισμού
και ακολουθούν η Βρετανία (-2,8 δισ. ευρώ ή 0,16% του ΑΕΠ της) και η Ολλανδία
(-2 δισ. ευρώ, ήτοι 0,43% του ΑΕΠ της!). Αξίζει να σημειωθεί ότι πριν από δύο
μήνες η Επιτροπή είχε προτείνει την επέκταση του βρετανικού «διορθωτικού
μηχανισμού» (βάσει το οποίου το Λονδίνο επανακτά κάθε χρόνο τα δύο τρίτα των
καθαρών εισφορών του) και στα υπόλοιπα «πλούσια» κράτη-μέλη, ώστε να
περιορισθούν οι αδικίες αναφορικά με τη συνεισφορά του καθενός στον κοινό κορβανά.