ANAΛΩΣIMA Σαβουάρ βιβρ

Τι θα σας μείνει αξέχαστο από τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας, ρωτά το
αφιέρωμα του περιοδικού και μια νεαρή κοπέλα δηλώνει δίπλα στη φωτογραφία της:
«Το ότι στους δρόμους έβλεπες πολλούς ξένους και δεν ήταν Αλβανοί ή Σέρβοι».

Διότι, ναι επιτέλους, και αυτό δεν αναλύεται αλλά εννοείται, η λέξη ξένος έχει
πολλές σημασίες βρε αδερφέ. Κοντεύαμε πια να ξεχάσουμε, από τους πολλούς
φτωχούς μετανάστες που είχαν κάνει κατάληψη της λέξης «ξένος», ότι υπάρχουν οι
ωραίοι ψηλοί αφελείς και καλοζωισμένοι ξένοι, που δεν έρχονται με τα πόδια από
τα βουνά ή στ’ αμπάρια του θαλασσοπνίχτη από τη θάλασσα. Ξένοι που δεν
κάθονται να μάθουν τη γλώσσα μας και δεν στέλνουν τα παιδιά τους στα σχολεία
μας, ίσως μάλιστα να είναι από χώρες όπου κάποια αντίστοιχη νεαρή κοπέλα πριν
από καιρό να μίλησε τόσο υποτιμητικά για τους Έλληνες όσο μιλάνε τώρα οι δικές
μας για τους Αλβανούς. Πράγμα που αν το βλέπαμε θα αγανακτούσαμε και θα
θεωρούσαμε ότι η χώρα εκείνη, ας πούμε η Γερμανία, όπου πήγαιναν χιλιάδες
μετανάστες Έλληνες, μπορεί να ήταν πλούσια και αναπτυγμένη και λαμπικαρισμένη,
αλλά της έλειπε η ευγένεια, ο σεβασμός στον άλλον και η βαθύτερη μόρφωση. Ότι
δεν αρκούν τα έργα υποδομής, το χρήμα, τα γήπεδα, οι γρανίτες στο Μετρό, οι
γρανίτες στους καμπινέδες, τα μετάλλια, ακόμα και τα πτυχία, χρειάζεται και
αγωγή, χρειάζεται λίγη σεμνότητα και ευγένεια, αν όχι στον δρόμο, ανάμεσα σε
παρέες νεαρών, τουλάχιστον στη δημόσια ζωή, στα πράγματα που δημοσιεύονται.
Και δεν υπάρχουν κονδύλια ούτε επιδοτήσεις ούτε σεμινάρια για να στο μάθουν
αυτό, ούτε ο Καλατράβα ούτε ο Κακλαμανάκης μπορούν να στο μεταλαμπαδεύσουν.