ΣE ΠPΩTO ENIKO Mε ποιο δικαίωμα…

Ωραία, το πανηγύρι τελείωσε και μάλιστα με τον πιο ονειρεμένο τρόπο για μας
τους Έλληνες. Μας είπαν συγγνώμη όλοι οι άπιστοι Θωμάδες και όλοι οι
κατ’επάγγελμα ή κατά τύχη κινδυνολόγοι που στο παρελθόν συστηματικά
λοιδορούσαν την ελληνική διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων.

Είναι μία ικανοποίηση. Γιατί είναι δύσκολο να προσπαθείς να πείσεις ότι δεν
είσαι ελέφαντας. Θα πίστευε λοιπόν κανείς ότι ακριβώς επειδή έχουμε τόσο
υποστεί την αδικία, θα είμαστε πια ιδιαίτερα προσεκτικοί να μην αδικήσουμε κι
εμείς, με την σειρά μας, κάποιον άλλον.

Λάθος. Απ’ ό,τι φαίνεται, έχουμε αποφασίσει να ρίξουμε στην πυρά μία κυρία, η
οποία ήταν η κινητήριος δύναμη της διεκδίκησης και πραγματοποίησης αυτών των
Αγώνων. Ναι, προφανώς μιλάω για τη Γιάννα Αγγελοπούλου.

Και είναι αστείο, ενώ ζω με τον κατώτατο μισθό του κλάδου μου, να υποστηρίζω
μία χαρακτηριστική εκπρόσωπο της πλουτοκρατίας. Αλλά το θέμα έχει ξεφύγει πια
από το όριο της προσωπικής επίθεσης και έχει γίνει θέμα γυναικείο.

Γατί τόσο μένος για τη Γιάννα; Επειδή τελείωσαν οι Ολυμπιακοί με τεράστια
επιτυχία, οπότε τώρα δεν μας χρησιμεύει άλλο; (Είναι γνωστό εξάλλου ότι στην
Ελλάδα θεωρείται λεβεντιά να χρησιμοποιείς και μετά να πετάς τις γυναίκες). Ή
απλώς δεν τη γουστάρετε επειδή είναι γυναίκα και σας κομπλεξάρει; Ποιος σας
έδωσε το δικαίωμα να τη χτυπάτε τόσο λυσσαλέα για προσωπικά θέματα ­ το
ντύσιμο, τα ρούχα και κοσμήματά της, τον γάμο της; Αλήθεια, εάν αρχίσουμε να
μιλάμε για τα προγούλια σας, τα υπερχορτασμένα στομάχια σας, τις συζύγους σας,
τις ερωμένες σας, τα κόμπλεξ και τις ανεπάρκειές σας πώς θα σας φανεί; Δεξιοί
και αριστεροί, κεντρώοι και διανοούμενοι ενωμένοι στον αγώνα να κόψουν τη
Γιάννα φέτες – μόνο ο Γιώργος Παπανδρέου τόλμησε να είναι αληθινά δίκαιος και,
αποδεικνύοντας το αληθές του φεμινισμού του, να την ευχαριστήσει ονομαστικά.