Πρόσωπα Θέατρο και πολιτική

H Λώρα Μπους διαβάζει Ντοστογιέφσκι σε νεκρούς Ιρακινούς μαθητές ενώ ένας
άγγελος παρακολουθεί.

Τόνυ Κούσνερ. Αυτή την εβδομάδα ανεβάζει έργο του στη Νέα Υόρκη ως αντίπραξη στο συνέδριο των Ρεπουμπλικανών

H σκηνή περιλαμβάνεται στο προφανέστερα πολιτικό έργο του κορυφαίου θεατρικού
συγγραφέα της Αμερικής Τόνυ Κούσνερ, ένα μονόπρακτο με τίτλο «Μόνον εμείς που
φυλάμε το μυστήριο πρέπει να είμαστε δυστυχείς». Το έγραψε ως ένα είδος
πολεμικής για να χρησιμοποιηθεί στην εκστρατεία κατά της επανεκλογής του
Τζωρτζ Μπους. «Ελπίζω πως σε τέσσερις μήνες το θέμα του έργου θα έχει υπερβεί
την ημερομηνία λήξης του και θα επιστρέφει στο Κρώφορντ», λέει ένας χαρακτήρας
στο έργο, αναφερόμενος στο Κρώφορντ του Τέξας όπου βρίσκεται το ράντσο του
Μπους. Στη σκηνοθετημένη ανάγνωση του έργου, αυτή την εβδομάδα στο Θεατρικό
Εργαστήρι της Νέας Υόρκης, τη Λώρα Μπους θα υποδυθεί η Χόλλυ Χάντερ.

Επικριτές λένε πως πρόκειται για ένα «υπέροχο έργο μίσους» και αντιδρούν στον
τρόπο με τον οποίο παρουσιάζεται σ’ αυτό η σύζυγος του προέδρου. Αλλά ο
Κούσνερ εξηγεί στον Ντάμιαν Φόουλερ των «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς» πως χρησιμοποίησε
τη Λώρα Μπους ακριβώς επειδή ήταν δυσκολότερο να την απορρίψει ως
προσωπικότητα. Και επειδή τον έχει εντυπωσιάσει το γεγονός ότι μια πρώην
βιβλιοθηκονόμος και δασκάλα, όπως η Λώρα, μπόρεσε να παντρευτεί έναν άνδρα που
είναι «πιθανόν ο πιο ηλίθιος Αμερικανός πρόεδρος των τελευταίων 150 ετών».

Ο Κούσνερ, 48 χρόνων, αυτοπροσδιορίζεται ως γκέι Εβραίος σοσιαλιστής από τη
Λουιζιάνα. Στη δεκαετία του 1980 έγραψε το επικό έργο «Άγγελοι στην Αμερική»,
το οποίο έχει θέμα τις επιπτώσεις του AIDS στην κοινωνία και κατατάσσεται
μεταξύ των κορυφαίων έργων του αμερικανικού θεάτρου. «Πιστεύω εντίμως πως
παράγω την καλύτερη δουλειά μου στους πιο τρομακτικούς, ανησυχητικούς
καιρούς», λέει. «Αισθάνομαι λίγο αμήχανα που το ομολογώ, επειδή παραδέχομαι
πως ωφελούμαι ως συγγραφέας από πράγματα που είναι πραγματικά φοβερά. Αλλά οι
όροι του αγώνα γίνονται απίστευτα ξεκάθαροι όταν κάποιος σαν τον Μπους είναι
στον Λευκό Οίκο».

Ωστόσο ο Κούσνερ δεν θεωρεί τον εαυτό του πολιτικό θεατρικό συγγραφέα και
τονίζει πως δεν θέλει να υποβαθμίσει το θέατρο σε κήρυγμα από σκηνής. «Είναι
πολύ σημαντικό για τους καλλιτέχνες να μη συγχέουν την τέχνη με τον
ακτιβισμό», εξηγεί. «Είναι λάθος να σκέφτεσαι πως ο κόσμος θα δει το έργο σου
και θα ορμήσει στα οδοφράγματα ή πως θα συγκεντρωθεί στο λόμπι και θα
δημιουργήσει μια τέλεια κοινωνία αφού δεχθεί τη σοφία σου». Βλέπει τον ρόλο
του ως καλλιτέχνη χωριστό από τον ρόλο του ως πολίτη. «Ο μοναδικός τρόπος για
να αλλάξεις τον κόσμο», τονίζει, «είναι να συμμετάσχεις άμεσα σε πολιτική
δουλειά, να οργανώσεις μια διαδήλωση ή να κάνεις εκστρατεία για τον Τζων Κέρρυ
στις Πολιτείες στις οποίες κινδυνεύει. Τίποτε δεν μπορεί να υποκαταστήσει αυτή
τη δράση, ούτε και η τέχνη».