Δυνατές γεύσεις από το… καλάθι

Το κυρίως πιάτο ήταν αργεντίνικο. Ο Χέρμαν πρόσφερε το γλυκό (αν και δεν ήταν του επιπέδου του κυρίως γεύματος) στους συμπατριώτες του

Μενού, αντάξιο πολυτελέστατου ρεστοράν, είχε το Ολυμπιακό τουρνουά μπάσκετ.
Ήταν εξίσου δύσκολο να βρεις τραπέζι ή πιο σωστά θέσεις. Τα ορεκτικά στο
Ολυμπιακό κέντρο του Ελληνικού ήταν πολλά, πικάντικα και γευστικότατα. Το
κυρίως πιάτο ήταν αποθεωτικό, απολαυστικό, με νέες… γεύσεις και με πολλές
εκπλήξεις. Το μόνο που δεν ήταν τόσο εξαιρετικό, όσο τα υπόλοιπα… εδέσματα,
ήταν το γλυκό που προσφέρθηκε στον μεγάλο τελικό. Το θέαμα, από την Αργεντινή
και την Ιταλία, δεν ήταν εκείνο που άφηνε στους γευσιγνώστες φιλάθλους του
μπάσκετ την καλύτερη γεύση στα ουρανίσκο τους, όμως τουλάχιστον ήταν αυτό που
άξιζε να είναι. H Αργεντινή στο πρώτο σκαλοπάτι και τον κόσμο να χειροκροτά
τούς θριαμβευτές τού τουρνουά.

Μια θέση παρακαλώ: Το μπάσκετ αποδείχθηκε το κορυφαίο σε ζήτηση ομαδικό
άθλημα. Κόπηκαν 220.635 εισιτήρια, που σε πληρότητα σημαίνει 83%. Αριθμοί και
ποσοστά άκρως εντυπωσιακά καθώς συμπεριλαμβάνονται αγώνες που ξεκινούσαν στις
9 π.μ. και αγώνες κατάταξης που δεν είναι και ό,τι το πιο ενδιαφέρον.

Νέες γεύσεις: Από τους 42 αγώνες κοινή διαπίστωση είναι ότι το άθλημα
γυρίζει σελίδα. Τα σκορ διευρύνθηκαν, το μπάσκετ ήταν πιο επιθετικό, χωρίς να
εγκαταλείπει τον κανόνα της «καλύτερης επίθεσης, την άμυνα».

Πιάσε ένα… ασάδο: Το κορυφαίο πιάτο ήταν αργεντίνικο.
Κατέκτησε την πρώτη θέση, όπως του άξιζε από το Παγκόσμιο της Ιντιανάπολης,
γιατί συνδυάζει τα ακριβώς προηγούμενα συστατικά. Επιθετικό μπάσκετ,
αξιοποιώντας τα αθλητικά προσόντα των παικτών, αλλά με συνείδηση για άμυνα
καθότι όλοι οι παίκτες (πλην του Φερνάντες) είναι ευρωπαϊκο-θρεμμένοι!

Χάμπουργκερ είπατε; E, όχι!

Χάμπουργκερ; Δεν είμαι φίλος: Αντίθετα με τους Αργεντινούς, οι
Αμερικανοί δεν μπόρεσαν να προσαρμοστούν στις ανάγκες ενός διεθνούς τουρνουά.
Στηρίχθηκαν αποκλειστικά και μόνο στα φυσικά προσόντα των παικτών τους και
μόνο δύο παίκτες (Ντάνκαν και Άιβερσον) έδειξαν αντάξιοι του επιπέδου. Λογικά
ήρθε η «αποκαθήλωση» για πρώτη φορά από τότε (1992) που αγωνίζονται οι NBAers.

Εκπλήξεις: Μετά το ευρωμπάσκετ οι Ιταλοί απέδειξαν και στην Αθήνα ότι
η… καρμπονάρα τους είναι διαχρονική και χωράει σε όλα τα μενού. H «τρέλα»
των κοντών (Μπαζίλε, Μπουλέρι, Ποτσέκο), το ταλέντο του Γκαλάντα και η
αυτογνωσία των ψηλών (Μαρκονάτο, Κιάτζιτς) έφεραν τους Ιταλούς στη δεύτερη
θέση, όπως το 1980 στη Μόσχα. Στον αντίποδα η καταβαράθρωση της
(προβληματικής) Σερβίας (11η) και η αποτυχία της Ισπανίας (έμεινε στην 7η
θέση).

H καρμπονάρα δεν έλειψε από το τραπέζι. Οι Ιταλοί ήταν οι προτελευταίοι που σηκώθηκαν από το μεγάλο δείπνο

Το υπόλοιπο μενού: Φαβορί για το χρυσό, με θεαματικό μπάσκετ, με τον
κορυφαίο πλέι μέικερ της διοργάνωσης, η Λιθουανία έμεινε στην 4η θέση, γιατί
στο κρίσιμο ματς (ημιτελικός) «εγκλωβίστηκε» από τους Ιταλούς. H Κίνα χάρη
στο… θαύμα της φύσης, Γιάο Μινγκ, πήρε θέση στα προημιτελικά και η Αγκόλα
απέδειξε ότι και η μαύρη ήπειρος μπορεί να παίξει μπάσκετ.

Νέα συστατικά: Δεν μας εντυπωσίασαν οι Λεμπρόν Τζέιμς, Καρμέλο Άντονι.
Το έκαναν ο 19χρονος Φερνάντεθ της Ισπανίας, ο Αυστραλός Μπόγκατ, ο Λιθουανός
Λαβρίνοβιτς.

Χρυσή 5άδα: Στη διοργάνωση δεν αναδείχθηκε από ψηφοφορία. Εμείς
ψηφίζουμε τους Γιασικεβίτσιους, Μπαζίλε, Τζινόμπιλι, Σκόλα και Γκασόλ.

Θα θυμόμαστε: Το «αντίο» των Σέιν Χιλ, Χοσέ Πικουλίν Ορτίθ και του
Φραγκίσκου Αλβέρτη. H ατυχία του Ομπέρτο (κάταγμα στον ημιτελικό) που του
στέρησε τη συμμετοχή του στον τελικό. Τον ηρωικό Βάλτερ Χέρμαν, που πέρυσι
έχασε σε δυστύχημα τη μητέρα του, την αδελφή του και τη σύντροφό του, φέτος
τον πατέρα του και ήταν ο παίκτης-κλειδί της Αργεντινής στον προημιτελικό (με
Ελλάδα) και στον ημιτελικό (με ΗΠΑ). Τον Λάρι Μπράουν να διαμαρτύρεται μόνιμα
στους διαιτητές. Τον Πεσκουέρα να είναι έτοιμος να γρονθοκοπήσει τον Λάρι
Μπράουν για το τάιμ άουτ που πήρε στο τελευταίο λεπτό του προημιτελικού (ΗΠΑ –
Ισπανία) και τους χορούς των Νεοζηλανδών πριν από τα τζάμπολ!

ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Μαγειρείο για τον «Δράκο»

Οι γνώμες για την παραμονή του Παναγιώτη Γιαννάκη διίστανται. Κάποιοι τον στηρίζουν, άλλοι όχι

Το θέμα του ομοσπονδιακού προπονητή είναι εκείνο που θα απασχολήσει την
ομοσπονδία τις επόμενες ημέρες. Ο «φάκελος» θα ανοίξει για την ΕΟΚ μετά τις
εκλογές στην ομοσπονδία (12/9), ωστόσο μέχρι τότε είναι βέβαιο ότι οι
παράγοντές της θα προβληματίζονται αναζητώντας την καλύτερη λύση.

Οι γνώμες για την παραμονή του Παναγιώτη Γιαννάκη διίστανται. Ο υπεύθυνος
εθνικών ομάδων Γιώργος Κολοκυθάς αναμένεται να εισηγηθεί την παραμονή τού
«Δράκου» στο τιμόνι της ελληνικής ομάδας. Ωστόσο στην ΕΟΚ φαίνεται πως δεν
έχουν ξεκαθαρίσει ακόμη αν επιθυμούν προπονητή κατ’ αποκλειστικότητα ή με
παρτ-τάιμ συνεργασία. Αν επιμείνουν στο πρώτο, για την περίπτωση Γιαννάκη
υπάρχει το εμπόδιο του Αμαρουσίου. Για τον Λευτέρη Κακιούση ονομάζεται
Ηρακλής, ενώ για την εναλλακτική λύση που είναι ο Αργυρής Πεδουλάκης ισχύει το
ίδιο (Μακεδονικός).

H Εθνική δεν έχει υποχρεώσεις μέχρι τον επόμενο Σεπτέμβριο, όποτε θα ταξιδέψει
στο Βελιγράδι για να αγωνιστεί στο Ευρωμπάσκετ 2005. Αυτό σημαίνει ότι δεν
υπάρχει λόγος για βιασύνη, αλλά καλό θα είναι να μην ακολουθηθεί η τακτική
στην υπόθεση Ιωαννίδη που μόνο χάσιμο χρόνου επέφερε.

EXEI ΜΕΛΛΟΝ

Στο Ολυμπιακό τουρνουά η Εθνική έπαιξε καλό μπάσκετ για τα δεδομένα της.
Επικρατούσε άριστο κλίμα και έδειξε ότι έχει μέλλον. Με τους Αλβέρτη,
Παπανικολάου να φαίνεται πως ολοκλήρωσαν την παρουσία τους, η ομάδα έχει
προοπτικές. Με τις κατάλληλες προσθήκες, υπομονή και επιμονή, μπορεί να
πρωταγωνιστήσει στις επόμενες διοργανώσεις.

Στον έλεγχο των παικτών, τους υψηλότερους βαθμούς παίρνουν ο Λάζαρος
Παπαδόπουλος, ο (βελτιωμένος) Θοδωρής Παπαλουκάς και ο Μιχάλης Κακιούζης, που
γίνονται πρωταγωνιστές. Με θετική συνεισφορά οι Φώτσης (εντυπωσιακός με τις
ΗΠΑ), Χατζηβρέτας. Περιμένουμε περισσότερα από τους Ντικούδη (να δουλέψει και
να μην γκρινιάζει), Τσαρτσαρή και Διαμαντίδη. Βοήθησε και δικαίωσε τον
Γιαννάκη ο Ζήσης, ενώ ο Σπανούλης δεν ήταν αρνητικός.

Αυτός θα είναι ο κορμός για το μέλλον και θέση μπορούν να διεκδικήσουν: Ο
Βασιλειάδης του ΠΑΟΚ που μπορεί, χρειάζεται χρόνο, εμπιστοσύνη, με την ελπίδα
ότι δεν θα κάνει τα λάθη άλλων ταλαντούχων παικτών. Ο Βασιλόπουλος (επίσης του
ΠΑΟΚ), ο Χαρίσης, ο Πελεκάνος και εφόσον βάλει… μυαλό ο Σχορτσιανίτης.