ΣE ΠPΩTO ENIKO Vamos a Syntagma…

Και τώρα, τι; Ακόμη έρχεται στο μυαλό μου μία φίλη. «Εγώ είμαι φανατική του Ελ
Γκερούζ, θέλω να κερδίσει», μου έλεγε λίγο προτού βρεθεί στο ΟΑΚΑ για τον
τελικό ανδρών στα 1.500 μέτρα, χωρίς να τη νοιάζει αν υπήρχε, ή όχι, ελληνική
συμμετοχή. Και ο Ελ Γκερούζ κέρδισε το χρυσό και έκλαψε σαν παιδί!

Θυμάμαι λίγες ημέρες πριν από την κούρσα των 10.000 μέτρων. Όταν ο
Γκεμπρεσιλασιέ πήρε μέρος στην τέταρτή του Ολυμπιάδα – έχοντας κερδίσει, ήδη,
δύο χρυσά μετάλλια. Οι συμπατριώτες του είχαν πάρει… κεφάλι στην κούρσα.
Γύρισαν λίγο και βλέποντάς τον να απομακρύνεται έκοψαν ταχύτητα. Για να βρεθεί
η «γαζέλα» των μεγάλων αποστάσεων ξανά μία ανάσα από το επόμενο Ολυμπιακό
μετάλλιο.

Και τώρα, τι;

Αυτό HTAN οι Ολυμπιακοί Αγώνες! Αυτή η αγωνία, η ανταγωνιστικότητα, αλλά και η
αναγνώριση μεταξύ θεατών και αθλητών, οι οποίοι – ντοπαρισμένοι ή μη – βγάζουν
(και δίνουν) την ψυχή τους. Αυτό HTAN οι Ολυμπιακοί! Αυτό το συνονθύλευμα
πατρίδων και χρωμάτων.

Και τότε, πάλι, θυμάμαι αυτά που μου έλεγε εκείνη η φίλη: «Όλα τα λεφτά ήταν
οι Μεξικανοί…». Με τα σομπρέρο και τα χορευτικά τρενάκια! Οι Μεξικανοί που
πήραν τις ντουντούκες από τους εθελοντές στο ΟΑΚΑ και φώναζαν: «Vamos a
Syntagma».

Και τώρα, τι;

Άλλοι διασκέδασαν και άλλοι κουράστηκαν. Άλλοι γκρίνιαξαν και άλλοι ένιωσαν
υπερήφανοι. Όμως, όλα τελείωσαν! «Κερδίσατε, πετύχατε…», είπε ο καθ’ ύλην
αρμόδιος, ο πρόεδρος της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής.

Και τι (κερδίσαμε ή πετύχαμε); Και τώρα, τι;

Ένα κοριτσάκι με μία αναπνοή. Ένα φύσημα και η Φλόγα σβήνει. Τα φώτα, λοιπόν,
έσβησαν. Κι εμείς μείναμε ν’ αναρωτιόμαστε: «Κερδίσαμε, πετύχαμε;». Κι εγώ
αναρωτιέμαι αν θ’ ακούσω σύντομα, ξανά, το ίδιο πολύχρωμο και ζωντανό, «vamos
a Syntagma!» Ή, τουλάχιστον, αν εγώ σύντομα θα μπορέσω να πω: «Vamos!»