Άλλο καλαισθησία, άλλο πολιτισμός

Τελετές τέτοιου είδους που προορίζονται για μαζική κατανάλωση και θα
πρέπει εκ των πραγμάτων να ικανοποιούν τον μέσο θεατή δεν μπορεί παρά να είναι
φτιαγμένες στη βάση της λογικής που είδαμε – εξ ου και δεν πρέπει να κριθούν
ως πολιτιστικά γεγονότα όπως ορισμένοι έσπευσαν να κάνουν με την Τελετή
Έναρξης. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι οι τελετές αυτές απλώς πλαισιώνουν ένα
ιδιαίτερο γεγονός, και ούτε μπορούν ούτε θα πρέπει να επιδιώκουν να το
υπερβούν. Δεν έχουν αξιώσεις άλλες πέραν της αρτιότητας της παρουσίασης – την
οποία δεν μπορούμε να αμφισβητήσουμε – από την άλλη όμως δεν διατυπώνουν καμία
πολιτιστική πρόταση. Είναι λάθος να συγχέουμε την καλαισθησία με τον
πολιτισμό, το εφήμερο, έστω και εντυπωσιακό πυροτέχνημα – και τέτοια είχαμε
πολλά – με ένα πολιτιστικό επίτευγμα που χρειάζεται χρόνο όχι μόνο για τη
σύλληψη και τη δημιουργία του από τη μεριά του καλλιτέχνη αλλά κυρίως για την
ιδιοποίησή του από την πλευρά του αποδέκτη. Ο πολιτισμός είναι διάρκεια, και η
συγκίνηση και η ανάταση που προκαλεί δεν έχει καμία σχέση με γιουροβιζιονικές
επιτυχίες ή με την επιδίωξη μεταλλίων της ντόπας. Αν οι Έλληνες, με τη
συνδρομή και την παραίνεση των MME, αρκούνται στην «εθνική υπερηφάνεια» που
γεννούν τέτοιες επιδόσεις, τότε σίγουρα είμαστε ένα έθνος με μικρή
αυτοεκτίμηση και χαμηλούς στόχους.

Ο Χάρης Βλαβιανός, είναι ποιητής και διευθυντής του περιοδικού «Ποίηση».