Ο θρίαμβος στο ποδόσφαιρο

Δύο σχεδόν μήνες μας χωρίζουν από τον θρίαμβο της Εθνικής Ελλάδος στην
Πορτογαλία και η κ. Καίτη Παυλή – Τζίμα σχολιάζει από αυτήν την απόσταση το
γεγονός:
«Μίλησαν πολλοί και εξαίρετοι μάλιστα δημοσιογράφοι για φαινόμενο ενότητας και
ομοψυχίας. Εγώ θα διαφωνήσω εν μέρει. Νομίζω πως πρόκειται για πλασματική
εικόνα ομοψυχίας και ενότητας· ένα επιφαινόμενο που, όπως προείπα, επιδέχεται
την ερμηνεία του. Πόσο ομόθυμοι να είναι μεταξύ τους άνθρωποι εντελώς
διαφορετικής ιδεολογίας και κουλτούρας; Σκέφτομαι, ας πούμε, πως ανάμεσα στους
νέους που πανηγύριζαν έξαλλα ασφαλώς θα ήταν και αυτή η “ομάδα” των 8-10
ατόμων που είδα πέρυσι σε ένα βαγόνι του Μετρό να χοροπηδάνε πάνω-κάτω
τυλιγμένοι τα χρωματιστά κασκόλ της ομάδας τους, αγνοώντας εμάς τους
υπόλοιπους επιβάτες που ήμασταν άλλοι τόσοι ή και περισσότεροι· οι εκφράσεις
που εκστόμιζαν για τη μάνα των φίλων τους ήταν τόσο άθλιες ώστε έκαναν τη
νεαρή μητέρα που κρατούσε τα δυο παιδιά της 6-8 χρόνων να βγει έντρομη,
κοκκινισμένη και αγανακτισμένη δύο σταθμούς νωρίτερα. Τι να εξηγήσει στα
παιδιά της για την έννοια της μάνας; Βγήκα και εγώ και κατήγγειλα το γεγονός
στον σταθμό “Αττική”.
Είναι τιμή για την πατρίδα μας βέβαια μια πρωτιά, κατανοώ πως η χαρά πολλών
οφειλόταν στο ότι η πρωτιά αυτή απετέλεσε τόνωση του ηθικού και μια καλή
διαφήμιση για τους Ολυμπιακούς. Όμως τι συνέβη και ξεχάσαμε και κάποιες άλλες
όψεις του ποδοσφαίρου, όπως τη μεγάλη εξάρτηση και διαπλοκή του με μεγάλα
οικονομικά συμφέροντα ή και με άλλα συμφέροντα; Ας θυμηθούμε εδώ τη σχέση και
συνάρτησή του με συγκεκριμένα πολιτικά συστήματα και το πώς εξυπηρέτησε σε
προηγούμενες εποχές συμφέροντα όχι τόσο αθώα. Ο τρόπος άλλωστε που παρενέβη η
ηγεσία της Εκκλησίας μας και ο λόγος της στα επινίκια προς αυτήν την
κατεύθυνση δείχνει.
Και εν κατακλείδι ένα ερώτημα: πώς ενώ πριν από εννιά μήνες αρνηθήκαμε σε έναν
αλλοδαπό μαθητή αριστούχο (άριστα δηλαδή και στην ελληνική γλώσσα και Ιστορία)
να κρατήσει ως σημαιοφόρος του σχολείου του τη σημαία μας, δεχθήκαμε ή
ανεχθήκαμε τους ποικίλους τρόπους προβολής της μαζί με όλες τις κακόγουστες
και αντιαισθητικές μεταμφιέσεις – η ελληνική σημαία ως μπέρτα στους ώμους, ως
μεσοφόρι δεμένη στη μέση να καλύπτει ή να προβάλει κοιλιές και οπίσθια; Και ας
μην ξεχνάμε και τον εμπορικότατο τρόπο χρήσης της σε μπλουζάκια και
οπουδήποτε».













