«Έρχονται οι Pεπουμπλικανοί!»

Πολλοί από τους δημιουργούς που κατοικούν στη Νέα Υόρκη έχουν σφόδρα
ενοχληθεί από το γεγονός ότι θα πραγματοποιηθεί στην πόλη τους η Συνδιάσκεψη
του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος. Και δεν χάνουν ευκαιρία να δείξουν αυτήν τη
δυσαρέσκειά τους.

«Οι Ρεπουμπλικανοί έρχονται! Οι Ρεπουμπλικανοί έρχονται!». Στην πίσω αίθουσα
ενός καφέ στο Ιστ Βίλατζ της Νέας Υόρκης, οι νέοι που αποτελούν την ομάδα
«Πράσινος Δράκος» επαναλαμβάνουν συνέχεια το σύνθημα αυτό. Επ’ ευκαιρία της
Συνδιάσκεψης των Ρεπουμπλικανών, αυτοί οι νέοι έχουν επιλέξει να
ξαναζωντανέψουν ένα ιστορικό σενάριο, την άφιξη του Πολ Ρεβίρ που το 1775
έτρεξε από τη Βοστώνη στη Νέα Υόρκη για να ανακοινώσει την άφιξη των Άγγλων.
Το επεισόδιο αυτό είχε σηματοδοτήσει την αρχή του πολέμου της ανεξαρτησίας.

Την εγκαταλείπουν

Λιγότερο από μία εβδομάδα πριν από την έναρξη της Συνδιάσκεψης του
Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, που θα πραγματοποιηθεί στη Νέα Υόρκη από τις 30
Αυγούστου έως τις 2 Σεπτεμβρίου, η Νέα Υόρκη βρίσκεται σε αναστάτωση. Πολλοί
κάτοικοί της ετοιμάζουν τις βαλίτσες τους, με σκοπό να την εγκαταλείψουν –
ορισμένοι επειδή φοβούνται μήπως συμβούν βίαια περιστατικά, άλλοι «για να μη
βρίσκονται ανάμεσα σε όλους αυτούς τους Ρεπουμπλικανούς», όπως είπε και η Λόρα
Φλάντερς, παραγωγός ραδιοφωνικής εκπομπής και συγγραφέας ενός βιβλίου με τίτλο
«Οι Γυναίκες του Μπους».

Πολλοί από εκείνους τους Νεοϋορκέζους που θα παραμείνουν στην πόλη τους κατά
τη διάρκεια της Συνδιάσκεψης των Ρεπουμπλικανών είναι καλλιτέχνες. Και έχουν
ήδη αρχίσει να εκφράζουν τη δυσαρέσκειά τους για την επικείμενη συγκέντρωση
20.000 Ρεπουμπλικανών στην πόλη τους – μία πόλη που είναι καθαρά Δημοκρατική.

Οι διαδηλώσεις

Στο Ιστ Βίλατζ, οι διαδηλώσεις έχουν ήδη ξεκινήσει. Το «Vomitorium», επινόηση
της Γουέντι Τρεμέιν, ξαναέφερε στη ζωή, στη μέση του δρόμου, τη ρωμαϊκή
αυτοκρατορία και όλη την απαρέσκεια που συνδέεται με αυτήν την έννοια. Στο
Φόλεϊ Σκουέρ, μία άλλη ομάδα, με το όνομα «Δημιουργικός Χρόνος», έχει
εγκαταστήσει ένα γιγάντιο μεγάφωνο, αποκαλώντας το «το εθνικό μνημείο για την
ελευθερία της έκφρασης». Το «μνημείο», με έντονο κόκκινο χρώμα, χρονολογείται
από το 1984. Όπως εξηγεί η Μορίν Σάλιβαν, μέλος της ομάδας, « στόχος μας είναι
να δώσουμε στον κόσμο μία πλατφόρμα για να πει αυτό που έχει μέσα του. Αυτό
δεν κατευθύνεται εναντίον του Προέδρου Μπους».

Στο Μετρό, κοντά στο «Σημείο Μηδέν», ο Μπιλ Τάλεν, ηθοποιός από το Σαν
Φρανσίσκο, οργανώνει κάθε Τρίτη συγκεντρώσεις με απαγγελία της πρώτης
τροποποίησης του Αμερικανικού Συντάγματος, η οποία εξασφαλίζει την ελευθερία
έκφρασης. Πρόκειται για μία σκηνή παράξενη, σαν να συμβαίνει σε χώρα με
απολυταρχικό καθεστώς. Γι’ αυτήν την κατάσταση, γράφει ο Τάλεν στην ιστοσελίδα
του: «Οι ηθοποιοί συμπεριφέρονται σαν ακτιβιστές, οι ακτιβιστές σαν ηθοποιοί».

Παντού πάντως, σε κάθε γωνιά της Νέας Υόρκης, μία ατμόσφαιρα που έντονα
θυμίζει ’68 πλανάται στους καλλιτεχνικούς κύκλους. H επικείμενη Συνδιάσκεψη
των Ρεπουμπλικανών έχει σκληρύνει ακόμα περισσότερο την αντίσταση των
καλλιτεχνών.