Πρόσωπα «H αλήθεια μου είναι εδώ»

«Είμαι υποχρεωμένος να διαφύγω του δικαστικού ελέγχου και θέλω να εξηγήσω
το γιατί στη γαλλική δικαιοσύνη»: μέσω των δικηγόρων του, ο Τσέζαρε Μπατίστι
έδωσε χθες στη δημοσιότητα μια επιστολή.
![]() |
|
Τσέζαρε Μπατίστι: «Δεν μπορούσα να πιστέψω πως η γαλλική δικαιοσύνη θα |
Το περασμένο Σάββατο, ο 49χρονος Ιταλός συγγραφέας και πρώην ακτιβιστής της
ιταλικής ακροαριστεράς δεν εμφανίσθηκε στο αστυνομικό τμήμα του Παρισιού που
τον ελέγχει. Πιθανόν να διέφυγε, δήλωσε προχθές ο Γάλλος υπουργός Δικαιοσύνης
και η «Λιμπερασιόν» έγραψε πως «έφυγε από τη Γαλλία». «Δεν θα μπορούσα να
φύγω, η Γαλλία είναι η χώρα μου και δεν βλέπω άλλη χώρα για μένα στο μέλλον»,
γράφει ο Μπατίστι στην επιστολή του. «H αλήθεια μου είναι εδώ».
Στα τέλη της δεκαετίας του 1970, ο Μπατίστι είχε ιδρύσει την οργάνωση «Ένοπλοι
Προλετάριοι για τον Κομμουνισμό». Το 1979 φυλακίστηκε στην Ιταλία, αλλά λίγο
αργότερα δραπέτευσε και κατέφυγε στο Μεξικό. Το 1987, η ιταλική δικαιοσύνη τον
καταδίκασε ερήμην σε ισόβια για τέσσερις φόνους (δύο εκ των οποίων είχαν
διαπραχθεί στη Βενετία και το Μιλάνο με διαφορά 25 λεπτών της ώρας!) και 60
ένοπλες ληστείες. Το 1990 έφτασε από το Μεξικό στη Γαλλία και το 1991 η
γαλλική δικαιοσύνη αποφάνθηκε κατά της έκδοσής του. Αλλά 13 χρόνια μετά, με τη
δεξιά στην εξουσία τόσο στη Ρώμη όσο και στο Παρίσι, το αίτημα έκδοσης
επανεξετάστηκε – και εγκρίθηκε! Ο Μπατίστι θα πρέπει να περάσει την υπόλοιπη
ζωή του στις ιταλικές φυλακές! «Το σοκ ήταν τεράστιο, δεν μπορούσα να πιστέψω
πως η γαλλική δικαιοσύνη θα υποτασσόταν στην πολιτική εξουσία υπαναχωρώντας σε
ένα θέμα που είχε ήδη κριθεί από το 1991, πως θα δεχόταν την ιταλική
ερημοδικία που δεν μου δίνει πλέον καμιά δυνατότητα να υπερασπιστώ τον εαυτό
μου. Με την ισόβια φυλάκισή μου, 30 χρόνια μετά τα γεγονότα, θα πλήρωναν η
οικογένεια, τα παιδιά, άλλες ζωές. Δεν μπορώ να διατρέξω τον κίνδυνο να μην
ξαναδώ τα παιδιά μου, τη χώρα όπου γεννήθηκαν, η ιδέα μού είναι αφόρητη».
«Μπροστά στην άβυσσο, τι μου απομένει;», ρωτάει ο Μπατίστι, πατέρας δύο
θυγατέρων ηλικίας 19 και 9 ετών. «Μόνο τα παιδιά μου και η μικρή πιθανότητα να
μπορέσω ίσως μια μέρα να δώσω εξηγήσεις σχετικά με τις πολιτικές και τις
ποινικές ευθύνες μου και να επανέλθω επιτέλους στο παρελθόν αυτό που η Ιταλία
θέλει να θάψει για πάντα με μια άγρια ιστορική παραχάραξη». «Διαφεύγω λοιπόν
του δικαστικού ελέγχου», καταλήγει, «αλλά παραμένω στη Γαλλία, επειδή εδώ θα
συνεχίσω να μάχομαι ώστε να αποδοθεί δικαιοσύνη στον άνθρωπο και στην ιστορία.
Ελπίζοντας πως, στη χώρα αυτή που είναι η δική μου, οι λέξεις Δικαιοσύνη και
Ελευθερία εξακολουθούν να έχουν νόημα».














