Ποντίκια… σούπερ αντοχής

Λίγες μόλις ημέρες πριν από το τέλος των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας το
νέο δεν θα μπορούσε να περάσει απαρατήρητο: Αμερικανοί και Κορεάτες βιολόγοι
ανακοίνωσαν χθες ότι κατάφεραν να τροποποιήσουν το γενετικό υλικό
εργαστηριακών ποντικιών αυξάνοντας σε εντυπωσιακό βαθμό τις μυϊκές τους
δυνατότητες.

H ομάδα εννέα ερευνητών, με επικεφαλής τον Ρόναλντ Έβανς (Ινστιτούτο Σαλκ,
Καλιφόρνια), δημοσίευσε στην ιστοσελίδα της Δημόσιας Βιβλιοθήκης Επιστημονικής
Βιολογίας άρθρο για τη μεταμόρφωση των μικρών τρωκτικών σε «μαραθωνοδρόμους».

Οι σκελετικοί μύες των θηλαστικών αποτελούνται από δύο τύπους ινών με τελείως
διαφορετικό μεταβολισμό. Οι αναλογίες αυτών των ινών στον άνθρωπο εξηγούν το
αν είμαστε ικανότεροι για έντονες αλλά μικρής διάρκειας δοκιμασίες ή για
δοκιμασίες μεγάλης αντοχής. Σε πρώτη φάση, οι βιολόγοι τροποποίησαν το
γενετικό υλικό των ποντικιών διαβιβάζοντάς τους ένα γονίδιο υπεύθυνο για τη
σύνθεση μιας πρωτεΐνης που εντοπίζεται στις καταπονημένες ίνες ύστερα από
παρατεταμένη μυϊκή προσπάθεια. Πολύ γρήγορα οι επιδόσεις των γενετικά
μεταλλαγμένων τρωκτικών ξεπέρασαν σημαντικά αυτές των γενετικά ομαλών συγγενών
τους. Τα ποντίκια αυτά μπορούν να τρέχουν για περισσότερο από μία ώρα χωρίς να
λαχανιάζουν και να καλύπτουν απόσταση 1.800 μέτρων, σχεδόν διπλάσια από αυτή
που θα μπορούσε να διανύσει ένα φυσιολογικό τρωκτικό. Επιπλέον, δεν παίρνουν
βάρος όταν δεν κινούνται παρ’ όλο που ακολουθούν δίαιτα πλούσια σε λιπαρά.

Το θέμα όμως είναι τι γίνεται εάν οι αθλητές προσφύγουν σε τέτοιου είδους
γενετική προσαρμογή των μυϊκών τους ιστών. Και πιο συγκεκριμένα: μήπως
ορισμένοι που σημειώνουν εντυπωσιακές επιδόσεις έχουν ήδη υποστεί μια τέτοια
διαδικασία;