ANAΛΩΣIMA H μισή αρχοντιά

Τόσα πολλά που λέγονταν πριν αρχίσουν οι Ολυμπιακοί Αγώνες περί καθαρότητας
και καταπολέμησης της ντόπας ή δεν τα πίστευαν όσοι τα έλεγαν ή το είχαν
σίγουρο ότι οι οικοδεσπότες εξαιρούνται. Τόσα έξοδα κάναμε, τόσες ετοιμασίες,
δεν ήταν λογικό να περιμένουμε και κάποιες χάρες προς τους Έλληνες αθλητές,
κάποια ελαστικότητα; Στο ραδιόφωνο μας μιλούσαν με πονηρό ύφος και σχεδόν μας
βεβαίωναν ότι όλα θα πήγαιναν κατ’ ευχήν. Όμως τα πράγματα έγιναν αλλιώς από
ό,τι προβλεπόταν και τις σιγουριές των επαϊόντων και σιγά σιγά το πήραμε
απόφαση. Αυτοί οι Αγώνες, μας αρέσει ή όχι – και υποτίθεται ότι το θέλαμε -,
εγκαινιάζουν μια καινούργια εποχή, την εποχή αντιντόπινγκ. Αμείλικτοι έλεγχοι,
νέα τεχνολογία, καμία επιείκεια, εκθρόνιση γιγάντων χωρίς συναίσθημα. Και,
λοιπόν, τι θα γίνει; Θα σταματήσουν να ενισχύονται χημικά οι αθλητές; (Για να
το θέσω κομψά:) Όσο γίνονται αγώνες, Ολυμπιακοί ή όχι, αυτοί που συμμετέχουν
θα κάνουν ό,τι μπορούν για να νικήσουν, άρα μάλλον θα εξελιχθούν και οι
μέθοδοι ενίσχυσης. Μακάρι να γίνουν πιο φυσικοί, αν και τι φυσικό υπάρχει στον
πρωταθλητισμό; Μάλλον προς τη γενετική τροποποίηση το βλέπω το πράγμα να
πηγαίνει. Ετοιμαστείτε να υποδεχθείτε υπερανθρώπους εκ γενετής τα επόμενα
είκοσι χρόνια. Προς το παρόν, με τα δράματα και τα κλάματα και τις πίκρες και
τις εκπλήξεις, η Αθήνα φαίνεται ότι όντως οργάνωσε τους πρώτους καθαρούς
Ολυμπιακούς. Έστω κι εναντίον των μεταλλίων της. E, πόσα μετάλλια να πάρουμε
πια; Δέκα εκατομμύρια πληθυσμό έχουμε, αποδείξαμε ότι κάνουμε καλούς
Ολυμπιακούς Αγώνες, είμαστε όμορφη χώρα κ.λπ., δεν μπορούμε να αποδείξουμε ότι
έχουμε και πληθυσμό διακόσια εκατομμύρια…